Monthly Archives: Μαΐου 2013

Συγκέντρωση ΟΛΜΕ-ΠΝΟ-εργαζόμενων ΜΕΤΡΟ ενάντια στην επιστράτευση…

image002

Στις 7 η ώρα στο Σύνταγμα η ΟΛΜΕ, η ΠΝΟ και το σωματείο των εργαζόμενων στο ΜΕτρό πραγματοποιούν από κοινού συλλαλητήριο και μας καλούν να δηλώσουμε την έμπρακτη στήριξή μας στους δίκαιους αγώνες τους ενάντια στη μνημονιακή πολιτική… Στους δίκαιους αγώνες που η κυβέρνηση θέλησε να τους τελειώσει εν τη γεννέση τους, να τους φιμώσει, να τους απομονώσει κοινωνικά, επισύροντας το αντιδιημοκρατικό μέτρο της επιστράτευσης.

Την Παρασκευή καλούμαστε να δώσουμε μια πρώτη απάντηση σε όλους όσους ονειρεύονται ότι θα διαλύσουν τις ζωές μας αδιαμαρτύρητα, απλά και μόνο επειδή κυβερνούν… Οι ζωές μας δε διαλύονται, κερδίζονται και θα κερδηθούν… Με τους μεγάλους κοινωνικούς αγώνες που έχουμε μπροστά μας να πάμε ένα βήμα πιο κοντά στην ανατροπή…

Δευτέρα 27 Μαΐου στο Στέκι Μεταναστών: 25 χρόνια Εγκέλαδος Πολιτικών Μηχανικών

Τη Δευτέρα μετά τις 9 σας περιμένουμε όλους και όλες στο στέκι μεταναστών να γιορτάσουμε τα 25 χρόνια ενός από τα πιο ιστορικά σχήματα του ΕΡΑΣ, του ΔΑΡΑΣ και μετέπειτα της ΑΡΕΝ, ενός από τα πιο ιστορικά φοιτητικά σχήματα της Αριστεράς…

25 χρόνια συνεχούς παρουσίας στο ΦΣ Πολιτικών Μηχανικών, λειτουργώντας αυτόνομα και ριζοσπαστικά, επικοινωνώντας ουσιαστικά με όλο το φάσμα του ΦΣ που έχει ανησυχίες για την εκπαίδευση, για την κοινωνία, το περιβάλλον, για το μέλλον του…

Δευτέρα τούρτα και χαμός…

Είτε με το δάχτυλο… Είτε με τον δακτυλοδεικτούμενο!!! Για την υπεράσπιση του αγώνα των απεργών εκπαιδευτικών

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την επικράτεια τους τελευταίους μήνες. Δεν πρόκειται για το φάντασμα του κομμουνισμού που περιέγραφε ο Μαρξ στο μανιφέστο του πριν από 170 χρόνια, αλλά για το φάντασμα του αυταρχισμού, της αυθαιρεσίας, του κυνισμού και της ανηλεούς επίθεσης σε ανθρώπους και δικαιώματα: το φάντασμα της επιστράτευσης!

Όλα ξεκίνησαν λίγους μήνες πριν με την επίταξη των εργαζομένων του μετρό και των λιμενεργατών που έδιναν μια μάχη ενάντια στην εξαθλίωση και την υποταγή των πολιτικών του μνημονίου. Από κει και πέρα ο κοινωνικός αυτοματισμός γνωστός: κάθε φορά που ξεκινάει ένας αγώνας για αξιοπρέπεια, οι εργαζόμενοι στον εκάστοτε κλάδο δέχονται προπαγανδιστικές επιθέσεις από τα μίντια και τους «διανοούμενούς» τους. Οι επιθέσεις αυτές κάθε φορά διεξάγονται με πολύ συγκεκριμένα μοτίβα: ψέματα, λάσπη, απαξίωση των διεκδικήσεων των εργαζομένων, διαμόρφωση μιας αφήγησης για τους αγωνιζόμενους (αλλά χωρίς αυτούς). Έπειτα χαϊδεύουν και γλύφουν τους  (εξίσου με τους δασκάλους) πληττόμενους από την απροκάλυπτη επίθεση μαθητές και γονείς θέλοντας να σπείρουν την κοινωνική διχόνοια και τον κανιβαλισμό.

