Monthly Archives: Μαρτίου 2013

Μια ακόμη προσπάθεια για συνέλευση ή μια ευκαιρία να μάθουμε ξανά να αγωνιζόμαστε ?


??? st? S????? ?T??? 6

Ζούμε απ’ ότι φαίνεται σε εποχές περίεργες…

Ζούμε σε εποχές που φοιτητές πεθαίνουν γιατί χρησιμοποιούν μια συσκευή θέρμανσης των αρχών του 20ου αιώνα για να ζεσταθούν. Οι οικογένειές τους δεν έχουν χρήματα όχι απλώς για να αγοράσουν πετρέλαιο, αλλά ούτε για τις βασικές διατροφικές ανάγκες τους. Αυτών και χιλιάδων άλλων ανά τη χώρα…

Ζούμε σε εποχές που φοιτητές που διάλεξαν να σπουδάσουν σε μια πόλη μετακινούνται σε μια άλλη, ενώ κάποιοι από αυτούς θα πάρουν ένα πτυχίο που σε μερικά χρόνια δε θα υπάρχει. Το σχέδιο «Αθηνά» κατακρεουργεί τη δημόσια παιδεία, αλλά δε βαριέσαι: «εμάς δε μας πιάνει», παρ’ ότι το συμβούλιο διοίκησης στο ΕΜΠ ήδη διοικεί με στόχο την ανταγωνιστικότητα και την εξοικονόμηση πόρων… Δυό έννοιες που ήδη στέλνουν στο δρόμο χιλιάδες συμφοιτητές μας!

Ζούμε σε εποχές που προσπαθούμε να σπουδάσουμε για να γίνουμε καλοί σ’ αυτό που θα κάνουμε για την υπόλοιπη ζωή μας. Αλλά τελικά η κοινωνία που θα ευημερούσε από τη δουλειά μας εξοντώνεται και φτωχοποιείται κάθε μέρα. Αλλά ποια δουλειά μας? Αλλά ποιο υπόλοιπο ζωής μας? Με τις πολιτικές του μνημονίου γεννιούνται και γίνονται καθημερινότητα οι προϋποθέσεις για την ανεργία, τη μετανάστευση, τους μισθούς κάτω από τα 500 ευρώ, τον εξαθλιωμένο εργαζόμενο που θα βαφτίζεται «ευέλικτος», «συνεχώς καταρτιζόμενος» και άλλα πολλά παράξενα…

Ζούμε σε εποχές που κάθε στιγμή ακούμε για τα καλά του ατομικού δρόμου: διάβασε για να γίνεις καλός επιστήμονας, διάβασε για να είσαι καλύτερος από τους άλλους, τους ίδιους «άλλους» με τους οποίους περνάς μαζί τις παρακολουθήσεις στο αμφιθέατρο, τους ίδιους «άλλους» με τους οποίους μοιράζεσαι τα ίδια άγχη, τα ίδια όνειρα, τους ίδιους στόχους. Αλλά όχι, εσύ πρέπει να είσαι καλύτερος γιατί αυτοί οι «άλλοι» μπορεί να σου κλέψουν τη θέση… Αλήθεια, πότε ήταν δικιά σου για να κλαπεί?

Ζούμε όμως και σε εποχές όμορφες!

Και είναι όμορφες γιατί μας επιτρέπουν να ανακαλύψουμε ξανά δρόμους που τους είχαμε ξεχάσει: συλλογικότητα, αλληλεγγύη, δημοκρατία.

Συλλογικότητα γιατί όταν θέλουν να μας απομονώσουν, εμείς ενωνόμαστε και αναζητάμε κοινές λύσεις σε προβλήματα που παραμένουν κοινά: σχέδιο Αθηνά και περικοπές στην δημόσια παιδεία, προοδευτική εντατικοποίηση της σχολής και των μαθημάτων, περικοπή συγγραμμάτων.

Αλληλεγγύη γιατί πρέπει να φτιάξουμε μια καινούρια κοινή λογική, όπου αυτό που συμβαίνει στους διπλανούς μας το νιώθουμε κι εμείς είτε είμαστε στο αμφιθέατρο είτε στο δρόμο. Μια κοινή λογική όπου η δική μας επιτυχία θα περνάει μέσα από την ικανοποίηση των καθημερινών όρων ζωής όλων.

