Monthly Archives: Δεκέμβριος 2012

Επιχειρηματίες και εφοπλιστές υποψήφιοι για το Συμβούλιο Διοίκησης

Διότι η έγνοια για την παιδεία προσθέτει άλλο κύρος…

 Ηχηρά ονόματα από τον εφοπλιστικό κόσμο της χώρας, επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στον χώρο του πολιτισμού, αλλά και διακεκριμένοι Έλληνες καθηγητές σε ξένα πανεπιστήμια συμπεριλαμβάνονται στη λίστα των υποψηφίων εξωτερικών μελών στο Συμβούλιο Ιδρύματος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ).

Η προθεσμία για την υποβολή υποψηφιοτήτων έληξε χθες και, σύμφωνα με πληροφορίες, στη λίστα συμπεριλαμβάνονται οι εφοπλιστές κ. Παναγιώτης Λασκαρίδης και Ιωάννης Κούστας, ο πρόεδρος του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού κ. Λάζαρος Εφραίμογλου, ο πρόεδρος της Ελληνικής Επιστημονικής Εταιρείας Εδαφομηχανικής και Γεωτεχνικής Μηχανικής κ. Χρήστος Τσατσανίφος, αλλά και ο καθηγητής αρχιτεκτονικής κ. Τσώμος, ο οποίος ζει και εργάζεται στο Παρίσι.

Με βάση τις ίδιες πηγές, για την κάλυψη των έξι θέσεων εξωτερικών μελών στο Συμβούλιο Ιδρύματος του ΕΜΠ υποβλήθηκαν συνολικά 36 υποψηφιότητες. Η προθεσμία υποβολής υποψηφιοτήτων ολοκληρώθηκε χθες το βράδυ και για τον λόγο αυτό έως χθες το απόγευμα δεν είχαν ανακοινωθεί επισήμως τα ονόματα.

http://www.left.gr/article.php?id=19081

Οι δυνάμεις της Αστυνομίας μέσα στην ΑΣΟΕΕ… Η κανονικότητά τους… Η ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ???

Αυτή τη στιγμή η αστυνομία έχει εισβάλλει κανονικότατα στην ΑΣΟΕΕ και κάνει έρευνα στο κτίριο! Δήθεν για λαθρεμπόριο. Στόχος τους είναι τα στέκια όσων δραστηριοποιούνται κινηματικά. Μετά τη Villa Αμαλίας το τρόμο-show μεταφέρεται στην ΑΣΟΕΕ. Χτυπάνε όποιον αντιστέκεται για να επιβάλλουν το καθεστώς τους. Το καθεστώς της φτώχειας και της καταστολής. Ανοίγουν το δρόμο στους ναζί. Πρέπει να ξυπνήσουμε τώρα…!!!

Μετά την επιχειρούμενη διάλυση των πτυχίων μας, την επιχειρούμενη συγχώνευση των σχολών μας, την υποβάθμιση των σπουδών μας, το πέταγμα των φοιτητών έξω από τη διοίκηση του Πανεπιστημίου, πάνε τα νομιμοποιήσουν έμπρακτα την κατάλυση του ασύλου, την κατάλυση του δικαιώματος των νέων και συνολικά της κοινωνίας να αγωνίζεται και να διεκδικεί όσα την ανήκουν.

Μιλάνε για επιβολή της νομιμότητας αλλά νομιμότητα γι’αυτούς είναι η βία των ΜΑΤ, η προστασία της φοροδιαφυγής, η επιβολή μισθών πείνας στους γονείς μας και ειδικά στους νέους εργαζόμενους. Θα το ανεχτούμε;

Γιατί αν το ανεχτούμε θα έχουμε συνυπογράψει κι εμείς στο να εμφανίζεται η εικόνα να κόβουν βόλτες τα ΜΑΤ στα Πανεπιστήμια ως κανονική, ως φυσιολογική. Να εμφανίζεται η εικόνα των Χρυσαυγιτών να κυνηγάνε και να μαχαιρώνουν μετανάστες ως κάτι καθημερινό. Να εμφανίζεται το γεγονός να πληρώνουμε δίδακτρα στη γραμματεία της σχολής μας ως κάτι αναμενόμενο.