Μόνο που όλο το ενδιαφέρον τους εξαντλείται στο σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων. Ένα σύστημα που θα οδηγήσει τους υποψηφίους σε ένα πανεπιστήμιο με μηδενική χρηματοδότηση, καθημερινά ρημαζόμενες υποδομές, απολύσεις διδακτικού προσωπικού, υποστελέχωση των εργαστηρίων, φακέλους δεξιοτήτων στη θέση του πτυχίου, διδακτορικούς φοιτητές που δουλεύουν αμισθί και το «στρώσιμο» ενός δρόμου που οδηγεί στην ανεργία! Μια ανεργία που στους νέους φτάνει το 64%!

Το ψέμα και η υποκρισία ,ωστόσο, αφορούν και την ευθεία επίθεση στην έννοια της παιδείας. Μια επίθεση που λαμβάνει αναβαθμισμένα χαρακτηριστικά μέσω μιας σειράς ισχυρισμών που δεν είναι απλώς αναληθείς: ουσιαστικά καταργούν τη σημασία που έχει η κοινωνία της γνώσης και το επάγγελμα του δασκάλου συνολικότερα ως φορέα μεταλαμπάδευσης της γνώσης και της κριτικής στάσης. Ας τα δούμε ένα-ένα:

Μύθος

Αλήθεια

Οι εκπαιδευτικοί στην Ελλάδα εργάζονται λίγο και γενικά είναι τεμπέληδες. Ο μέσος όρος των διδακτικών ωρών εργασίας είναι 18,5 ώρες την εβδομάδα στην Ελλάδα, όταν ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός είναι 18,4. Επιπλέον, οι συνολικές ώρες παραμονής στα σχολεία για επιπλέον δουλειές ανέρχεται στις 30, έναντι των 27,5 της υπόλοιπης Ευρώπης.
Στην «τελευταία σοβιετική επικράτεια» της Ευρώπης (την Ελλάδα καλέ) έχουμε υπεράριθμους εκπαιδευτικούς. Ο αριθμός των εκπαιδευτικών στην Ελλάδα είναι συνολικά 151000 (καθηγητών και δασκάλων συμπεριλαμβανομένων). Σε χώρες όπως η Φινλανδία, με το μισό σε σχέση με την Ελλάδα πληθυσμό, ο αριθμός των εκπαιδευτικών είναι 100000.
Οι Έλληνες δάσκαλοι είναι προνομιακά αμειβόμενοι. Για ένα δάσκαλο που ανήκει στο σπάνιο πλέον είδος των νεοδιόριστων, οι μηνιαίες απολαβές του αγγίζουν το αστρονομικό ποσό των 630 ευρώ. Αν συνυπολογίσουμε το κόστος ζωής στις απομακρυσμένες περιοχές που καλούνται να υπηρετήσουν, αλλά και τον υπερδιπλάσιο ευρωπαϊκό μέσο όρο στις καθηγητικές απολαβές το επιχείρημα περί προνομιούχου ομάδας φαντάζει γελοίο.
Το αίτημα των καθηγητών είναι συντεχνιακό (αλήθεια έχει απομείνει κομμάτι της κοινωνίας που να μην είναι συντεχνία?). Όλο το νταραβέρι αφορά τις 2 ώρες περισσότερης δουλειάς την εβδομάδα. Με την αύξηση του ωραρίου θα μείνουν στο δρόμο 10000 αναπληρωτές καθηγητές. Παράλληλα, 15000 μόνιμοι θα βρεθούν μπροστά στο φάσμα της απόλυσης ή της μετάθεσης αφού τα σχολεία στα οποία δούλευαν θα συγχωνευτούν ή θα καταργηθούν. Ακόμη και να μην χάσουν τη δουλειά τους, η εργασία τους θα είναι πλέον κάτι κοντινό στη μισθωτή σκλαβιά. Η παιδαγωγική ελευθερία θα δώσει τη θέση της στην επισφάλεια και την ενδεχόμενη διαθεσιμότητα.

Σα να μη φτάνουν όλα αυτά, τα μιντιακά παπαγαλάκια και οι εντεταλμένοι λειτουργοί της ελεύθερης αγοράς παρουσιάζουν μια αυξημένη ευαισθησία απέναντι στην διεξαγωγή των εξετάσεων και το μέλλον των παιδιών του κοσμάκη… Αν δούμε όμως τα πράγματα λίγο κοντινότερα, η συνεισφορά της κυβέρνησης και του υπουργείου στην κοινωνία και τους μαθητές είναι πολύ συγκεκριμένη:

