Monthly Archives: Οκτώβριος 2012

Η δημοκρατία και η «δημοκρατία»

Το τελευταίο διάστημα έχουμε έρθει αντιμέτωποι με την συρρίκνωση της δημοκρατίας, την αυταρχικοποίηση του κράτους και την κατάλυση θεμελιωδών εργασιακών δικαιωμάτων. Η δίωξη του δημοσιογράφου Κώστα Βαξεβάνη, επειδή δημοσίευσε τη λίστα λαγκάρντ με την κατηγορία της παραβίασης προσωπικών δεδομένων και ύστερα από μια διαδικασία εύρεσης της «χαμένης» λίστας, το μόνο που μπορεί να μας διδάξει είναι ότι το κράτος προσπαθεί να προστατεύσει με οποιονδήποτε τρόπο τους έχοντες και κατέχοντες της χώρας αλλά και το προνόμιο να αποτελεί το μόνο διαμορφωτή της κοινής γνώμης και της συλλογικής βούλησης. Και ύστερα έρχεται η απομάκρυνση των δημοσιογράφων της Πρωινής Ενημέρωσης (εκπομπής της δημόσιας τηλεόρασης), επειδή σχολίασαν τις δηλώσεις του υπουργού «δικαιοσύνης» κ. Δένδια για τους βασανισμούς των 15 αντιφασιστών μοτοσυκλετιστών, που επιβεβαιώθηκαν πριν λίγες μέρες από τους ιατροδικαστές. Είναι πλέον ολοφάνερο ότι το κράτος χρησιμοποιεί το μονοπώλιο που κατέχει στην άσκηση της νόμιμης βίας, ενώ παράλληλα εκχωρεί αυτή την εξουσία και σε παρακρατικές νεοναζιστικές συμμορίες που αναλαμβάνουν μετά χαράς το ρόλο του δεξιού χεριού του «μεγάλου αδελφού».

Μέσα λοιπόν σε αυτό το κλίμα ανελευθερίας και με όπλο την τρομοκρατία και το φόβο, η τρικομματική κυβέρνηση πέρνα μέτρα που εκποιούν δημόσια αγαθά όπως είναι το νερό και το ρεύμα, αποκρατικοποιώντας ΕΥΔΑΠ και ΔΕΗ. Και η λιτότητα έχει συνέχεια με το «Μνημόνιο 3» που έρχεται προς συζήτηση στη βουλή την επόμενη εβδομάδα και προβλέπει μέτρα 13,5 δις ευρώ μειώνοντας μισθούς και συντάξεις, κόβοντας επιδόματα και ιδιωτικοποιώντας θεμελιώδεις τομείς του κοινωνικού κράτους και του δημόσιου τομέα!

Πιο συγκεκριμένα προβλέπει περικοπή 200.000 ευρώ από τη χρηματοδότηση των ιδρυμάτων φτάνοντας τα πανεπιστήμια στα όρια τους και προσπαθώντας να υποβαθμίσει μέχρι εξαφάνισης την έννοια της δημόσια και δωρεάν παιδείας. Η πολιτική λιτότητας εξειδικεύεται στα Πανεπιστήμια μέσω του ν. Αρβανιτόπουλου και της εκλογής των συμβουλίων διοίκησης που αποτελούν τη δικλείδα εφαρμογής του νόμου καθώς αναλαμβάνουν τη διοικητική και χρηματική εποπτεία ενώ συντίθενται από ιδιώτες (επιχειρηματίες και managers). Μπορεί η πρώτη προσπάθεια εκλογής τους να μην πέτυχε, έχουμε όμως πολλές μάχες να δώσουμε μέχρι να καταφέρουμε την πλήρη ανατροπή της διαδικασίας και την απονομιμοποίησή τους στις συνειδήσεις της ακαδημαϊκής κοινότητας!

Η απάντηση μας σε όλα αυτά που μας ετοιμάζουν τόσο ως μελλοντικοί εργαζόμενοι, όσο και ως σημερινοί φοιτητές πρέπει να είναι μια: η ανατροπή τους μέσα από δημοκρατικές-συλλογικές αποφάσεις και δράσεις αλληλεγγύης, καθώς και από τη συμμετοχή μας στους κοινωνικούς αγώνες.