ΟΧΙ… ΟΧΙ… ΟΧΙ…

ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΜΕ ΤΗ ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ…

ΤΩΝ ΠΡΟΦΑΝΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΜΝΗΜΟΜΙΑΚΗ ΠΟΛΤΙΚΗ ΠΟΥ ΜΑΥΡΙΖΕΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ…!!!

ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ 3ΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ…!!!

ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΜΕ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΑ ΣΤΕΚΙΑ ΚΑΙ ΔΙΚΤΥΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ…!!!

ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΠΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΠΟΙΕΙ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΩΣ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ…!!!

ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΙΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΕΙ ΚΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ…!!!

ΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΣΥΝΟΛΙΚΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ!!!!

Η αθλιότητα της Φιλανθρωπίας

σκάι

Στη λέξη φιλανθρωπία υπάρχει μια βαθιά αντίφαση, στα όρια του                            οξύμωρου. Ο άνθρωπος είναι απλώς άνθρωπος, δεν μπορεί να είναι φιλάνθρωπος. Όπως ο λύκος δεν μπορεί να είναι φιλόλυκος, ούτε η κότα φιλόκοτα και ο σκύλος φιλόσκυλος. Ο σκύλος, ναι, μπορεί να είναι φιλάνθρωπος, ως το κατεξοχήν κατοικίδιο που έχει μια σχεδόν αυτοκαταστροφική προσκόλληση στο είδος μας. Η κότα δεν θα μπορούσε να είναι ποτέ φιλάνθρωπη, αν είχε μια ελάχιστη επίγνωση του προορισμού της ως σούπας ή κοκκινιστής. Η γάτα, αν και εξίσου προσκολλημένη στον άνθρωπο και τα ενδιαιτήματά του, δεν είναι φιλάνθρωπη. Είναι απλώς φίλαυτη. Κι επειδή αγαπάει τον εαυτό της περισσότερο από οτιδήποτε άλλο- αν μπορεί να αποκληθεί αγάπη το ένστικτο αυτοσυντήρησης που έχει κάθε ον-, συμβιβάζεται με την αναγκαστική συνύπαρξή της με τον άνθρωπο. Είναι μια κατεξοχήν φιλόγατα που συνδέεται με μνημόνιο κατανόησης με τον άνθρωπο, αν υποθέσουμε ότι η βάση της συνύπαρξής της μ’ αυτόν είναι να πιάνει ποντίκια ή να προσφέρει το σώμα της στην ανθρώπινη ανάγκη για τρυφερότητα και χάδι.

Ο άνθρωπος δεν μπορεί να είναι φιλάνθρωπος. Μπορεί να είναι φιλόζωος ή ζωόφιλος – ας μην μπλέξουμε με την αυθεντική έννοια των δυο ταυτόσημων λέξεων, ποια σημαίνει την αγάπη για τη ζωή και ποια για τα ζώα. Φιλάνθρωπος μπορεί να είναι μόνον ο άνθρωπος που θεωρεί πως μόνος αυτός -άντε, και μερικοί ακόμη φίλοι, συγγενείς, άτομα της τάξης του, της αισθητικής του, της ιδεολογίας του- έχει ξεφύγει από την κατάσταση του ζώου και αντιμετωπίζει τους άλλους του είδους του ως ζώα, που έχουν την ανάγκη της φιλανθρωπίας του (ή της ζωοφιλίας του) και του οφείλουν ευγνωμοσύνη γι’ αυτήν. Συνέχεια
Εικόνα

Για την απαράδεκτη εισβολή της αστυνομίας στη Βίλα Αμαλίας

Αστυνομια

Σήμερα 20/12/2012, στις 7:00 το πρωι αστυνομικες δυναμεις εισεβαλαν στην καταληψη villa amalias. Προσχημα για αυτη την κατασταλτικη επιδειξη δυναμης αποτελεσε «ανωνυμη καταγγελια».

