Κείμενο Συμβολής Εγκέλαδου για τη ΓΣ της Τρίτης 28/01

Το τελευταίο διάστημα γίναμε θεατές μιας συντονισμένης προσπάθειας από την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ, ώστε να μας πείσουν ότι τα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας βαίνουν προς επίλυση. Μιας κοινωνίας που βρίσκεται σε ανθρωπιστική κρίση, με μεγάλα τμήματά της να φτωχοποιούνται και να εξαθλιώνονται,όπου το κοινωνικό κράτος όπως το γνωρίσαμε πλέον δεν υφίσταται. Οι δαπάνες για νευραλγικούς τομείς όπως η παιδεία, η υγεία και η ενέργεια μειώνονται συνεχώς, ενώ μεγάλα τμήματα των δημοσίων επιχειρήσεων φιλετοποιούνται και περνούν στα χέρια ιδιωτών. Η ανεργία των νέων έχει φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη και μεγάλο ποσοστό αυτών μεταναστεύει στο εξωτερικό, θεωρώντας ότι δεν έχει μέλλον στην Ελλάδα. Εξαίρεση δε θα μπορούσαν να αποτελούν και οι απόφοιτοι των Πολυτεχνικών σχολών, ενώ, όσοι εργάζονται, δουλεύουν σε εξαιρετικά δύσκολες εργασιακές συνθήκες, με πενιχρούς μισθούς, εξαντλητικά ωράρια, με μπλοκάκια και χωρίς ασφάλιση.

Ενώ, λοιπόν, η ίδια η κοινωνική πραγματικότητα τους διαψεύδει, οι κυβερνώντες προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας δεν είναι οι περικοπές και η πολιτική της λιτότητας και να μας αποπροσανατολίσουν. Σε αυτή την κατεύθυνση, δε διστάζουν να εμπορευθούν το φόβο του κόσμου, παίζοντας για άλλη μια φορά το χαρτί της τρομοκρατίας, με τον πλέον χυδαίο τρόπο. Περίοπτη θέση στην ατζέντα τους συνεχίζει να έχει η λεγόμενη «θεωρία των δύο άκρων», σύμφωνα με την οποία η κοινωνική αντίσταση και η προσπάθεια των υποτελών να πάρουν τις ζωές τους στα χέρια τους, χαρακτηρίζεται ως βία και οι φορείς τις ως ακραίοι και εχθροί του δημοκρατικού πολιτεύματος και της ομαλότητας. Σε αυτό το σημείο, ας αναρωτηθούμε: Ποια ομαλότητα επικαλείται η κυβέρνηση; Την ομαλότητα της κοινωνικής εξαθλίωσης; Την ομαλότητα του βιασμού του περιβάλλοντος και της λεηλασίας του φυσικού πλούτου, όπως συμβαίνει στις Σκουριές της Χαλκιδικής; Την ομαλότητα της βίαιης καταστολής (απαγόρευση διαδηλώσεων εν΄όψει της ανάληψης της προεδρίας της ΕΕ από την Ελλάδα) και της περιστολής των δικαιωμάτων μας; Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το πρόσφατο περιστατικό της δολοφονίας 12 μεταναστών στα νερά του Αιγαίου, στο Φαρμακονήσι, ήρθε να ξηλώσει το «δημοκρατικό» προσωπείο της κυβέρνησης και να αποδείξει ότι το πραγματικό άκρο είναι μόνο αυτή. Οι πολιτικές της λιτότητας και οι εκφραστές της είναι οι μόνοι υπεύθυνοι για την κατάσταση αυτή και χρέος μας είναι να αγωνιστούμε για να τους ανατρέψουμε.

ΕΜΠ
Σε μια «ομαλότητα» που το ΕΜΠ υπολειτουργεί εμείς δεν πρόκειται να συνεναίσουμε. Η απεργία των διοικητικών υπαλλήλων του ιδρύματος, καθώς και οι κινητοποιήσεις των φοιτητών, αλλά και των καθηγητών, έδειξαν με τον πιο σαφή τρόπο, ότι είμαστε αποφασισμένοι/ες να υπερασπιστούμε το ίδρυμα και να αντισταθούμε στην υποβάθμιση, διάλυση και ιδιωτικοποίησή του. Η αξιοπιστία και το κύρος του ιδρύματος δεν πλήττονται από εκείνους/ες που αγωνίζονται για την προάσπισή του, αλλά επί της ουσίας, από εκείνους/ες που υπερασπίζονται τις εφαρμοζόμενες μνημονιακές πολιτικές στην εκπαίδευση.