‘Ολοι/ες στη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου τη Δευτέρα 5/11 και ώρα 12:30 στα αμφ. 1,2!

Όλοι/ες στην 48ώρη απεργία την Τρίτη 6/11 και την Τετάρτη 7/11!

Παίρνουμε τις ζωές μας στα χέρια μας!

Advertisements

Βιβλιοπαρουσίαση:«22 πράγματα που μας λένε για την ελληνική κρίση και δεν είναι έτσι» των Λάσκου – Τσακαλώτου

Ο Χρήστος Λάσκος και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, οι συγγραφείς του «Χωρίς Επιστροφή», επανέρχονται με ένα αποκαλυπτικό βιβλίο για τα πράγματα που μας λέει ο κυρίαρχος λόγος και δεν ισχύουν, σχετικά με την ελληνική κρίση.

Η βιβλιοπαρουσίαση θα γίνει τη Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2012, 7:00 μ.μ. στο Αμφ. Ι. Δρακοπούλου, Προπύλαια Πανεπιστημίου Αθηνών, είσοδος από Ρήγα Φεραίου.

Το νέο βιβλίο του Χρήστου Λάσκου και του Ευκλείδη Τσακαλώτου θα παρουσιάσουν οι:

– Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, καθηγητής Κοινωνιολογίας, Πανεπιστήμιο Αθηνών

– Αλέξης Τσίπρας, πρόεδρος Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ

Τη συζήτηση θα συντονίσει η Μικέλα Χαρτουλάρη, δημοσιογράφος-βιβλιοκριτικός
Λίγα λόγια για το βιβλίο:
Ένα αποκαλυπτικό βιβλίο για τα πράγματα που μας λέει ο κυρίαρχος λόγος και δεν ισχύουν, σχετικά με την ελληνική κρίση.
Δεν παράγουμε σχεδόν τίποτε ως χώρα. Καταναλώνουμε περισσότερα από όσα παράγουμε.
Ο ελληνικός καπιταλισμός είναι στρεβλός, υπανάπτυκτος και εξαρτημένος. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει εργατική τάξη. Για όλα φταίνε οι συντεχνίες. Μετά τη μεταπολίτευση η επικράτηση της αριστερής ιδεολογίας υπήρξε μοιραία, ενοχοποιώντας τον ιδιωτικό τομέα, την επιχειρηματικότητα και το κέρδος.
Η ανταγωνιστικότητα εξαρτάται καθοριστικά από το εργατικό κόστος. Το μεγάλο κράτος βρίσκεται στη ρίζα της «ελληνικής» κρίσης. Είμαστε χαμένοι εκτός ευρώ· η διαπραγματευτική μας δύναμη είναι μηδενική.
Αυτά και άλλα πολλά «αυτονόητα» του κυρίαρχου λόγου, ως εκ τούτου και της δημόσιας συζήτησης στην Ελλάδα, κρίνονται και ερευνώνται στο ανα χείρας βιβλίο. Όχι ως μια φιλολογική ενασχόληση ορισμένων σχολιαστών που ενδιαφέρονται για την «αλήθεια», αλλά ως τμήμα μιας ενεργής και ανελέητης κοινωνικής σύγκρουσης από την πλευρά των κυρίαρχων.
Στην καρδιά ενός ολοκληρωτικού κοινωνικού πολέμου, κατά τον οποίο φαίνεται να διακυβεύεται η μοίρα της εργαζόμενης ανθρωπότητας, όλοι επιλέγουν πλευρά. Η ανοιχτή, δημοκρατική και επιχειρηματολογημένη συζήτηση επιχειρείται να θεωρηθεί επικίνδυνη πολυτέλεια, κατάλληλη για άλλοτε, όχι, όμως, σε αυτήν την κατάσταση έκτακτης ανάγκης για το έθνος, για την πατρίδα, για το σύστημα -για κάθε έθνος, για κάθε πατρίδα, για το ένα σύστημα. Έχουν δίκιο· δεν είναι πολυτέλεια, είναι όμως πολύ επικίνδυνη.
Πηγή: Left.gr
Εικόνα

Πάρτυ Αριστερής Ενότητας ΕΜΠ

Υγεία, Παιδεία, Ρεύμα και Νερό δεν είναι εμπορεύματα ανήκουν στο λαό…

Ένα ακόμη νομοσχέδιο εξπρές έρχεται αύριο να ψηφιστεί από τη βουλή. Ένα νομοσχέδιο που θα ιδιωτικοποιήσει βασικές υπηρεσίες που ικανοποιούν κοινωνικές ανάγκες και είναι (και πρέπει να είναι) δημόσιες.