8 συντροφοι κ συντροφισες που βρισκονταν μεσα στην καταληψη μεταφερθηκαν στη γαδα οπου κ κρατουνται. Αλληλεγγυοι συντροφοι που κατευθυνονταν στην περιοχη προσηχθησαν επισης απο τις μηχανοκινητες δυναμεις καταστολης, οπως επισης προσαγωγες συντροφων κ συντροφισων πραγματοποιηθηκαν κ στο δημαρχειο αθηναιων οπου βρεθηκαν για να παρεμβουν στο δημαρχο της καταστολης Καμινη.

Απο την πρωτη στιγμη δεκαδες συντροφοι κ συντροφισες συγκεντρωθηκαμε εξω απο την καταληψη οπου κ βρισκομαστε ως τωρα καλωντας σε αλληλεγγυη.

ΔΗΜΑΡΧΟΙ Κ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΚΑΛΑ
ΤΗ VILLA AMALIAS ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΤΕ ΟΥΤΕ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΑΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΝΤΡΟΦΩΝ ΜΑΣ

ΚΑΤΑΛΗΨΗ VILLA AMALIAS
ΑΧΑΡΝΩΝ Κ ΧΕΥΔΕΝ

Ανακοίνωση για όσα έγιναν ξημερώματα Κυριακής στο Στέκι Μεταναστών

Τα χαράματα της Κυριακής 16/12 ομάδα τραμπούκων που περιφέρεται στα Εξάρχεια εισέβαλε στο πάρτι της Αριστερής Ενότητας Φοιτητών του Πολιτικού της Νομικής, που γινόταν στην Κατάληψη της Τσαμαδού 15. Αφού έκαναν τους συνηθισμένους τσαμπουκάδες, πετώντας μάλιστα στο χώρο σπρέι πιπεριού επιτέθηκαν με κτηνώδη τρόπο στους/στις παρευρισκόμενους-ες, τραυματίζοντας κάποιους από αυτούς. Στο πλευρό των τραμπούκων έσπευσαν 30-40 όμοιοί τους, αρκετοί από αυτούς με κράνη και πτυσσόμενα γκλομπ, που άρχισαν να χτυπούν όσους είχαν απομείνει στον πεζόδρομο. Μέλη του Στεκιού Μεταναστών που παρενέβησαν για να σταματήσει αυτό το αίσχος δέχτηκαν επίσης επίθεση από τα φασιστοειδή, κάποια από τα οποία έβριζαν χυδαία το Στέκι, το Δίκτυο και την Αριστερά, υποδυόμενοι τους αναρχικούς.

Είναι η πολλοστή φορά που ορδές κανιβάλων επιτίθενται σε φοιτητικά πάρτι αριστερών παρατάξεων, όπως και σε διάφορες κοινωνικές και πολιτικές συλλογικότητες του κινήματος. Αυτή η αθλιότητα πρέπει να σταματήσει τώρα και τούτο αποτελεί ευθύνη όλων των χώρων που δρούμε στα Εξάρχεια.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΟΝ ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ

Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα
Στέκι Μεταναστών
Αριστερή Ενότητα
Εικόνα

13/12: Εκδήλωση-Συζήτηση «Μηχανικοί σε καιρό κρίσης και προοπτικές ανατροπής»

εκδηλωση

Οι μνημονιακές πολιτικές που εφαρμόζονται στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχουν αναμφίβολα καταστροφικές συνέπειες για την κοινωνία και την οικονομία μας. Η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, καθώς και οι δύο προηγούμενες, ακολουθούν την πάγια τακτική που χαρακτηρίζεται από τη λογική «πρώτα τα κέρδη και μετά οι άνθρωποι». Μια λογική που έχει φέρει την κοινωνία στα όριά της και έχει καταφέρει να εξαθλιώσει τους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της συνολικής οικονομικής κατάρρευσης είναι η εξαιρετικά αυξημένη ανεργία και ιδιαίτερα όσον αφορά τους νέους ανθρώπους, στους οποίους το ποσοστό ξεπερνά το 50%. Ταυτόχρονα, αν αναλογιστεί κανείς ότι ο κατασκευαστικός κλάδος περνάει μία εντονότατη κρίση, αλλά και με βάση τα στοιχεία του ΟΑΕΔ και του ΤΕΕ, εύκολα συμπεραίνει ότι η ανεργία έχει πλήξει και το δικό μας επάγγελμα, αυτό του μηχανικού. Συνέχεια