Οι κινητοποιήσεις, τελικά, της πολυτεχνιακής κοινότητας ήταν επιτυχείς. Το υπουργείο αναγκάστηκε να οπισθοχωρήσει, δεσμευόμενο τη μη απομάκρυνση των υπαλλήλων από το ίδρυμα. Στο βαθμό που αυτή η διαδικασία δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη, είναι απαραίτητο να βρισκόμαστε σε εγρήγορση στην περίπτωση που το υπουργείο δράσει εκδικητικά έναντι των εργαζομένων και δεν τηρήσει τις δεσμεύσεις του. Σε αυτό το σημείο, αξίζει να τονισθεί, ότι το πολυτεχνείο, τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, λειτουργεί, έστω και προβληματικά, μόνο χάρη στην καλή διάθεση των υπό-διαθεσιμότητα εργαζομένων του, οι οποίοι δουλεύουν εθελοντικά στο ίδρυμα, με περικομμένες αποδοχές.

Εσωτερικός-κανονισμός
Παρ΄ότι το σκέλος των διαθεσιμοτήτων φαίνεται να έχει αποκρουστεί, η επίθεση στο δημόσιο πανεπιστήμιο συνεχίζεται. Η κατάθεση του Πρότυπου Εσωτερικού Κανονισμού λειτουργίας για τα ΑΕΙ στη σύνοδο των πρυτάνεων στις 26/11 μπορούμε να πούμε ότι θέτει κάποιους ξεκάθαρους στόχους: από τη μία, την δομική αναδιάρθρωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας και την αποκοπή του πανεπιστημίου από τον μέχρι πρότινος δημόσιο χαρακτήρα του και, από την άλλη, την συνέχιση/εμβάθυνση των αλλαγών στην λειτουργία των ιδρυμάτων στο κομμάτι της διοίκησης. Με βάση τον κανονισμό αυτόν, πιστωτικές μονάδες, σπάσιμο των πτυχίων μας (άρα και όχι κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα), δίδακτρα και είσοδος των επιχειρήσεων στο ΕΜΠ, φαντάζουν πολύ πιθανά στο άμεσο μέλλον. Ήδη τα πρώτα δείγματα γραφής έχουν φανεί από τις ανακοινώσεις του Συμβουλίου Ιδρύματος, το οποίο κινείται σε μια πλήρως εναρμονισμένη με τον Εσωτερικό Κανονισμό κατεύθυνση. Εμείς στη λογική του νεοφιλελεύθερου πανεπιστημίου, του πανεπιστημίου των αγορών και του πανεπιστημίου των λίγων δε δεχόμαστε να μπούμε! Αντ΄αυτού προτάσσουμε το δικό μας οραματικό πλαίσιο για το πανεπιστήμιο: Το Πανεπιστήμιο των Αναγκών μας. Το πανεπιστήμιο που θα έιναι δημόσιο, δημοκρατικό και δωρεάν. Το πανεπιστήμιο που θα προάγει τη σφαιρική/κριτική γνώση και την έρευνα προς όφελος της κοινωνίας και όχι με κριτήριο το κέρδος. Το πανεπιστήμιο που θα παράγει επιστήμονες με κοινωνικές αναφορές και περιβαλλοντικές ευαισθησίες. Το πανεπιστήμιο που οι φοιτητές θα μπορούν να συναποφασίζουν με τους καθηγητές και τους εργαζόμενους για τα θέματα που τους αφορούν.

Με αυτά τα όνειρα και κινούμενοι από τις ανάγκες των πολλών, δηλώνουμε ευθαρσώς ότι είμαστε διατεθειμένοι να αγωνιστούμε ενάντια σε αυτή τη νεοφιλελεύθερη εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Ο Φ.Σ.Πολ.Μηχ. ΕΜΠ οφείλει να είναι σε μια εγρήγορση προκειμένου να μη βρεθεί προ τετελεσμένων γεγονότων και οι φοιτητές να προασπίσουν τα δικαιώματά τους.