Η ΔΕΗ, η ΕΥΔΑΠ, η ΕΥΑΘ και τα μεγάλα λιμάνια πλέον περνούν στα χέρια ιδιωτών. Πλέον, ο τρόπος με τον τον οποίο θα διατίθονται και θα χρησιμοποιούνται το ρεύμα και το νερό, θα καθορίζεται κυρίως από έναν παράγοντα: το κέρδος των ιδιοκτητών τους.

Σε οποιαδήποτε χώρα κι αν ξεπουλήθηκαν οι υπηρεσίες νερού σημειώθηκαν μεγάλες αυξήσεις στην τιμή του, χειρότερη ποιότητα και φυσικά καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος και υπερεκμετάλλευση των υδάτινων πόρων (βλέπε Χιλή).

Εμείς επιθυμούμε όλες οι βασικές υπηρεσίες (υγεία, ρεύμα, νερό, συγκοινωνίες) να είναι δημόσιες, με την έννοια να λειτουργούν με στόχο την  εξυπηρέτηση βασικών κοινωνικών αναγκών, να ελέγχονται από την κοινωνία και να εξελίσσονται με τη βοήθειά της.

Στην ίδια λογική επιθυμούμε ένα Πανεπιστήμιο που θα παράγει γνώση και έρευνα για τις ανάγκες της κοινωνίας και θα λειτουργεί σύμφωνα με τις ανάγκες των φορέων του (φοιτητών-καθηγητών-εργαζομένων).

Δείτε και: http://www.left.gr/article.php?id=11494

Λογοκρισία χωρίς όρια

Με πολιτική παρέμβαση, ο Αιμίλιος Λιάτσος έκοψε την εκπομπή της ΝΕΤ «Πρωινή Ενημέρωση» με παρουσιαστές τους Κώστα Αρβανίτη και Μαριλένα Κατσίμη, επειδή παρουσίασαν στην εκπομπή τους τα πορίσματα των ιατροδικαστών που διαψεύδουν τον κ. Δένδια για την υπόθεση των βασανιστηρίων στη ΓΑΔΑ.

Πρώτα ήταν ο Παστίτσιος και η σύλληψή του, μετά το Corpus Christi και η προσπάθεια ματαίωσης της παράστασης από ακροδεξιά στοιχεία. Μετά το κόψιμο ομοφυλοφιλικού φιλιού από τη ΝΕΤ και μετά η δίωξη του Κώστα Βαξεβάνη. Σήμερα είναι η Πρωινή Ενημέρωση και ο Κώστας Αρβανίτης με τη Μαριλένα Κατσίμη. Ελευθερία έκφρασης και ελευθερία του λόγου είπατε;

Ο λόγος ήταν ο παρακάτω διάλογος μεταξύ των δύο παρουσιαστών:

Πηγή: Left.gr

Σύλληψη Βαξεβάνη: η φοροδιαφυγή χτυπάει την ελευθεροτυπία

Του Γιάννη Αλμπάνη
Η σύλληψη του εκδότη του Hot Doc Κώστα Βαξεβάνη είναι το τέταρτο περιστατικό περιορισμού της ελευθερίας του λόγου μέσα σε λίγες μέρες. Είχαν προηγηθεί η σύλληψη του δημιουργού του Παστίτσιου κατόπιν παραγγελίας της Χρυσής Αυγής, οι τραμπουκισμοί της ναζιστικής συμμορίας στο θέατρο Χυτήριο, καθώς και το «κόψιμο» του ομοφυλοφιλικού φιλιού στο σίριαλ «Ο πύργος του Ντάουντον» από τη διοίκηση της ΕΡΤ. Αυτή τη φορά όμως υπάρχει μια σημαντική διαφορά  σε σχέση με τα τρία προηγούμενα επεισόδια: η απόπειρα φίμωσης δεν αφορά τη διάδοση «έκλυτων ηθών» αλλά μια σημαντική δημοσιογραφική αποκάλυψη που επηρεάζει την πολιτική ζωή της χώρας. Ο Βαξεβάνης συνελήφθη γιατί έκανε αυτό που θα έπραττε οποιοσδήποτε δημοσιογράφος σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου όπου γίνεται στοιχειωδώς σεβαστή η ελευθεροτυπία. Δημοσίευσε δηλαδή μια είδηση εξέχουσας πολιτικής σημασίας.