  • Καθημερινά περιστατικά υποσιτισμένων μαθητών και λιποθυμιών.
  • Περικοπή δαπανών για την παιδεία σε δραματικό βαθμό.
  • Καθημερινά κλεισίματα σχολείων.
  • Κατάργηση δωρεάν μεταφορών.
  • Κόψιμο βιβλίων. Άρση της δωρεάν διανομής.
  • Κατάργηση κατακτημένων δικαιωμάτων: σταμάτημα ενισχυτικής διδασκαλίας, κλείσιμο βιβλιοθηκών, σταμάτημα λειτουργίας τάξεων υποδοχής για τα παιδιά μεταναστών.
  • 32 χιλιάδες χαμένες ώρες την εβδομάδα λόγω των υποστελεχωμένων σχολείων.
  • Επιδιωκόμενη ενίσχυση των φροντιστηρίων και του συστήματος της παραπαιδείας εν γένει. Το σχεδιαζόμενο πλάνο για τα σχολεία θέλει εντατικοποίηση και πανελλαδικές εξετάσεις και στις τρεις τάξεις του λυκείου!

Σε όλα αυτά η απάντηση του κόσμου της εργασίας και των «από κάτω» οφείλει να είναι αποστομωτική!

Αποστομωτική όπως το μαζικό συλλαλητήριο αλληλεγγύης σωματείων και συλλογικοτήτων στο Σύνταγμα την περασμένη Δευτέρα, σε πλήρη αντίθεση με τις καθεστωτικές ηγεσίες των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, οι οποίες συνειδητά, επέλεξαν να μη στηρίξουν την απεργία των καθηγητών!

Αποστομωτική όπως οι μαζικές συνελεύσεις των ΕΛΜΕ ανά την Ελλάδα που ψηφίζουν με συντριπτικά ποσοστά υπέρ της απεργίας της Παρασκευής!

Αποστομωτική αλλά και εκκωφαντική! Εκκωφαντική σαν τον ήχο που κάνει ο κόσμος τους που καταρρέει. Εκκωφαντική σα τη μάχη των δασκάλων για ζωή και ελευθερία!

ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΕΙ… Γιατί ξέρουμε και τι έγινε, πως έγινε και ότι θα αλλάξει…

(ένα κείμενο γραμμένο για το αποτέλεσμα των φοιτητικών εκλογών, αν και λίγο καθυστερημένα)

Λίγο καιρό μετά τις φοιτητικές εκλογές είναι αναγκαίο να ερμηνεύσουμε τα αποτελέσματά τους και τι αποτύπωμα θα αφήσουν για τους φοιτητικούς συλλόγους τη νέα χρονιά. Η γενική εικόνα δείχνει μια σαφή άνοδο συνολικά των αριστερών δυνάμεων, γεγονός που αποδεικνύει την αποδοκιμασία των κυβερνητικών πολιτικών μέσα στα πανεπιστήμια καθώς και τη διάθεση να υπερασπιστούμε ως φοιτητικό κίνημα το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πλήττεται από αυτές. Στον αντίποδα, οι εκφραστές των μνημονιακών πολιτικών, η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ, που όλα αυτά τα χρόνια απαξιώνουν και αποπολιτικοποιούν τις συλλογικές διαδικασίες στήνοντας πελατειακά δίκτυα, σημείωσαν αισθητή πτώση των δυνάμεών τους, με τη δεύτερη ουσιαστικά να καταρρέει σε μια σειρά από συλλόγους, όπως και στο δικό μας.

Στο γενικό αυτό σκηνικό παραφωνία αποτέλεσε το γεγονός ότι στο δικό μας σύλλογο η ΔΑΠ έλαβε τις 6 από τις 11 έδρες του ΔΣ παίρνοντας αυτοδυναμία μετά από αρκετά χρόνια. Η εξέλιξη αυτή θεωρούμε ότι είναι αποτέλεσμα της αδράνειας στην οποία είχε περιέλθει ο σύλλογος την τελευταία ακαδημαϊκή χρονιά, κατάσταση την οποία εκμεταλλεύτηκε και συντήρησε με όλες τις δυνάμεις της η ΔΑΠ, προκειμένου να επιβάλλει τη δικιά της αντίληψη για το πανεπιστήμιο. Ποια είναι όμως εκείνα τα στοιχεία που συνθέτουν την αντίληψη της ΔΑΠ στις σχολές; Ποιες είναι οι πρακτικές που χρησιμοποιεί στην προσπάθειά της να γίνει ηγεμονική μέσα στο σύλλογο τόσο κατά τη διάρκεια του ακαδημαϊκού έτους, όσο και τις ημέρες των εκλογών;

1. Η «ανεξαρτησία» από οποιοδήποτε πολιτικό φορέα εκτός πανεπιστημίου όπως για παράδειγμα η Νέα Δημοκρατία, όπως άλλωστε επιβεβαιώνει και η συγχαρητήρια δήλωση του πρωθυπουργού και αρχηγού της ΝΔ, του Αντώνη Σαμαρά, στα γραφεία «της παράταξής μας», όπως είπε, της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ:

