Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα: Λίγες σκέψεις με αφορμή την πρόσφατη προσπάθεια αξιολόγησης από την υπεύθυνη παράταξη…

DAPARA

Αξιολόγηση ναι, από ποιους για ποιους όμως και σε τι πανεπιστήμιο?

Αξιολόγηση λοιπόν… Αλλά τελικά ποιος είναι αυτός που θα αξιολογεί, ποια θα είναι τα κριτήρια, ποιος θα ωφελείται από αυτή την κατάσταση. Σε καμία περίπτωση η αξιολόγηση δε μπορεί να γίνεται από κάποιον οργανισμό η εταιρία που θα έχει μια σχέση εξωτερική με την κοινότητα του πανεπιστημίου (βλέπε αντίστοιχες εταιρίες αξιολόγησης στην οικονομία: Fitch, Standard & Poor’s, κτλ.) με γνώμονα και κριτήρια έννοιες όπως η αποτελεσματικότητα, η ευελιξία και η αποκατάσταση των αποφοίτων (άλλωστε τι νόημα έχουν σε μια κοινωνία που η εργασία έχει απαξιωθεί τελείως). Εμείς θέλουμε μια αξιολόγηση από την ίδια την πανεπιστημιακή κοινότητα που θα επιστρέφει στην ίδια, με πυξίδα την ουσιαστική διάχυση της γνώσης, την παραγωγική –συνεργατική διδασκαλία και τη διαμόρφωση του κριτικού ανθρώπου-νέου επιστήμονα που θα λειτουργεί με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες. Για μας η αξιολόγηση εδράζεται πρώτα από όλα στην ουσιαστική συζήτηση μεταξύ των φοιτητών στις διαδικασίες. Αντιστεκόμαστε στην αξιολόγηση των τεχνοκρατών, των manager, των συμβουλίων διοίκησης και των ειδικών!

Η Σχολή Πολιτικών Μηχανικών είναι τελικά γυάλα?

Πρώτα πρώτα η ερώτηση είναι ρητορική από τη στιγμή που η ΔΑΠ φέρνει τον πρόεδρο της σχολής σε εκδήλωση για την επαγγελματική αποκατάσταση των νέων μηχανικών. Αποκατάσταση! Μπράβο! Αλλά με ποιους όρους? Με εξαντλητικά ωράρια, με μαύρη-ανασφάλιστη εργασία, με απόλυτη ιδιώτευση μέσω του δελτίου παροχής υπηρεσιών (το γνωστό «μπλοκάκι»), με απουσία συλλογικών μορφών διεκδίκησης λόγω της κατάργησης των συλλογικών συμβάσεων. «Αποκατάσταση» σε μια κοινωνία όπου το μνημόνιο ρίχνει τους κατώτατους μισθούς κάτω από τα 500 ευρώ, όταν οι ετήσιες εισφορές ενός μηχανικού στο ταμείο του υπερβαίνουν τα 900! «Αποκατάσταση» σε μια χώρα που η κυβέρνηση θέλει να κάνει τον κοινωνικό κανιβαλισμό και την μισθωτή σκλαβιά κανονικότητα. Τέτοια αποκατάσταση ούτε τη θέλουμε, αλλά θα αγωνιστούμε να την ανατρέψουμε!

Όσα έχει κάνει για εμάς, ευχαριστούμε αλλά εμείς ποιοι είμαστε τελικά και τι κάναμε?

Η λογική της ανάθεσης πάνω στην οποία η ΔΑΠ βασίζει την «πολιτική»  της συσπειρώνεται γύρω από το τσιτάτο «το ζητήσατε, το πετύχαμε». Μία στρεβλή λογική η οποία προτείνει τον ατομικό δρόμο και την ανάθεση απέναντι στις συλλογικές διεκδικήσεις, απομακρύνοντας τον κόσμο από αυτές. Διεκδικήσεις του συλλόγου, όλου του συλλόγου μέσα από τις οποίες κερδήθηκε η δωρεάν διανομή των σχεδιαστικών υλικών και του Neufert και όχι από τις αιτήσεις της ΔΑΠ στην γραμματεία. Αυτό που κάνουμε εμείς είναι να μεταφέρουμε τα οποιαδήποτε ζητήματα στις διαδικασίες του συλλόγου ώστε να υπάρχει η δυνατότητα συζήτησης και προτάσεων από όλους του φοιτητές, γνωρίζοντας ότι πιο προωθητικό για τη βελτίωση των συνθηκών μέσα στη σχολή αλλά και μετέπειτα στην κοινωνία είναι να δίνονται συλλογικές απαντήσεις και λύσεις, ενώ παράλληλα στηρίζουμε τις οποιεσδήποτε μορφές αλληλεγγύης και αυτοοργάνωσης που ξεπηδούν στην σχολή όπως το αυτοδιαχειριζόμενο κυλικείο και τα μαθήματα αλληλεγγύης του συλλόγου φοιτητών ΗΜΜΥ, ως κομμάτι της απάντησης απέναντι στην κρίση που καλλιεργεί ταυτόχρονα την αξία την συλλογικής ικανοποίησης των αναγκών μας έναντι στον ατομισμό.