Περικοπές-στο-ίδρυμα
Δυστυχώς, το πανεπιστήμιο που ονειρευόμαστε απέχει παρασάγγας από την πραγματική κατάσταση στο ίδρυμα. Αναμφίβολα, όλοι και όλες εντοπίζουμε καθημερινά προβλήματα στη λειτουργία του Πολυτεχνείου που αφορούν τις υλικοτεχνικές υποδομές και τις φοιτητικές παροχές. Πιο συγκεκριμένα, πολλά συγγράματα και σημειώσεις που τυπώνονταν στο Θωμαΐδιο, απαραίτηα για την εκπαιδευτική και εξεταστική διαδικασία, πλέον, δεν παρέχονται δωρεάν και έντυπα στους φοιτητές, οι οποίοι αναγκάζονται να ξοδεύουν αρκετά χρήματα προκειμένου να τα εξασφαλίσουν. Παράλληλα, τα σχεδιαστικά υλικά του πρώτου έτους, που κοστίζουν αρκετά, δεν έχουν ακόμη δοθεί στους φοιτητές, παρά τις διαβεβαιώσεις του προέδρου της σχολής. Να τονισθεί, ότι το ζητούμενο δεν είναι μόνο τα παραπάνω να δοθούν στους φοιτητές, έστω και στο τέλος του εξαμήνου, μιας και είναι εργαλεία χρήσιμα και απαραίτητα για ολόκληρη την εκπαιδευτική διαδικασία, από την πρώτη κιόλας εβδομάδα. Τέλος, οι δραστικές περικοπές στο ίδρυμα, έχουν φέρει τη σίτιση και τη στέγαση, που είναι αναφαίρετο δικαίωμα των οικονομικά ασθενέστερων συμφοιτητών μας, σε επίπεδο διάλυσης, ενώ υπάρχει τεράστια έλλειψη σε αναλώσιμα υλικά στα εργαστήρια, ακόμη και σε καθηγητικό προσωπικό, μιας και οι κενές θέσεις δεν αναπληρώνονται. Όλα τα παραπάνω, δεν αρκεί να τα διαπιστώνουμε, αλλά οφείλουμε να τα διεκδικήσουμε, μέσα από συλλογικές διαδικασίες (συνελεύσεις ετών, ανοιχτές θεματικές επιτροπές, θεματικές συνελεύσεις).

Ακαδημαϊκό-ημερολόγιο
Ένα από τα θέματα που απασχολούν τον κόσμο της σχολής είναι το ακαδημαϊκό ημερολόγιο. Αρχικά, να τονίσουμε ότι οι φοιτητές πρέπει να διατηρήσουν το δικαίωμά τους στη συνδιαμόρφωσή του. Επίσης, από τη μία, για εμάς είναι δεδομένο, ότι ο νόμος που επιβάλλει ότι η εκπαιδευτική διαδικασία πρέπει να είναι τουλάχιστον 13 εβδομάδες, έχει τιμωρητικό χαρακτήρα και αποσκοπεί στο να αποθαρρύνει τους φοιτητές από το να κινητοποιούνται. Από την άλλη, όμως, αναγνωρίζουμε, ότι μία πλήρης εκπαιδευτική διαδικασία δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί σε πολύ λιγότερες εβδομάδες. Πρέπει, ακόμη, να έχουμε στο νου μας, ότι η εξεταστική διαδικασία δεν είναι αυτοσκοπός και, άρα, δεν έχει περισσότερη βαρύτητα και σημασία από την εκπαιδευτική. Με αποκλειστική, λοιπόν, ευθύνη της κυβέρνησης και της αρχικά αδιάλλακτης στάσης του υπουργείου, η μη λειτουργία του ιδρύματος κατέστησε αρκετά πυκνό και πιεστικό το χρονοδιάγραμμα. Σε αυτά τα πλαίσια, λοιπόν, θεωρούμε ότι ο σύλλογος πρέπει να κινηθεί σε μια κατεύθυνση, που, αφενός, δε θα περιορίζεται στις 13 εβδομάδες που επιβάλλει ο νόμος διαμαντοπούλου (και που ήδη δεν τηρείται σε πολλές σχολές του ΕΜΠ), αλλά, αφετέρου, θα προσβλέπει σε μια σωστά ακαδημαϊκά εκπαιδευτική διαδικασία που δε θα εντατικοποιεί την καθημερινότητα στη σχολή και σε μια ανθρώπινη χειμερινή εξεταστική διάρκειας τουλάχιστον 4άρων εβδομάδων, σε συνεργασία και συνδιαμόρφωση και με τους καθηγητές της σχολής.