Η σημασία της δημοσίευσης

Τρεις βασικοί λόγοι εξηγούν την πολιτική σημασία της δημοσίευσης της λίστας Λαγκάρντ, και κατ’ επέκταση τη σύλληψή του:

Πρώτον, η δημοσίευση της λίστας εκθέτει ανεπανόρθωτα όλους τους υπουργούς και τους υπεύθυνους του ΣΔΟΕ που τόσο καιρό την «έψαχναν» και δεν μπορούσαν να τη… βρουν. Η λίστα δεν είχε καταχωνιαστεί κάπου, εν προκειμένω στο αρχείο του Βενιζέλου, όπου οι αρμόδιες αρχές δεν είχαν πρόσβαση. Το ότι την πήρε στα χέρια του ο Βαξεβάνης, αποδεικνύει ότι η λίστα κυκλοφορούσε ευρέως. Επομένως, η αποσιώπηση της ύπαρξης της δεν οφείλεται στην αβελτηρία της δημόσια διοίκησης, αλλά αποτελεί εσκεμμένη πράξη συγκάλυψης των πολιτικών ηγεσιών του Υπουργείου Οικονομικών.

Δεύτερον, η δημοσιοποίηση της λίστας γελοιοποιεί όλους τους υποτιθέμενους μηχανισμούς ελέγχου της φοροδιαφυγής. Μια πρόχειρη ματιά στον κατάλογο των ονομάτων αρκεί για να βεβαιωθεί κανείς ότι το ΣΔΟΕ δεν έχει καμιά διάθεση να πατάξει τη (μεγάλη) φοροδιαφυγή.  Είτε είχε δοθεί η σχετική υπουργική εντολή είτε όχι, το αυτονόητο καθήκον κάθε αρμόδιας Αρχής θα ήταν να κάνει μια πρώτη αντιπαραβολή των καταθέσεων με τα δηλωθέντα εισοδήματα. Στο κατάλογο δεν περιλαμβάνονται τίποτα άγνωστα άτομα του υποκόσμου, αλλά επιφανή πρόσωπα της ελληνικής κοινωνίας, των οποίων η οικονομική δραστηριότητα είναι σε γενικές γραμμές γνωστή, και γι’ αυτό ελέγξιμη. Το ότι η λίστα ως αντικείμενο υποκλοπής δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί αποδεικτικό στοιχείο στο ακροατήριο, ουδόλως σημαίνει ότι δεν θα μπορούσε να αποτελέσει το Μίτο της Αριάδνης μιας ενδεχόμενης έρευνας του ΣΔΟΕ. Πόσο μάλλον όταν ο τότε υπεύθυνος του ΣΔΟΕ δεν δίστασε στην περίπτωση του Σάββα Ξηρού να καταπατήσει τη νομιμότητα χάριν της διωκτικής σκοπιμότητας.

Τρίτον, η δημοσίευση της λίστας Λαγκάρντ ξεσκεπάζει την απύθμενη υποκρισία της ελίτ της χώρας. Οι ίδιοι ακριβώς που επικαλούνται τον πατριωτισμό του λαού για να γίνουν ανεκτά τα μνημονιακά μέτρα, οι ίδιοι ακριβώς που διαβεβαιώνουν ότι αν εφαρμόσουμε το Μνημόνιο δεν πρόκειται να βγούμε από την ευρωζώνη, οι ίδιοι ακριβώς που μιλάνε για εκσυγχρονισμό του φορολογικού συστήματος και πάταξη των συντεχνιών, βγάζουν τα λεφτά τους στην Ελβετία. Είτε κάνουν φοροδιαφυγή είτε όχι, όσοι βγάζουν τα λεφτά τους στο εξωτερικό δεν δικαιούνται να μιλάνε ούτε για δημόσιο συμφέρον ούτε για αναγκαίες θυσίες που επιβάλλει το «καλό της πατρίδας». Για μια ακόμα φορά αποδεικνύεται ότι το εμπόριο του πατριωτισμού που ανθεί σε αυτή τη χώρα, συγκαλύπτει τα πλέον ιδιοτελή συμφέροντα.