Σημειώσεις, αντιγραφές, βοήθεια στο φοιτητή ή στήνοντας τις πελατειακές σχέσεις στις σχολές?

Η ΔΑΠ βασίζει την ύπαρξή της σε έναν εκλογικό μηχανισμό ο οποίος κινητοποιείται στις εκλογές και σε μερικές συνελεύσεις όπου οι κακοί αριστεροί θα κάνουν κατάληψη και θα χαθεί το εξάμηνο. Από πού πηγάζει και που στηρίζεται ο μηχανισμός αυτός όμως; Στηρίζεται στις πελατειακές σχέσεις και στην διανομή των σημειώσεων, η οποία δεσμεύει ηθικά μερίδα φοιτητών η οποίοι ανταλλάσει την στήριξη στην ΔΑΠ με αυτές τις αμφιβόλου ποιότητας σημειώσεις. Εκτός αυτού όμως, η διανομή των σημειώσεων από την συγκεκριμένη παράταξη όχι μόνο δεν λύνει το υπάρχων πρόβλημα της έλλειψης διδακτικού υλικού σε πολλά μαθήματα αλλά το διαιωνίζει. Αν σε αυτό προστεθούν οι μαζικές αντιγραφές με συνεργαζόμενα φροντιστήρια και η  προώθηση αυτών είναι ξεκάθαρο το ποιος νοιάζεται πραγματικά για την ποιότητα των σπουδών.

Ανεξάρτητη από την ΟΝΝΕΔ και τη Νέα Δημοκρατία? Ανεξάρτητη από τις άλλες ΔΑΠ? Τι μου λες?

Κάθε άλλο παρά ανεξάρτητη από την ΟΝΝΕΔ και τη ΝΔ είναι η ΔΑΠ! Θέσεις της ΔΑΠ copy-paste από νομοσχέδια κυβερνήσεων, ή ακόμα καλύτερα του προγράμματος της ΝΔ, με τον Αντώνη Σαμαρά να τις παρουσιάζει και τους Δαπίτες να χειροκροτάνε. Μία ΔΑΠ η οποία αποτελεί φυτώριο στελεχών της ΟΝΝΕΔ. Όσο για το άλλο οι άλλες ΔΑΠ άλλο εμείς καταρρίπτεται εν μία νυκτί, αφού ανατρέχοντας σε γεγονότα του πρόσφατου παρελθόντος, διαπιστώνουμε συνεργασίες των ανά σχολή ΔΑΠ σε τραμπουκικές επιθέσεις σε διάφορες σχολές αλλά και την ύπαρξη εσωτερικών εκλογών για την ανάδειξη μεγαλοπαραγόντων της ΔΑΠ, από όλες τις ΔΑΠ μαζί.

Καμιά συνέλευση θα κάνουμε?

Η απαξίωση των συλλογικών διαδικασιών και ειδικά των γενικών συνελεύσεων που πολιτικοποιούν τον σύλλογο είναι πάγια θέση και επιλογή της ΔΑΠ. Η απαξίωση των διαδικασιών ξεκινάει από το κοινό-χειροκροτητή και τα τραινάκια ψηφοφορίας μέχρι και την έλλειψη πολιτικής τοποθέτησης. Ειδικά τον τελευταίο χρόνο η ΔΑΠ αρκείται σε μία παρουσία 3 στελεχών της στις συνελεύσεις την στιγμή που το σχέδιο Αθηνά ετοιμαζόταν να ισοπεδώσει την 3οβάθμια εκπαίδευση εφόσον πέρα από τις συγχωνεύσεις ανοίγει το δρόμο ώστε να σπάσουν τα πτυχία μας σε 3+2 χρόνια με δίδακτρα στα +2, με σαφή αναδιάταξη των γνώσεων σε κατεύθυνση μείωσης της ποιότητάς τους και χωρίς ενιαία κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα. Αυτά τα είπαν στην εκδήλωση της ΔΑΠ; Η αναζωπύρωση και η εξυγίανση των συλλογικών διαδικασιών είναι ευθύνη όλων μας απέναντι στην διασφάλιση του χαρακτήρα του δημόσιου πανεπιστημίου.

Παίζουν μπουζούκια αυτή την εβδομάδα?

Αξιολόγηση, λοιπόν, και προτάσεις υπευθυνότητας και πολιτισμού από την παράταξη που στις εβδομαδιαίες καλένδες έχει κι από ένα μπουζούκι. Στην Ελλάδα του 2013 της μηδενικής πολιτιστικής παραγωγής και των περικοπών σε χώρους πολιτισμού και ψυχαγωγίας (όπως τα θέατρα, οι κινηματογράφοι και οι πολυχώροι) η ΔΑΠ επιλέγει ως δικό της παράδειγμα αυτό του καταναλωτισμού, του σεξισμού (μνημειώδεις και οι σεξιστικές αφίσες της), των μπράβων, του ξεπλύματος μαύρου χρήματος και της εκτόξευσης γαρίφαλων στην πίστα!

Συμπεράσματα: δικά σας…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s