Αν κάτι αντλούμε από τις κινητοποιήσεις της πολυτεχνειακής κοινότητας, εκτός από τις πλούσιες εμπειρίες και τα βιώματά μας με τους εργαζόμενους, αυτό σίγουρα είναι η πεποίθηση και η αισιοδοξία ότι οι συλλογικοί αγώνες μπορούν να κερδίσουν! Για αυτό, καλούμε όλο τον κόσμο της σχολής να αντιληφθεί, ότι ο συλλογικός δρόμος είναι ο μοναδικός που μπορεί να εξασφαλίσει και να υπερασπιστεί τα δικαιώματά μας!

  ΜΗ ΔΙΑΛΕΓΕΙΣ ΤΟΝ ΑΤΟΜΙΚΟ ΔΡΟΜΟ!
ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ!
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΑΛΛΙΩΣ!

Διεκδικούμε:

  • Καμία εφαρμογή του Εσωτερικού Κανονισμού και της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης συνολικότερα.
  • Άμεση παροχή των σχεδιαστικών υλικών και των απαραίτητων σημειώσεων σε όλα τα μαθήματα.
  • Κάλυψη των υλικοτεχνικών αναγκών του ιδρύματος, καθώς και των ελλείψεων  σε καθηγητικό προσωπικό
  • Δωρεάν σίτιση στέγαση για τους φοιτητές του ιδρύματος.

Προτείνουμε:

  • Ανθρώπινη χειμερινή εξεταστική διάρκειας τουλάχιστον 4άρων εβδομάδων.
  • Διασφάλιση εξέτασης εαρινών μαθημάτων για όλους με τρόπο ώστε να μην αλλοιώνεται το πρόγραμμα των χειμερινών μαθημάτων.
  • Θέσπιση συνελεύσεων ετών και ανοιχτές επιτροπές για τη συλλογική επίλυση των προβλημάτων στην εκπαιδευτική διαδικασία.
  • Συντονισμός με τους εργαζόμενους του ιδρύματος σε πιθανές επόμενες κινητοποιήσεις τους.
  • Επόμενη ΓΣ ανάλογα με τις εξελίξεις αναφορικά με τους εργαζόμενους του ΕΜΠ και τους εσωτερικούς κανονισμούς
Advertisements

