ΣΧΕΔΙΟ «ΑΘΗΝΑ»: ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

Τι προβλέπει το σχέδιο «Αθηνά»;

Γενικά, προβλέπει σειρά συγχωνεύσεων, κλεισίματος, και δημιουργίας τμημάτων, σχολών και ιδρυμάτων, κυρίως στην περιφέρεια αλλά και στην Αθήνα, με έμφαση στα ΤΕΙ. Οι εισακτέοι μειώνονται κατά 15.000, και είναι κυρίως από σχολές κοινωνικών επιστημών. Πιο συγκεκριμένα, οι βασικές αλλαγές στην Αθήνα αφορούν την δημιουργία ενός ομοσπονδιακού Πανεπιστημίου που θα περιλαμβάνει 5 Πανεπιστήμια της Αττικής, (Πα.Πει., Πάντειο, ΑΣΟΕΕ, ΓΠΑ και Χαρακόπειο) και θα ονομάζεται Αδαμάντιος Κοραής καθώς και την δημιουργία ενός ομοσπονδιακού ΤΕΙ που θα περιλαμβάνει τα ΤΕΙ Αθήνας και Πειραιά και την ΑΣΠΑΙΤΕ. Τα ιδρύματα αυτά θα διοικούνται το καθένα από ένα κεντρικό ομοσπονδιακό Συμβούλιο Διοίκησης, με μέλη των ΣΔ του κάθε Πανεπιστημίου, και σε πρώτη φάση θα διατηρούν την οργανωτική τους αυτονομία. Στο ΕΜΠ προβλέπεται όλες οι σχολές να γίνουν τμήματα και στο ΕΚΠΑ προβλέπονται συγχωνεύσεις τμημάτων και σύσταση νέων σχολών από ήδη υπάρχοντα τμήματα. Στα ΤΕΙ προβλέπουν 8 συγχωνεύσεις, ενώ συνολικά δεν αφορούν απολύσεις προσωπικού είτε εκπαιδευτικού, είτε διοικητικού.

Τι είναι στην πραγματικότητα το σχέδιο «Αθηνά»;

Το σχέδιο «Αθηνά» αποτελεί προέκταση του προηγούμενου νόμου καθώς προβλέπει μία σειρά καταργήσεων, συγχωνεύσεων και ίδρυση νέων ιδρυμάτων, σχολών και τμημάτων καθώς και επαναπροσέγγιση του αριθμού των εισακτέων βάση των κριτηρίων της αγοράς. Το Υπουργείο χωρίς καμία έγνοια για τους φοιτητές που αλλάζουν εντελώς πρόγραμμα σπουδών ή που αλλάζουν πόλεις προχωρά στην εφαρμογή του σχεδίου χωρίς μεταβατικές διατάξεις, με το δόγμα «διατάσσω και υλοποιώ». Ο χάρτης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης όπως είναι τώρα προφανώς παρουσιάζει προβληματικές αφού πολλά από τα ιδρύματα και τις σχολές δημιουργήθηκαν και διατηρούνται για πολιτικά οφέλη και ψηφοθηρικούς λόγους των κομμάτων του δικομματισμού των προηγούμενων ετών, ενώ άλλοτε εξυπηρετούν και επιχειρηματικά συμφέροντα. Σαφώς και απαιτούνται στοχευμένες αλλαγές μέσα από ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση που θα έχει συνδιαμορφωθεί από τη πανεπιστημιακή κοινότητα με ακαδημαϊκά και παιδαγωγικά κριτήρια. Οι αλλαγές που προωθεί η κυβέρνηση όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι συμβαδίζουν προς αυτό το σκοπό:

1.Πρόκειται για μια ξεκάθαρη προσπάθεια απαξίωσης του δημοσίου πανεπιστημίου και ταυτόχρονη ανάδειξη των κολλεγίων στην κατεύθυνση της εμπορευματοποίησης της γνώσης, από δικαίωμα όλων που ήταν μέχρι σήμερα. Η μείωση των εισακτέων, δημιουργεί  νέα πελατεία για τα ιδιωτικά κολέγια, των οποίων οι τίτλοι αναγνωρίστηκαν πλήρως ως προς τα επαγγελματικά δικαιώματα. Το κλείσιμο των περιφερειακών ιδρυμάτων και το δικαίωμα ίδρυσης κολεγίων από τα ΝΠΔΔ (π.χ. δήμοι) καθώς και το μοίρασμα του ΕΣΠΑ για την παιδεία ανάμεσα σε δημόσια και ιδιωτικά ιδρύματα, σκιαγραφεί την νέα κατάσταση. Παίρνοντας μάλιστα υπόψην και τη βασική στόχευση του σχεδίου που είναι τα ΤΕΙ φαίνεται πως η τεχνολογική εκπαίδευση θα είναι η πρώτη που σταδιακά στοχεύουν να περάσει σε ιδιωτικά χέρια.