Δύο μέτρα και δύο σταθμά

Εν ολίγοις, η ενδεχόμενη «παρανομία» του Βαξεβάνη ήταν απολύτως αναγκαία για να αποδειχτεί ότι το ίδιο το κράτος λειτουργεί κατά παράβαση της νομιμότητας. Δεν μπορεί να εγκαλείται ο δημοσιογράφος για παραβίαση προσωπικών δεδομένων, όταν έχουμε γίνει μάρτυρες σειράς πράξεων και παραλείψεων από δημόσιους λειτουργούς που παραβιάζουν το γράμμα και το πνεύμα του νόμου για να προστατευτούν οι έχοντες και κατέχοντες της λίστας. Όσοι εγκαλούν τον Βαξεβάνη για τα προσωπικά δεδομένα, διυλίζουν τον κόνωπα και καταπίνουν την κάμηλον.

Είναι μάλλον περιττό να υπογραμμίσουμε την υποκρισία της δικαστικής εξουσίας. Οι δικαστές που κρίνουν καθ’ όλα νόμιμη τη διαπόμπευση των οροθετικών γυναικών και των συλληφθέντων διαδηλωτών, κόπτονται τώρα για τα προσωπικά δεδομένα των καταθετών της Ελβετίας. Πρέπει όμως να τονίσουμε ότι όταν η Δικαιοσύνη λειτουργεί με δύο μέτρα και δύο σταθμά, όταν η νομιμότητα εφαρμόζεται κατά το δοκούν, τότε ακριβώς καταλύεται μια θεμελιώδης αρχή του «κράτους δικαίου»: η ισότητα των πολιτών απέναντι στο νόμο. Αυτή ακριβώς η κατάλυση σε συνδυασμό με την απροκάλυπτη παραβίαση της ελευθερίας του λόγου επιβεβαιώνουν εκ νέου ότι επιταχύνεται η πορεία προς την κατάσταση εξαίρεσης, δηλαδή το καθεστώς εκείνο όπου βασικές ελευθερίες τελούν de facto υπό αναστολή.

Κατά συνέπεια, η υπεράσπιση του Βαξεβάνη συνιστά πράξη υπεράσπισης των βασικών πολιτικών ελευθεριών, πράξη αντίσταση στον κρατικό αυταρχισμό που στηρίζει το κλυδωνιζόμενο μνημονιακό καθεστώς.

Πηγή: Rednotebook

Άνοιξε το αυτοδιαχειριζόμενο κυλικείο Νομικής… (και ευχόμαστε να έπεται συνέχεια)

Την Τρίτη 23/10, το πρωί φοιτητές και φοιτήτριες της Νομικής άνοιξαν το κλειστό Κυλικείο της Νομικής Αθηνών και το μετέτρεψαν σε αυτοδιαχειριζόμενο χώρο, που θα λειτουργεί από τους φοιτητές. Η πρώτη συνέλευση πραγματοποιήθηκε σήμερα στη Νομική προκειμένου να καθορίσει συγκεκριμένα τον τρόπο λειτουργίας του κυλικείου. Επιπλέον, και ο ΦΣ της Αρχιτεκτονικής στο επόμενο διάστημα θα αρχίσει να λειτουργεί εδώ και 2 χρόνια κλειστό κυλικείο στο κτήριο Γκίνη. Ως Εγκέλαδος στηρίζουμε τέτοιες πρωτοβουλίες και θεωρούμε πως θα αποτελέσουν παραδείγματα και για το δικό μας σύλλογο στην κατεύθυνση αυτοδιαχείρισης ενός χώρου μέσα στη σχολή.

Περισσότερα: http://www.rednotebook.gr/details.php?id=7277