Δημοκρατία γιατί ο μόνος τρόπος για να νικήσουν όσοι μας κλέβουν τις ζωές είναι να μας κόψουν τους διαύλους για να επικοινωνούμε, να συναποφασίζουμε, να συνθέτουμε. Γιατί όπου σπέρνεται η σύγκρουση, ο κατακερματισμός και η δημιουργία ενός μόνιμου παραλογισμού εμείς θα προτάσσουμε τη συλλογικότητα, τη σύνθεση, την αυτοοργάνωση!

Ξεκινώντας για να αλλάξουμε την καθημερινότητά μας και επιστρατεύοντας τη φαντασία μας, ποτέ δεν ξέρεις…

Ίσως τελικά αλλάξουμε και τον κόσμο!

Όλες/Όλοι στη Γενική Συνέλευση, την Τετάρτη 20/3 !

Μια έντονη μαρτυρια από την προχθεσινή τραγική διαδικασία

Είναι ευρέως γνωστό πλέον ότι από εκεί που συζητάγαμε ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας για την περίπτωση να γίνει η ΧΑ κυβέρνηση, φτάσαμε στο σημείο η κυβέρνηση να γίνει Χρυσή Αυγή στην προσπάθεια να επαναπατρίσει τα χαμένα παιδιά της «λαϊκής δεξιάς». Μετά από το φιάσκο της προχθεσινής δίκης Κασιδιάρη δε, οι αμφιβολίες τελείωσαν. Ένας άνθρωπος που είχε την ατυχία να ζήσει αυτή την 7χρονη ζοφερή ιστορία απ’ την αρχή της μας έστειλε το παρακάτω κείμενο. Παρακαλούμε με τη σειρά σας να το κοινοποιήσετε. ~ Luben Crew

Είσαι μεταπτυχιακός φοιτητής.

Βρίσκεσαι στο πανεπιστήμιο.
Ένα αυτοκίνητο σταματάει σε ένα σημείο που βρίσκεσαι μόνος.
Πέντε φουσκωτοί ξυρισμένοι με ρόπαλα σε τσακίζουν στο ξύλο και σε μαχαιρώνουν στο πόδι.
Σου κλέβουν την ταυτότητα για να ξέρουν τη διεύθυνσή σου.
Μόνο κριτήριο για την πράξη τους, η εμφάνισή σου.
Αποφασίζεις να νικήσεις τον τρόμο και να αντιδράσεις.
Μαθαίνεις ότι κάποιος έχει συγκρατήσει τον αριθμό του αυτοκινήτου.
Καταθέτεις μήνυση.
Η αστυνομία ανακαλύπτει ότι το αυτοκίνητο ανήκει σε έναν “Κασιδιάρη”, υποψήφιο βουλευτή της Χρυσής Αυγής του 0,5%.
Τραβιέσαι 7 χρόνια στα δικαστήρια από αναβολή σε αναβολή.
Στη διάρκεια αυτών των χρόνων, βλέπεις τον τραμπούκο που σε μαχαίρωσε να γίνεται βουλευτής.
Τον βλέπεις να ανάγεται σε λαϊκός ήρωας σε μια μερίδα κόσμου.
Τη μέρα της δίκης πρέπει να καταθέσεις την τραυματική σου εμπειρία μπροστά σε ένα κοινό, γεμάτο με χρυσαυγίτες.
Ζητάς να γίνει η δίκη σε άλλη αίθουσα. Το αίτημα απορρίπτεται.
Καθώς περιγράφεις τη σκηνή της επίθεσης, το εχθρικό κοινό σε χλευάζει και σε κοροϊδεύει.
Ο ενορχηστρωτής της επίθεσης, ο άνθρωπος που σε προηγούμενες αναβολές της δίκης στους διαδρόμους σου κόλλαγε μαγκιές, τώρα σαν μητέρα Τερέζα δηλώνει “συμπαθών” και “καταδικάζει τη βία, όπως και όλη η Χρυσή Αυγή”.
Ειρωνεία.
Βγαίνει πανηγυρικά αθώος.
Σου τρίβει την απόφαση στη μούρη, είναι παντοδύναμοι, είναι κυρίαρχοι.
Έμαθες το μάθημά σου. “Μην ανακατεύεσαι – μη μιλάς – είσαι χαμένος από χέρι”