Ασφαλείς πόλεις

5

Από  το 2001 έως σήμερα

του Νίκου Μπελαβίλα

Στις 12 Σεπτεμβρίου του 2001,  μου τηλεφώνησε ο Άγγελος Ελεφάντης, ζητώντας να ετοιμάσω ένα κείμενο για τις ίδιες σελίδες όπου δημοσιεύεται σήμερα αυτό το άρθρο. Θέμα, η ασφάλεια στις πόλεις. Είχε προηγηθεί η επίθεση στους ουρανοξύστες του Μανχάταν. Ο κόσμος ήταν σοκαρισμένος. Του εξήγησα ότι  μου ήταν αδύνατον. Με μερικές χιλιάδες άμαχους νεκρούς στο κέντρο μιας ειρηνικής πόλης –στο όνομα ενός πολέμου που γινόταν αλλού– τι να πεις; Τότε, βέβαια, ούτε που μπορούσαμε να φανταστούμε τις έμμεσες επιπτώσεις ατου γεγονότος, όχι στα μέτωπα της Μέσης Ανατολής, αλλά στα εσωτερικά μέτωπα των αστικών δημοκρατιών.

Πέρασαν τα χρόνια. Σταδιακά αλλά σταθερά στο όνομα της ασφάλειας άρχιζαν να εισβάλλουν στη ζωή μας καινοφανή μέτρα: νέοι διεθνείς κανονισμοί, ξεγυμνώματα, ολόσωμα σαρώματα σε αεροδρόμια και ένα  μόνιμο καθεστώς εκτός δικαίου στις πτήσεις, απόλυτη απομόνωση των λιμανιών από τον έξω κόσμο, συναινετική ανοχή στον έλεγχο του διαδικτύου και των επικοινωνιών. Το επόμενο βήμα ήταν η  ευθεία έκπτωση της  ελευθερίας αλλά και της ανθρώπινης ζωής ως αξίας. Στην αρχή τούτο αφορούσε τους συλληφθέντες στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», αυτούς που βασανίζονταν ή εξαφανίζονταν από προσώπου Γης στο Γκουαντάναμο, στο Αμπού Γκράιμπ, στις μυστικές πτήσεις της CIA. Μετά άρχισε να αφορά και άλλους. Εν ψυχρώ εκτελέσεις στους  υπόπτων, απλών παραβατών ή και άσχετων στους δρόμους, στο Λονδίνο, στο Λος Άντζελες, στο Παρίσι. Ζήσαμε τον μετασχηματισμό των αστυνομιών σε έκτακτο δικαστικό σώμα, που απέκτησε και το δικαίωμα απόδοσης δικαιοσύνης με συνοπτικές διαδικασίες. Δίπλα τους, ιδιωτικοί στρατοί, ως κρατικοί ή ιδιωτικοί εργολάβοι, αναλάμβαναν τις νέες δουλειές: την αστυνόμευση, τη φυλάκιση, ενίοτε και τις θανατικές εκτελέσεις. Εταιρείες ασφαλείας πλημμύρισαν τον αστικό χώρο, από τις πιο μικρές και αστείες των αθηναϊκών προαστίων, έως τις γιγαντιαίες και διόλου αστείες αμερικανικές πολυεθνικές. Μέχρι το ’90 ξέραμε ότι αυτό συνέβαινε με τους μισθοφόρους δικτατόρων στην Αφρική ή ναρκοεμπόρων στη Λατινική Αμερική.  Τώρα άρχισε να γίνεται παντού: ιδιωτικές αστυνομίες, ιδιωτικοί στρατοί, ιδιωτικές φυλακές — μαζί με την πανάκριβη τεχνολογία. Το στρατιωτικό-χρηματοπιστωτικό σύμπλεγμα της Δύσης άμεσα ενδιαφερόμενο γι’ αυτή την εξέλιξη και επισπεύδον. Συνέχεια