2.Οι συγχωνεύσεις τμημάτων, με την παράλληλη πρόβλεψη κατευθύνσεων, προετοιμάζει τον δρόμο για τους κύκλους σπουδών και το σπάσιμο των ενιαίων πτυχίων, με δυνατότητα παροχής τίτλων σπουδών στα 2 ή 3 χρόνια, εξατομίκευση των πτυχίων και υποχώρηση των ενιαίων επαγγελματικών δικαιωμάτων που απορρέουν από αυτό. Η δημιουργία σχολών, ακόμα και μονοτμηματικών, επιτρέπει νομικά την χορήγηση μεταπτυχιακού και αποτελεί απαραίτητη συνθήκη για το σπάσιμο των πτυχίων σε κύκλους και την μετέπειτα εισαγωγή διδάκτρων.

3.Το κλείσιμο και η συγχώνευση τμημάτων και ιδρυμάτων, δημιουργεί άμεσο πρόβλημα λειτουργικών υποδομών αλλά και υποδομών μέριμνας, καθώς «στριμώχνονται» περισσότεροι φοιτητές στις ήδη υπάρχουσες και ελλείπεις. Οι αλλαγές αυτές με την πρόφαση της «αναμόρφωσης» ακολουθούν μια «λογιστική» λογική όπου οι όποιες αποφάσεις παίρνονται με γνώμονα μόνο το οικονομικό κόστος λειτουργίας και όχι την ακαδημαϊκότητα και τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.

4.Η αυταρχικοποίηση των δομών και η μείωση της δημοκρατίας σε αυτά δείχνει το μοντέλο διοίκησης του πανεπιστημίου των κυρίαρχων, ανοίγει το δρόμο για επόμενες μεταρρυθμίσεις και λειτουργεί ως εργαλείο για περικοπές των «λιγότερο ανταγωνιστικών» τμημάτων. Σε αυτό το περιβάλλον, οι απολύσεις και μειώσεις μπορούν να ενταθούν στο πλαίσιο του συνολικότερου εξορθολογισμού των νέων ιδρυμάτων, παρ’ όλες τις προηγούμενες διαβεβαιώσεις.

Συνεπώς, το σχέδιο «Αθηνά» εκτός από την προχειρότητα με την οποία πάει να επιβληθεί καταδεικνύει με σαφήνεια το «όραμα» της κυβέρνησης για την ποιότητα των σπουδών μας, αλλά και για το μέλλον μας ως εργαζόμενους. Η λογική του συνάδει πλήρως με αυτή του νόμου Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου που θέλει τη γνώση να είναι εμπόρευμα και τους μελλοντικούς εργαζόμενους ευέλικτους και εύκολα εκμεταλλεύσιμους.

Υπάρχει απάντηση, υπάρχει εναλλακτική;

Ο Φοιτητικός μας Σύλλογος οφείλει να συζητήσει για αυτό το ζήτημα και όλα τα υπόλοιπα που μας απασχολούν και σε συνεννόηση με άλλους συλλόγους αλλά και με καθηγητές και εργαζομένους στο Πολυτεχνείο να αντισταθεί και να εμπόδισει την υλοποίηση του. Το Υπουργείο έχει ήδη απέναντι του την ακαδημαϊκή κοινότητα με τη Σύνοδο των Πρυτάνεων να βγάζει καταγγελτική απόφαση για το σχέδιο και τους φοιτητές τόσο των ΤΕΙ όσο και των ΑΕΙ από πολλές περιοχές της Ελλάδας και κυρίως της περιφέρειας να έχουν ξεκινήσει δυναμικές κινητοποιήσεις.

Οφείλουμε να αντιτάξουμε στο πανεπιστήμιο της αγοράς ένα δημόσιο, δωρεάν και δημοκρατικό πανεπιστήμιο, δικαίωμα του κάθε πολίτη, όπου ρόλος του θα είναι η ανάπτυξη της κριτικής σκέψης και της επιστημονικής γνώσης ανά ακαδημαϊκό αντικείμενο, σε σύνδεση πάντα με της ανάγκες της κοινωνίας. Για την επίτευξη του στόχου αυτού χρειάζεται ένα συνολικό σχέδιο αναδιάρθρωσης της τριτοβάθμιας, που κεντρικό άξονα θα έχει τη συγκρότηση των γνωστικών αντικειμένων, των προγραμμάτων σπουδών και των πτυχίων στη βάση ενιαίων και ολοκληρωμένων επιστημονικών αντικειμένων ανά τμήμα, ώστε κάθε τμήμα να καλύπτει ένα γνωστικό αντικείμενο, μιας επιστήμης. Από αυτά τα πτυχία μόνο μπορούν να απορρέουν και ενιαία επαγγελματικά δικαιώματα, που δίνουν και τη δυνατότητα συλλογικών διαπραγματεύσεων. Και προφανώς για τις όποιες αλλαγές το πρώτο λόγο έχουν οι φοιτητές, οι καθηγητές και οι εργαζόμενοι των ιδρυμάτων με κριτήριο τις ανάγκες τους και τις ανάγκες της κοινωνίας.

ΟΧΙ ΣΤΟ «ΣΧΕΔΙΟ ΑΘΗΝΑ»

ΟΧΙ ΣΤΗ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗ ΠΑΙΔΕΙΑ

ΝΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s