«Συγχαρητήρια για τη νίκη. Για εμένα κέρδισε η Παράταξή μας τη μάχη των ιδεών στα Πανεπιστήμια. Κέρδισε η ποιότητα στην Παιδεία. Κέρδισε η απόφαση για σαρωτικές μεταρρυθμίσεις. Κέρδισε καθαρά, αλλά και με μία απροσδόκητα πολύ μεγάλη συμμετοχή των νέων. Πιστεύω ότι κερδίσατε το στοίχημα της νέας γενιάς για όλους μας. Για όλους εκείνους που προσδοκούν από εσάς το καινούργιο.

Εγώ αυτό το οποίο μπορώ να σας πω, ότι είμαι αποφασισμένος, με κάθε τρόπο, τις νοοτροπίες και τα στερεότυπα του χθες και το φθαρμένο παραγωγικό μοντέλο της χώρας, να τα ανατρέψουμε όλα. Γιατί, πια, δεν χωράει το χθες στο δικό σας το αύριο.

Προχωράμε μαζί, μας δίνετε τη δική σας φλόγα, τη δική σας δύναμη και εμείς σας δίνουμε τη σταθερότητα που απαιτείται, στο διάβα του χρόνου, να πετύχετε εκείνα που θέλετε και τα οποία σχετίζονται με μία λέξη που λέγεται ποιότητα σε μία καινούργια Ελλάδα. Αυτό το αποδείξατε με τους αγώνες, με τις μάχες ιδεών που κερδίσατε. Εγώ σαν απλός Έλληνας θέλω να σας ευχαριστήσω γιατί έναν ολόκληρο κόσμο τον συγκινήσατε.

Καλή δύναμη να έχετε και στο Αύριο».

Κάθε παραπάνω σχόλιο είναι περιττό…

2. Η πολιτική ανηθικότητα και η άκρατη λασπολογία της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ έναντι των αριστερών συλλογικοτήτων της σχολής, που κατά κανόνα ξέφευγε από τα όρια του πολιτικού και άγγιζε τις προσωπικές νύξεις και το κουτσομπολιό. Μάλιστα, οι «συνάδελφοι» της ΔΑΠ έφτασαν στο σημείο να αποκαλούν δημόσια τα μέλη της Αριστερής Ενότητας τρομοκράτες, σε πλήρη σύμπνοια με το γραφείο τύπου της Νέας Δημοκρατίας και να αναρωτιούνται αν τα έσοδα από τις εκδηλώσεις μας δαπανούνται στην αγορά μολότωφ και όπλων!

3. Οι σχέσεις «εμπιστοσύνης» που δημιουργεί με τον κόσμο της σχολής στήνοντας δίκτυα αντιγραφών, διανομής σημειώσεων και πώλησης βοηθημάτων, εκμεταλλευόμενη τις ελλείψεις των μαθημάτων, την εντατικοποίησή τους και την υποβάθμιση της σχολής. Σχέσεις που έχουν σκοπό να καθησυχάσουν τους φοιτητές και μελλοντικούς εργαζόμενους, ώστε να παραιτηθούν από κάθε διεκδίκηση των δικαιωμάτων και κεκτημένων τους και προάγουν το δόγμα του ατομικού δρόμου.

4. Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ στις σχολές εγκολπώνει και φασιστικά στοιχεία. Έχουν καταγραφεί πανελλαδικά περιστατικά μελών της να χαιρετούν ναζιστικά, μπράβων και ακροδεξιών «φουσκωτών» να προσπαθούν να παρακωλύσουν την εκλογική διαδικασία, όπως και έγινε το βράδυ των εκλογών στη σχολή Νομικών, Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών όπου προσπάθησαν βιαίως να νοθεύσουν το αποτέλεσμα κατά τη διάρκεια της καταμέτρησης. Μάλιστα στη σχολή μας η ΔΑΠ είχε στο ψηφοδέλτιό της δύο άτομα τα οποία εξέφραζαν δημόσια φασιστικές αντιλήψεις, γεγονός το οποίο δεν επιτρέψαμε και σε συνεννόηση με τις υπόλοιπες δυνάμεις του ΔΣ πετύχαμε τη διαγραφή τους από το σύλλογο σύμφωνα και με ότι ορίζει η ΕΦΕΕ.