Είσαι 60 χρονών.
Υπηρετείς μια ζωή το πανεπιστήμιο.
Ο άντρας σου μπαινοβγαίνει για χημειοθεραπείες.
Βλέπεις 5 φουσκωτούς να χτυπάνε έναν φοιτητή μέσα στο πανεπιστήμιο.
Συγκρατείς την πινακίδα του αυτοκινήτου.
Ψάχνεις να βρεις τι έγινε. Φοιτητές που βρίσκονται εκεί γύρω δηλώνουν “δεν είδα, δεν ξέρω, μη με ανακατεύετε”
Αναφέρεις το περιστατικό στη σύγκλητο, και καταθέτεις στην αστυνομία την πινακίδα μαζί με το θύμα της επίθεσης.
Μετά από μέρες ο αστυνομικός σε ενημερώνει ότι το αυτοκίνητο ανήκει σε έναν “Κασιδιάρη” που είναι μέλος της νεοναζιστικής συμμορίας. Σου προτείνει να μην ανακατευτείς. (Θα αποδειχτεί ότι έχει δίκιο)
Ξέρεις ότι θα περάσεις μια ψυχοφθόρα διαδικασία, ξέρεις ότι μπλέκεσαι σε μια υπόθεση που μπορεί να βάλει σε κίνδυνο τη ζωή σου, αλλά αποφασίζεις να κάνεις το σωστό, ανεξαρτήτως κόστους.
Μαθαίνεις από την τηλεόραση ότι είσαι “μεγαλοστέλεχος του Σύριζα” ενώ δεν ήσουν ποτέ μέλος οποιουδήποτε κόμματος.
Ο Κασιδιάρης σε αποκαλεί “ρουφιάνα” στα κανάλια υποστηρίζοντας ότι είσαι σε εντεταλμένη υπηρεσία.
Δηλώνει ότι είσαι κι εσύ κατηγορούμενη, χωρίς να αναφέρει ότι είσαι κατηγορούμενη γιατί σου έχει κάνει ο ίδιος μήνυση για ψευδομαρτυρία.
Σέρνεσαι 7 χρόνια στα δικαστήρια με αναβολές.
Καταθέτεις αυτά που είδες.
Ο φιλοναζί δικηγόρος σε προσβάλλει και αφήνει να εννοηθεί ότι στα 60 σου χρόνια αποφάσισες να εμπλέξεις σε μια άσχετη υπόθεση έναν παντελώς άγνωστο τότε άνθρωπο, για πολιτικούς λόγους.
Ο εισαγγελέας κι ο δικαστής αφήνουν τον δικηγόρο να σε προσβάλλει και να σου μιλάει σαν να είσαι εγκληματίας. Αντιμετωπίζουν τελείως αδιάφορα τη μαρτυρία σου.
Μια δημοσιογράφος με καρφάκια, δηλώνει ότι πολύ εύκολα θα μπορούσες να βρεις τον αριθμό του αυτοκινήτου από το Ιndymedia. Δεν ήξερες καν την ύπαρξη του Indymedia.
Κρίνεσαι αναξιόπιστη μάρτυρας, αντίθετα με τους φίλους του κατηγορούμενου που δηλώνουν ότι τον είδαν το πρωί με το αυτοκίνητο, που κρίνονται πιο αξιόπιστοι παρόλο που δεν προσκομίστηκε καμία απόδειξη ότι όντως το αυτοκίνητο ήταν αλλού.
Η δίκη τελείωσε. Αθώος.
Τώρα είσαι εσύ κατηγορούμενη για ψευδομαρτυρία. Στα 67 σου χρόνια. Ο γολγοθάς συνεχίζεται και πλέον η δικαστική απόφαση βαραίνει εναντίον σου.
Το πρώτο θέμα δημοσιεύει το όνομά σου και η φωτογραφία σου κυκλοφορεί σε νεοναζιστικά site με αηδιαστικά σχόλια από κάτω.
Αυτό κέρδισες από την καλή σου πράξη λοιπόν.
Τώρα έμαθες το μάθημά σου. “Μην ανακατεύεσαι – μη μιλάς – είσαι χαμένος από χέρι”

