Κείμενο συμβολής Εγκέλαδου για τους άξονες του προγράμματος σπουδών

Η νέα διοίκηση της σχολής, από την αρχή της θητείας της, άνοιξε έντονα την κουβέντα για το πρόγραμμα σπουδών. Παρότι δεν συμφωνούμε με τους όρους τους οποίους ανοίχτηκε, αναγνωρίζουμε ότι η παρούσα διάρθρωση απέχει πολύ από το ιδανικό. Αλλά ποιο θα μπορούσε να θεωρηθεί το ιδανικό πρόγραμμα σπουδών? Για να απαντήσουμε σε ένα τέτοιο ερώτημα θα πρέπει να αναρωτηθούμε πως θέλουμε να είναι ο μελλοντικός πολιτικός μηχανικός και  ποιος θέλουμε να είναι ο ρόλος του.

Αυτός ο πολιτικός μηχανικός θα πρέπει να κατέχει το βασικό υπόβαθρο γνώσεων σε όλο το εύρος του αντικειμένου, να μπορεί να ανταπεξέλθει στις ανάγκες του επαγγέλματος γνωστικά,να μπορεί να χρησιμοποιεί κριτικά όλα τα εργαλεία που διαθέτει  και να έχει κατοχυρωμένα τα πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα. Επομένως  ένα πρόγραμμα σπουδών επιβάλλεται να δίνει στους φοιτητές πλήρη και ολόπλευρη γνώση. Να είναι ενιαίο, πενταετές, συμπαγές και γενικό, με μαθήματα που θα ενισχύουν το θεωρητικό υπόβαθρο του μηχανικού και όχι απλά μαθήματα κατάρτισης,  που θα αναπτύσουν την κριτική σκέψη του και θα του παρέχουν όλα τα απαραίτητα εφόδια και τις γνώσεις ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί σε κάθε πρόκληση, όσο σύνθετη και αν είναι, και επιπλέον να μπορεί να παράγει νέα γνώση μέσα από την έρευνα, σύμφωνα πάντα με τις ανάγκες της κοινωνίας. Ένα πρόγραμμα σπουδών με ενισχυμένο τον κορμό των βασικών μαθημάτων για όλους, όχι υπερεξειδικευμένο, με μικρό αριθμό μαθημάτων κατεύθυνσης,χωρίς στεγανά ανάμεσα στις κατευθύνσεις και μικρό αριθμό μαθημάτων επιλογής. Είναι πάγια τακτική του κυριάρχου ιστορικά να στερεί την γνώση από τους εργαζόμενους, ώστε να τους δημιουργεί ανασφάλεια και φόβο με σκοπό την χειραγώγηση τους. Εν ολίγοις το μοντέλο των μηχανικών όπου εφαρμόζουν στην Αμερική και κατοχειρώνεται θεσμικά με την συνθήκη της Μπολόνια στην Ευρώπη, όπου μετά το πρώτο τριετές πτυχίο ο υποψήφιος μηχανικός εκπαιδεύεται από την ίδια την εταιρία. Ενάντια σε αυτόν τον γνωστικό σκοταδισμό που επιβάλλεται και στα προγράμματα δια βίου μάθησης-εκμετάλλευσης πρέπει να προτάξουμε και να διεκδικήσουμε ενιαίο και αδιάσπαστο πενταετές πρόγραμμα σπουδών, που θα περιφρουρεί τα πλήρη εργασιακά δικαιώματα.

Ένας πολιτικός μηχανικός διαμορφώνει με το έργο του περιβάλλοντα χώρο και κατά συνέπεια επηρεάζει έντονα τα κοινωνικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά του. Για παράδειγμα, ο τρόπος κατάρτισης πολεοδομικού σχεδίου θα επηρεάσει άμεσα την καθημερινότητα, των κατοίκων και η μέριμνα για ειδικούς χώρους συγκέντρωσης, πλατείες, πάρκα προδιαθέτει την ανάπτυξη και την διαμόρφωση πολιτισμικών χαρακτηριστικών. Ακόμα σε έργα όπου απαιτούν μεγάλη παρέμβαση στο περιβάλλον, όπως είναι τα φράγματα, μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες κτλπ ο μηχανικός βρίσκεται μπροστά σε σημαντικά διλλήματα που αφορούν τις επιπτώσεις της παρέμβασης στην τοπική χλωρίδα και πανίδα και κατά συνέπεια και την τοπική κοινωνία. Ακόμα και σε θέματα διαχείρισης και λειτουργίας τεχνικών έργων, όπως είναι η ασφάλεια εργοταξίου ή η διαχείριση του αποθέματος του ταμιευτήρα φραγμάτων είναι ζητήματα που δεν έχουν «προφανή» αντιμετώπιση αλλά διαπλέκονται διάφορες παράμετροι. Οι  πιο προφανείς από αυτές είναι κέρδος/ασφάλεια. Από τα παραπάνω απλά παραδείγματα αντιλαμβανόμαστε εύκολα ότι ένα μηχανικός, για να φέρει σε πέρας το έργο και εν τέλει να φανεί χρήσιμος στην κοινωνία είναι απαραίτητο, πέρα από της τεχνικές γνώσεις, να έχει αναπτύξει εκείνες τις ευαισθησίες και τις ικανότητες που θα του επιτρέπουν να βλέπει τις καταστάσεις στην ολότητά τους και να συνυπολογίζει πάντα τους παράγοντες που αφορούν τον άνθρωπο και το περιβάλλον.