2 responses to “Κείμενο Συμβολής Εγκέλαδου για τη ΓΣ της Τρίτης 28/01

  1. Mobbing – ΔΙΑΦΘΟΡΑ.
    Στο ΕΜΠ (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο) που υπηρετώ, έχουν γίνει εκατοντάδες προσλήψεις υπαλλήλων αορίστου χρόνου, χωρίς διαγωνισμό, κάτω από το απόλυτο καθεστώς γενικευμένης οικογενειοκρατίας, που αποτελούν την μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων και ως εκ τούτου και με παράνομες προσλήψεις και άλλες, δήθεν νομιμοφανείς.
    Σε ένα τέτοιο καθεστώς οικογενειοκρατίας, παράνομων προσλήψεων αορίστου χρόνου που μπήκαν από το παράθυρο, κλικών, κομματισμού, ημετέρων, ανομίας, διαπλοκής κ.λπ., εξυπακούεται ότι σε κάθε περίπτωση διαμορφώθηκαν άθλιες εργασιακές συνθήκες. Για να σώσουν την οικογενειοκρατία, τους αορίστου χρόνου που μπήκαν από το παράθυρο, την διαπλοκή, την ανομία, τις “φαμίλιες”, τους ημέτερους, επινοούν κάθε είδους τεχνάσματα και μεθοδεύσεις. Στο καθεστώς οικογενειοκρατίας, τους έξω από αυτήν, τους εξαναγκάζουν σε αδράνεια (στο ψυγείο). Τα μέλη της οικογενειοκρατίας αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία, εκλέγουν με την ψήφο τους υπηρεσιακά συμβούλια, διοικήσεις, συλλογικά όργανα, τοποθετούνται αναξιοκρατικά προϊστάμενοι κ.λπ.
    Φυσικό είναι τα μέλη της οικογενειοκρατίας και να χαρακτηρίζουν δήθεν ικανούς τα μέλη τους και τους εκτός οικογενειοκρατίας δήθεν ακατάλληλους. Ποιοι θα με αξιολογήσουν, για να απολυθώ; Τα μέλη της οικογενειοκρατίας; Τα υπηρεσιακά συμβούλια ή άλλα όργανα που βγαίνουν με τις ψήφους της οικογενειοκρατίας, αφού αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία; Οι «φαμίλιες»; Μήπως η όλη προσπάθεια των προϊσταμένων θα είναι να σώσουν την οικογενειοκρατία, αυτούς που μπήκαν από το παράθυρο, χωρίς διαγωνισμό, «την σάρκα από την σάρκα τους»; Θα αξιολογήσουν αρνητικά με τεχνάσματα ικανούς υπαλλήλους, με εμπειρία, πτυχιούχους, οι οποίοι προσλήφθηκαν μετά από επιτυχία τους σε Πανελλήνιο Διαγωνισμό, για να σωθούν οι ημέτεροι; Μήπως η οικογενειοκρατία οδηγεί και σε φαινόμενα διαφθοράς; Πρέπει να διαλυθεί η οικογενειοκρατία από τις Δημόσιες υπηρεσίες. Να διωχθούν οι επίορκοι αρμόδιοι, που προέβησαν σε αυτές τις προσλήψεις. Ναι στην αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά με διαφάνεια και αξιοκρατία. Σε ένα καθεστώς οικογενειοκρατίας, οι έξω από αυτήν, δέχονται διαρκή ηθική παρενόχληση (mobbing) και έναν επαναλαμβανόμενο εκφοβισμό και συστηματική εργασιακή ψυχολογική κακομεταχείριση (bullying). Επομένως επιβάλλεται άμεσα η Νομοθετική ρύθμιση για την προστασία του εργαζόμενου από: Την ηθική παρενόχληση (mobbing) & τον εκφοβισμό και την εργασιακή ψυχολογική κακομεταχείριση (bullying), το οποίο ζητά και η Ευρωπαϊκή Ένωση και έχει νομοθετηθεί σε άλλες Χώρες.
    Η αξιολόγηση πρέπει να γίνει από ανεξάρτητη αρχή και όχι από την οικογενειοκρατία, την διαπλοκή, τους παράνομα προσληφθέντες, τις «φαμίλιες».
    Σε ένα καθεστώς οικογενειοκρατίας, μια συνεχής και διαρκής ηθική παρενόχληση (mobbing) και ένας επαναλαμβανόμενος εκφοβισμός και συστηματική εργασιακή ψυχολογική κακομεταχείριση (bullying), είναι βέβαιον, ότι έχει καταστροφικά αποτελέσματα για την σωματική και ψυχική υγεία των εργαζομένων-θυμάτων και κατ’ επέκταση, των οικογενειών τους. Φυσικό είναι τα μέλη της οικογενειοκρατίας να χαρακτηρίζουν δήθεν ικανούς τα μέλη τους και τους εκτός οικογενειοκρατίας δήθεν ακατάλληλους.