Είσαι τραμπούκος σε νεοναζιστική οργάνωση.
Γράφεις ύμνους για τον Χίτλερ στο επίσημο περιοδικό της.
Καταφέρνεις να γίνεις το δεξί χέρι του μεγάλου φύρερ.
Βγαίνεις παγανιά με το αυτοκίνητο σου και τραμπουκίζεις κόσμο.
Κάποιος από αυτούς τόλμησε να σου κάνει μήνυση.
Τώρα πια είσαι βουλευτής.
Πλακώνοντας στο ξύλο μια 50χρονη γυναίκα και αποφεύγοντας το αυτόφωρο για 2 μέρες καταφέρνεις να γίνεις λαϊκός ήρωας και πολιτικός αστέρας.
Όταν μετά από 7 χρόνια δεν μπορείς πλέον να πάρεις άλλη αναβολή, πας στο δικαστήριο.
Έχεις φροντίσει 100 φουσκωτοί να πιάσουν όλες τις θέσεις της αίθουσας 2 ώρες πριν ξεκινήσει η δίκη.
Ενώ το αυτοκίνητό σου ήταν leasing και υποτίθεται ότι το’χες σε πάρκινγκ και ενώ η εταιρεία σου ζητούσε τις αποδείξεις από τα έξοδά σου, δεν έχεις καμία απόδειξη να παρουσιάσεις στο δικαστήριο.
Ο δικαστής κι ο εισαγγελέας σου μιλούν με το “σεις” και με το “σας”. Ουδέποτε ακούγεται η λέξη “κατηγορούμενος”.
Ο εισαγγελέας προτείνει αθώωση. Είναι φανερό ότι πρόκειται για σκευωρία της αριστεράς.
Ο Πρόεδρος συμφωνεί. Αν ήθελε ας διαφωνούσε εκεί μέσα.
Τους τρίβεις στη μούρη την απόφαση. Είσαι παντοδύναμος. Είσαι κυρίαρχος.
Τώρα έμαθαν το μάθημά τους. “Μην ανακατεύεσαι – μη μιλάς – είσαι χαμένος από χέρι”

ΣΧΕΔΙΟ «ΑΘΗΝΑ»: ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

Τι προβλέπει το σχέδιο «Αθηνά»;

Γενικά, προβλέπει σειρά συγχωνεύσεων, κλεισίματος, και δημιουργίας τμημάτων, σχολών και ιδρυμάτων, κυρίως στην περιφέρεια αλλά και στην Αθήνα, με έμφαση στα ΤΕΙ. Οι εισακτέοι μειώνονται κατά 15.000, και είναι κυρίως από σχολές κοινωνικών επιστημών. Πιο συγκεκριμένα, οι βασικές αλλαγές στην Αθήνα αφορούν την δημιουργία ενός ομοσπονδιακού Πανεπιστημίου που θα περιλαμβάνει 5 Πανεπιστήμια της Αττικής, (Πα.Πει., Πάντειο, ΑΣΟΕΕ, ΓΠΑ και Χαρακόπειο) και θα ονομάζεται Αδαμάντιος Κοραής καθώς και την δημιουργία ενός ομοσπονδιακού ΤΕΙ που θα περιλαμβάνει τα ΤΕΙ Αθήνας και Πειραιά και την ΑΣΠΑΙΤΕ. Τα ιδρύματα αυτά θα διοικούνται το καθένα από ένα κεντρικό ομοσπονδιακό Συμβούλιο Διοίκησης, με μέλη των ΣΔ του κάθε Πανεπιστημίου, και σε πρώτη φάση θα διατηρούν την οργανωτική τους αυτονομία. Στο ΕΜΠ προβλέπεται όλες οι σχολές να γίνουν τμήματα και στο ΕΚΠΑ προβλέπονται συγχωνεύσεις τμημάτων και σύσταση νέων σχολών από ήδη υπάρχοντα τμήματα. Στα ΤΕΙ προβλέπουν 8 συγχωνεύσεις, ενώ συνολικά δεν αφορούν απολύσεις προσωπικού είτε εκπαιδευτικού, είτε διοικητικού.