5. Η απομάκρυνση του φοιτητικού κόσμου από τις συλλογικές διαδικασίες και η αδρανοποίηση του φοιτητικού συλλόγου, έχουν κύριο υπεύθυνο τη ΔΑΠ. Ο κύριος εκφραστής των μνημονιακών πολιτικών στα πανεπιστήμια προσπαθεί με κάθε μέσο να αποθαρρύνει τον κόσμο από το να συμμετέχει στις συνελεύσεις, καθώς θέλει να αποφύγει τον πολιτικό διάλογο στις σχολές, ενώ συνειδητά απέχει από κάθε καινούρια προσπάθεια αναζωπύρωσης της συλλογικής ζωής όπως οι συνελεύσεις ετών ή στην καλύτερη προσπαθεί να τις εκφυλίσει και να τις απονομιμοποιήσει στα μάτια των φοιτητών.

6. Μέσα σε αυτό το συνονθύλευμα των χυδαίων «πολιτικών» πρακτικών της ΔΑΠ-ΔΦΚ έρχεται να προστεθεί και η ανήθικη στάση των μελών της κατά την ημέρα της εκλογικής διαδικασίας.

-Είδαμε συναδέλφους της ΔΑΠ να μην αναγνωρίζουν συμφοιτητές τους (ακόμα και από το ίδιο έτος με εκείνους) που είχαν προσέλθει στις εκλογές χωρίς ταυτότητα, με αποτέλεσμα εκείνοι να μην μπορούν να ψηφίσουν (στην περίπτωση που φοιτητής προσέλθει χωρίς αποδεικτικό στοιχείο της ταυτότητάς τους, πρέπει να αναγνωρισθούν από 4 τουλάχιστον παρατάξεις).

-Κυρίως κατά τις πρώτες ώρες της εκλογικής διαδικασίας, αλλά και κατά τη διάρκεια της υπόλοιπης ημέρας, είδαμε μία αθρώα προσέλευση συμφοιτητών μας που ήταν κάπως… γηραιότεροι, πάντα υπό τη συνοδεία ΔΑΠιτών. Με μία ιδιαίτερα επιεική εκτίμηση, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο μέσος όρος ηλικίας των ψηφισάντων κατά τις πρώτες ώρες κυμαινόταν κάπου στα πενήντα έτη και μάλλον δεν τους ένοιαζε και πολύ να πάρουν πτυχίο! Μάλιστα, προσήλθε να ψηφίσει συμφοιτητής μας ο οποίος ήταν γεννημένος το 1940, δηλαδή 73 χρονών…!

Καταλαβαίνουμε πόσο παθιασμένα επιδίωκαν την αυτοδυναμία, αλλά η ανηθικότητα έχει και τα όριά της!

 Κλείνοντας, θέλουμε να τονίσουμε στους συναδέλφους της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, ότι δεν πρέπει να έχουν την αυταπάτη ότι εκπροσωπούν την πλειοψηφία των φοιτητών της σχολής. Η πολιτική αντιπαράθεση και η πάλη των ιδεών είναι μια διαδικασία συνεχής και καθημερινή, που δεν περιορίζεται απλά σε μια εκλογική διαδικασία, όσο σημαντική κι αν είναι αυτή, αλλά διεξάγεται σε όλες τις διαδικασίες του συλλόγου, και ιδιαίτερα στις γενικές συνελεύσεις.

Διαμηνύουμε σε όλους τους τόνους στη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ότι θα είμαστε αυτοί που θα συνεχίζουν να μάχονται σθεναρά για δημόσια και δωρεάν παιδεία, για τις ιδέες και τα οράματά τους και καμία αυτοδυναμία δεν πρόκειται να μας αποθαρρύνει. Δε θα κάνουμε ούτε βήμα πίσω από τα δικαιώματά μας!

Θα είμαστε εκείνοι που δε θα επιτρέψουν στη ΔΑΠ να αδρανοποιήσει το σύλλογο!

Θα είμαστε αυτοί που θα παλεύουν καθημερινά για τη διεύρυνση της αλληλεγγύης και της αυτοδιαχείρισης (βλ. γιaπί) μέσα στη σχολή και θα στηρίζουμε με όλες μας της δυνάμεις ανάλογα εγχειρήματα!

Θα είμαστε αυτοί που θα πολεμούν ανένδοτα το φασισμό, το ρατσισμό και το σεξισμό μέσα στις σχολές!

 «εγώ θα συνεχίσω την περιπλάνηση,

ανοίγοντας δρόμους πλατιούς ενάντια στο σκότος,

απαλύνοντας της γης το χώμα, ξαναμοιράζοντας

τ΄αστέρι σ΄όσους κοπιάσουν να ρθούνε…»      

                                                  Πάμπλο Νερούδα