    Μετά από προσωπική οδυνηρή εμπειρία μου, που λαμβάνει χώρα τα τελευταία έτη, ως υπάλληλος, έχω υποστεί και υφίσταμαι μια συνεχή και διαρκή ηθική παρενόχληση (mobbing) και έναν επαναλαμβανόμενο εκφοβισμό και συστηματική εργασιακή ψυχολογική κακομεταχείριση (bullying), σας εκθέτω τις απόψεις μου για τα εξής:
    Επιβάλλεται άμεσα η Νομοθετική ρύθμιση για την προστασία του εργαζόμενου από την ηθική παρενόχληση (mobbing) & τον εκφοβισμό και την εργασιακή ψυχολογική κακομεταχείριση (bullying):
    Είναι κακοήθης συμπεριφορά και η υποβολή του εργαζόμενου σε ψυχολογική παρενόχληση, μιας συστηματικής και διαρκούς επίθεσης σε βάρος ενός προκαθορισμένου θύματος από ένα μεμονωμένο πρόσωπο ή ομάδα προσώπων, που σκοπό έχει να πλήξει και να βλάψει την φήμη, την τιμή, την αξιοπρέπεια και την ακεραιότητα του υπαλλήλου-θύματος και να τον ωθήσει τελικά να εγκαταλείψει την θέση εργασίας του. Πρόκειται ουσιαστικά για μία κατάσταση ψυχολογικής βίας-τρομοκρατίας. Εχθρικές συμπεριφορές που συνιστούν παρενόχληση αποτελούν οι προσβολές, η απομόνωση, συνεχών αρνητικών σχολίων, διάδοσης κουτσομπολιού, η χρησιμοποίηση ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων, μειωτικά σχόλια, στέρηση ευκαιριών, αγένεια, πειράγματα, ύπουλοι εκφοβισμοί, χρησιμοποίηση αισχρής γλώσσας ή σαρκασμού, διαβολές, εργασιακή υπονόμευση, εξευτελισμού, εισβολή στην ιδιωτική ζωή, ταπεινώσεις, συνεχής κακολογία, εξαναγκασμός σε αδράνεια, διάδοση αρνητικών σχολίων, καψώνια στην χορήγηση αδείας, φωνές δυνατά μπροστά σε άλλους, υποτιμητικά σχόλια, διάδοση ψεύτικων φημών, συκοφαντίες, εξευτελισμού, οι προσβολές στην προσωπική αξιοπρέπεια και η λεκτική βία κ.λπ. Είναι η επαναλαμβανόμενη αδικαιολόγητα επιθετική και κακοήθης συμπεριφορά κατά ενός εργαζομένου, που περιλαμβάνει ψυχολογική και λεκτική βία στον χώρο εργασίας. Γίνεται χρήση εκδικητικών, μνησίκακων, κακόβουλων ή εξευτελιστικών προσπαθειών για να υποβιβαστεί ένας υπάλληλος. Τέτοιες επίμονες αρνητικές επιθέσεις πάνω στην προσωπική ή επαγγελματική απόδοση είναι απρόβλεπτες, παράλογες και άδικες. Μειώνουν συστηματικά τον υπάλληλο-στόχο, για να διαβρώσουν την όποια υποστήριξη αναζητήσει αργότερα και τον δυσφημούν. Ο εκφοβισμός είναι μια σκόπιμη, επαναλαμβανόμενη και ασεβής συμπεριφορά προς έναν εργαζόμενο που έχει επιλεγεί ως στόχος. Ο εκφοβισμός και η βία, συνοδεύονται από απειλές ή προσβολές. Έτσι δημιουργείται ένα έντονα τοξικό εργασιακό περιβάλλον.
    Στην Ελλάδα δεν υπάρχει ειδικό νομοθετικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση του φαινομένου της ηθικής παρενόχλησης στον εργασιακό χώρο. Στην Ελλάδα για να τεκμηριωθεί νομικά το mobbing είναι δύσκολο με την υπάρχουσα νομοθεσία!
    Το 2005 ψηφίστηκε ο Νόμος 3304 για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανεξαρτήτως φυλετικής ή εθνικής καταγωγής, θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας, στον τομέα της απασχόλησης και της εργασίας (ΦΕΚ Α’ 16/27-01-2005). Ο Νόμος αυτός ενσωμάτωσε τις οδηγίες 2000/43/ΕΚ και 2000/78/ΕΚ, ωστόσο περιορίζει το παράνομο των παρενοχλήσεων μόνο σ’ αυτές που έχουν ως έρεισμα και βάση, τα πιο πάνω , χωρίς να επεκτείνεται ή να εστιάζει σε κάθε παρενοχλητική συμπεριφορά της οποίας μπορεί να τύχει ο εργαζόμενος στον χώρο εργασίας του.