Τι είναι στην πραγματικότητα το σχέδιο «Αθηνά»;

Το σχέδιο «Αθηνά» αποτελεί προέκταση του προηγούμενου νόμου καθώς προβλέπει μία σειρά καταργήσεων, συγχωνεύσεων και ίδρυση νέων ιδρυμάτων, σχολών και τμημάτων καθώς και επαναπροσέγγιση του αριθμού των εισακτέων βάση των κριτηρίων της αγοράς. Το Υπουργείο χωρίς καμία έγνοια για τους φοιτητές που αλλάζουν εντελώς πρόγραμμα σπουδών ή που αλλάζουν πόλεις προχωρά στην εφαρμογή του σχεδίου χωρίς μεταβατικές διατάξεις, με το δόγμα «διατάσσω και υλοποιώ». Ο χάρτης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης όπως είναι τώρα προφανώς παρουσιάζει προβληματικές αφού πολλά από τα ιδρύματα και τις σχολές δημιουργήθηκαν και διατηρούνται για πολιτικά οφέλη και ψηφοθηρικούς λόγους των κομμάτων του δικομματισμού των προηγούμενων ετών, ενώ άλλοτε εξυπηρετούν και επιχειρηματικά συμφέροντα. Σαφώς και απαιτούνται στοχευμένες αλλαγές μέσα από ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση που θα έχει συνδιαμορφωθεί από τη πανεπιστημιακή κοινότητα με ακαδημαϊκά και παιδαγωγικά κριτήρια. Οι αλλαγές που προωθεί η κυβέρνηση όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι συμβαδίζουν προς αυτό το σκοπό:

1.Πρόκειται για μια ξεκάθαρη προσπάθεια απαξίωσης του δημοσίου πανεπιστημίου και ταυτόχρονη ανάδειξη των κολλεγίων στην κατεύθυνση της εμπορευματοποίησης της γνώσης, από δικαίωμα όλων που ήταν μέχρι σήμερα. Η μείωση των εισακτέων, δημιουργεί  νέα πελατεία για τα ιδιωτικά κολέγια, των οποίων οι τίτλοι αναγνωρίστηκαν πλήρως ως προς τα επαγγελματικά δικαιώματα. Το κλείσιμο των περιφερειακών ιδρυμάτων και το δικαίωμα ίδρυσης κολεγίων από τα ΝΠΔΔ (π.χ. δήμοι) καθώς και το μοίρασμα του ΕΣΠΑ για την παιδεία ανάμεσα σε δημόσια και ιδιωτικά ιδρύματα, σκιαγραφεί την νέα κατάσταση. Παίρνοντας μάλιστα υπόψην και τη βασική στόχευση του σχεδίου που είναι τα ΤΕΙ φαίνεται πως η τεχνολογική εκπαίδευση θα είναι η πρώτη που σταδιακά στοχεύουν να περάσει σε ιδιωτικά χέρια.

2.Οι συγχωνεύσεις τμημάτων, με την παράλληλη πρόβλεψη κατευθύνσεων, προετοιμάζει τον δρόμο για τους κύκλους σπουδών και το σπάσιμο των ενιαίων πτυχίων, με δυνατότητα παροχής τίτλων σπουδών στα 2 ή 3 χρόνια, εξατομίκευση των πτυχίων και υποχώρηση των ενιαίων επαγγελματικών δικαιωμάτων που απορρέουν από αυτό. Η δημιουργία σχολών, ακόμα και μονοτμηματικών, επιτρέπει νομικά την χορήγηση μεταπτυχιακού και αποτελεί απαραίτητη συνθήκη για το σπάσιμο των πτυχίων σε κύκλους και την μετέπειτα εισαγωγή διδάκτρων.

3.Το κλείσιμο και η συγχώνευση τμημάτων και ιδρυμάτων, δημιουργεί άμεσο πρόβλημα λειτουργικών υποδομών αλλά και υποδομών μέριμνας, καθώς «στριμώχνονται» περισσότεροι φοιτητές στις ήδη υπάρχουσες και ελλείπεις. Οι αλλαγές αυτές με την πρόφαση της «αναμόρφωσης» ακολουθούν μια «λογιστική» λογική όπου οι όποιες αποφάσεις παίρνονται με γνώμονα μόνο το οικονομικό κόστος λειτουργίας και όχι την ακαδημαϊκότητα και τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.