Επομένως ερχόμαστε να απαντήσουμε στο παραπάνω ερώτημα, λέγοντας ότι ο ρόλος του μηχανικού σήμερα πρέπει να έχει κοινωνικό και περιβαλλοντικό πρόσημο και να διαπνέεται από αίσθηση ευθύνης. Κατά συνέπεια πρέπει και το πρόγραμμα σπουδών το οποίο θα διαμορφώνει τους μηχανικούς του μέλλοντος πρέπει να έχει αντίστοιχες κατευθύνσεις και επιβάλλεται να δομείται και να ανατροφοδοτείται από τις εκάστοτε ανάγκες της κοινωνίας.

Ακόμα ένα σημαντικό χαρακτηριστικό του προγράμματος σπουδών που πρέπει να θίξουμε είναι το πώς αυτό επηρεάζει την καθημερινότητα των φοιτητών. Είναι προφανές ότι το σημερινό πρόγραμμα σπουδών αφήνει λίγο ελεύθερο χρόνο στους φοιτητές, αφήνει λίγο χώρο για την ανάπτυξη άλλων δραστηριοτήτων, για διάλογο και πολιτικές και πολιτιστικές ζυμώσεις. Ίσως θα μπορούσε κανείς να πεί ότι ένα νέο πρόγραμμα σπουδών θα πρέπει να στοχεύει στην αποενταντικοποίηση. Όμως για να ορίσουμε με σαφήνεια έναν τέτοιο όρο θα πρέπει να «ορίσουμε» τι πανεπιστήμιο θέλουμε. Χρησιμοποιώντας ως αφετηρία την σκέψη ότι οραματιζόμαστε ένα πανεπιστήμιο όπου θα έχει ως σκοπό την εκπλήρωση των κοινωνικών αναγκών, δεν μπορούμε παρά να συνομολογήσουμε ότι ένα τέτοιο πανεπιστήμιο δεν θα είναι χώρος κατάρτισης, αλλά χώρος συνολικής μόρφωσης του φοιτητή, χώρος κοινωνικοποίησης και πολιτικοποίησης. Ο φοιτητής δεν είναι μονοδιάστατος χαρακτήρας, ούτε έχει μία και μόνο ταυτότητα. Είναι και πρέπει να είναι μαθητής, αθλητής, οικολόγος, μουσικός κτλπ. Επομένως, συνάγουμε ότι, ένα πανεπιστήμιο των αναγκών επιβάλλεται να δίνει το χώρο στα υποκείμενα να αναπτυχθούν και κατά συνέπεια μας είναι ποια πολύ εύκολο να ορίσουμε και να κατανοήσουμε ποιους στόχους πρέπει να έχει ένα «αποεντατικοποιημένο» πρόγραμμα σπουδών.

Με αυτές τις πρώτες σκέψεις καλούμε τις συμφοιτητές μας να τοποθετηθούν και να αποκτήσουν έναν ενεργό ρόλο στην κατάρτιση του προγράμματος σπουδών. Είναι διακύβευμα του συλλόγου μας, εάν θα καταφέρει να συγκροτήσει μία πρόταση που θα καλύπτει τις ανάγκες του και θα την διεκδικήσει. Γιατί ενάντια στην παρακμή των θεσμών πρέπει να απαντήσουμε με δημοκρατία και συλλογικές διαδικασίες. Για το πανεπιστήμιο των αναγκών μας και την κοινωνία των ονείρων μας.

Στην βάση των παραπάνω προτείνονται σαν βασικές κατευθύνσεις :

  • Πενταετές, συμπαγές και αδιάσπαστο πρόγραμμα σπουδών που θα καλύπτει όλο το εύρος του αντικειμένου του πολιτικού μηχανικού
  • Με ενισχυμένο κεντρικό κορμό βασικών μαθημάτων και μικρό αριθμό μαθημάτων κατευθύνσεων και επιλογής, όχι υπερειξειδικευμένο
  • Με μαθήματα που θα αναδεικνύει την κοινωνική και οικολογική ευθύνη του μηχανικού
  • Αποεντατικοποιημένο πρόγραμμα σπουδών (μείωση μαθημάτων και ωρών διδασκαλίας) στο βαθμό που εξασφαλίζεται η πλήρης κάλυψη του αντικειμένου του πολιτικού μηχανικού
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s