    Χωρίς διάθεση υπερβολής, οδηγούμαστε στο λογικό συμπέρασμα ότι: Για όλους τους υπόλοιπους εργαζόμενους που δεν ανήκουν σ’ αυτές τις ευαίσθητες κοινωνικά ομάδες επιτρέπεται απροκάλυπτα η προσβολή, η απαξίωση, η περιφρόνηση, η περιθωριοποίηση, η υποβάθμιση, η υποτίμηση, η επιθετική συμπεριφορά κ.λπ.!!!
    Και είναι επιτακτική ανάγκη η αντιμετώπιση της εργασιακής παρενόχλησης, καθώς επιστημονικά τεκμηριωμένες μελέτες δείχνουν ότι έχει καταστροφικά αποτελέσματα για την σωματική και ψυχική υγεία των εργαζομένων και κατ’ επέκταση, των οικογενειών τους.
    Σε πολλές χώρες της Ευρώπης υπάρχουν νόμοι που ρυθμίζουν με σαφήνεια τέτοιες καταστάσεις. Θύματα συμπεριφοράς mobbing μπορούν να καταφύγουν στα δικαστήρια και να μηνύσουν τον εργοδότη τους ή τον/-τους mobber(s).
    Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης άρχισαν να περιλαμβάνουν στις νομοθεσίες τους προβλέψεις για την ηθική παρενόχληση από το 1990 και ύστερα. Πολύ σημαντικό στοιχείο είναι πως σε κάποιες χώρες, αιτία για να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση αποτέλεσαν επιστημονικές έρευνες σχετικά με το φαινόμενο, οι οποίες έτυχαν μεγάλης απήχησης και ενδιαφέροντος π.χ., η Σουηδία, η Γαλλία, η Ολλανδία, το Βέλγιο, η Μεγάλη Βρετανία, η Ιρλανδία, η Ιταλία, η Γερμανία κ.λπ. Επίσης και σε άλλες χώρες υπάρχει νομοθεσία στην οποία μπορεί να καταφύγει ο εργαζόμενος που έγινε στόχος κακομεταχείρισης, όπως η Αυστραλία, ο Καναδάς, οι ΗΠΑ κ.λπ.
    Η νομοθετική ρύθμιση για την προστασία από το φαινόμενο της ηθικής παρενόχλησης, κρίνεται απαραίτητη και στην Ελλάδα, αφού θα αποτελούσε ένα είδος ελάχιστης πρόληψης και θα προέβλεπε τρόπους επίλυσης και αποκατάστασης της αξιοπρέπειας των θυμάτων. Επιπλέον, η διεξαγωγή ερευνών για την καλύτερη κατανόηση των διαφόρων παραμέτρων του φαινομένου, την έκτασή του σε υπηρεσίες και οργανισμούς και την εκ μέρους της πολιτείας προτάσεων και εφαρμογής μέτρων είναι επιβεβλημένη. Η νομική ομπρέλα που πρέπει να ανοιχτεί για το ζήτημα πρέπει να είναι κάτι πολύ περισσότερο από διεκδίκηση αποζημιώσεων. Οφείλει να δρα στην κατεύθυνση της πρόληψης, αλλά και στην προστασία του υπαλλήλου- θύματος που καταγγέλλει το φαινόμενο.
    Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, θα πρέπει άμεσα να γίνει νομοθετική ρύθμιση, για την προστασία των μαρτύρων για την διαφθορά. Τούτο εξάλλου ζητά και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Μόνον έτσι θα αποκαλυφθούν οι επίορκοι, ώστε να διωχθούν.

  2. Η σιμωρ(ια)οπουλοκοσκωτιάδα στο ΕΜΠ διέλυσε τα πάντα !
    Κάνουν οι άθλιοι και εργασιακή-ηθική παρενόχληση κ.λπ. διαστροφές εναντίον κάποιων. Η απόλυτη ανωμαλία.
    Έκαναν παράνομες προσλήψεις γεροντοαχυρανθρώπων, που παριστάνουν τους υπαλλήλους και δρουν ανεξέλεγκτα! Είναι μέλη οικογενειοκρατίας, τους εξαίρεσαν από την διαθεσιμότητα και είναι διαπλεκόμενοι, σύνδεσμοι εργολαβικών κ.λπ. συμφερόντων! Τα αξιώματα διανέμονται σε ημέτερα λαμόγια. Ο υπόκοσμος και το παρακράτος στο φόρτε τους.
    Έχουν κάλυψη ετών τύπου «Υποσαχάριας Αφρικής», από το παρακράτος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s