4.Η αυταρχικοποίηση των δομών και η μείωση της δημοκρατίας σε αυτά δείχνει το μοντέλο διοίκησης του πανεπιστημίου των κυρίαρχων, ανοίγει το δρόμο για επόμενες μεταρρυθμίσεις και λειτουργεί ως εργαλείο για περικοπές των «λιγότερο ανταγωνιστικών» τμημάτων. Σε αυτό το περιβάλλον, οι απολύσεις και μειώσεις μπορούν να ενταθούν στο πλαίσιο του συνολικότερου εξορθολογισμού των νέων ιδρυμάτων, παρ’ όλες τις προηγούμενες διαβεβαιώσεις.

Συνεπώς, το σχέδιο «Αθηνά» εκτός από την προχειρότητα με την οποία πάει να επιβληθεί καταδεικνύει με σαφήνεια το «όραμα» της κυβέρνησης για την ποιότητα των σπουδών μας, αλλά και για το μέλλον μας ως εργαζόμενους. Η λογική του συνάδει πλήρως με αυτή του νόμου Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου που θέλει τη γνώση να είναι εμπόρευμα και τους μελλοντικούς εργαζόμενους ευέλικτους και εύκολα εκμεταλλεύσιμους.

Υπάρχει απάντηση, υπάρχει εναλλακτική;

Ο Φοιτητικός μας Σύλλογος οφείλει να συζητήσει για αυτό το ζήτημα και όλα τα υπόλοιπα που μας απασχολούν και σε συνεννόηση με άλλους συλλόγους αλλά και με καθηγητές και εργαζομένους στο Πολυτεχνείο να αντισταθεί και να εμπόδισει την υλοποίηση του. Το Υπουργείο έχει ήδη απέναντι του την ακαδημαϊκή κοινότητα με τη Σύνοδο των Πρυτάνεων να βγάζει καταγγελτική απόφαση για το σχέδιο και τους φοιτητές τόσο των ΤΕΙ όσο και των ΑΕΙ από πολλές περιοχές της Ελλάδας και κυρίως της περιφέρειας να έχουν ξεκινήσει δυναμικές κινητοποιήσεις.

Οφείλουμε να αντιτάξουμε στο πανεπιστήμιο της αγοράς ένα δημόσιο, δωρεάν και δημοκρατικό πανεπιστήμιο, δικαίωμα του κάθε πολίτη, όπου ρόλος του θα είναι η ανάπτυξη της κριτικής σκέψης και της επιστημονικής γνώσης ανά ακαδημαϊκό αντικείμενο, σε σύνδεση πάντα με της ανάγκες της κοινωνίας. Για την επίτευξη του στόχου αυτού χρειάζεται ένα συνολικό σχέδιο αναδιάρθρωσης της τριτοβάθμιας, που κεντρικό άξονα θα έχει τη συγκρότηση των γνωστικών αντικειμένων, των προγραμμάτων σπουδών και των πτυχίων στη βάση ενιαίων και ολοκληρωμένων επιστημονικών αντικειμένων ανά τμήμα, ώστε κάθε τμήμα να καλύπτει ένα γνωστικό αντικείμενο, μιας επιστήμης. Από αυτά τα πτυχία μόνο μπορούν να απορρέουν και ενιαία επαγγελματικά δικαιώματα, που δίνουν και τη δυνατότητα συλλογικών διαπραγματεύσεων. Και προφανώς για τις όποιες αλλαγές το πρώτο λόγο έχουν οι φοιτητές, οι καθηγητές και οι εργαζόμενοι των ιδρυμάτων με κριτήριο τις ανάγκες τους και τις ανάγκες της κοινωνίας.

ΟΧΙ ΣΤΟ «ΣΧΕΔΙΟ ΑΘΗΝΑ»

ΟΧΙ ΣΤΗ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗ ΠΑΙΔΕΙΑ

ΝΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