Μια καταγγελία και μερικές σκέψεις για τα σημερινά γεγονότα στη σχολή: Ποιος είναι τελικά ο αντίπαλος;

Σήμερα, Παρασκευή 15/05 και ώρα 13:30, τα ΕΑΑΚ- ΕΜΠ έκαναν πορεία στο χώρο του πολυτεχνείου για να γιορτάσουν την  πρώτη θέση που κατέλαβαν συνολικά στο ίδρυμα, στις εκλογές της Τετάρτης.

Όταν πέρασαν από τη σχολή μας και, ενώ κανένα μέλος του ΕΓΚΕΛΑΔΟΥ δεν βρισκόταν στο τραπεζάκι του σχήματος, οι συμμετέχοντες στην πορεία βανδάλισαν το χώρο του σχήματός μας. Όταν, ύστερα από μερικά λεπτά, οπότε και τελείωσε η διδακτική ώρα, ένα μέλος του σχήματός μας πήγε στο χώρο, βρήκε σύσσωμο το σχήμα των ΕΑΑΚ της σχολής μας να κάθεται στο χώρο, σαν να μην έχει συμβεί τίποτα.

Όταν το μέλος του σχήματός μας ζήτησε εξηγήσεις από τα μέλη των ΕΑΑΚ, αντιμετώπισε, αρχικά τη χλεύη, ενώ στη συνέχεια, από μέλος της ΕΑΑΚ ακούστηκε μία απειλή τόσο χυδαία και πρωτοφανή για την αριστερά, που αρνούμαστε και ντρεπόμαστε ακόμα και να την αναπαράξουμε σε αυτήν εδώ την καταγγελία.

Καταγγέλουμε, λοιπόν, τα σημερινά γεγονότα και καλούμε το σχήμα των ΕΑΑΚ της σχολής, να τοποθετηθεί και να απολογηθεί δημόσια για τις σημερινές του πράξεις. Να ξεκαθαρίσει το πώς είναι για αυτούς πολιτική πράξη το να βανδαλίζεις αριστερούς χώρους και να απειλείς αριστερούς ανθρώπους που τα τελευταία χρόνια της άγριας καταστολής έχουν φάει χημικά και ξύλο από τις δυνάμεις καταστολής και έχουν περάσει ώρες προσηγμένοι στα κτήρια της ΓΑΔΑ, καθώς και το από πού αντλούν τη νομιμοποίηση για τις πράξεις τους αυτές.

Τους καλούμε να αναλογιστούν τη σοβαρότητα της απειλής που εκτοξεύθηκε από μέλος τους και να κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους, ώστε αυτές οι πρακτικές, από τούδε και στο εξής, να απομονωθούν πλήρως.

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι ο κόσμος της σχολής που την Τετάρτη στήριξε το ψηφοδέλτιο των ΕΑΑΚ με την ψήφο του δε συμμερίζεται και καταδικάζει, όπως και εμείς, αυτές τις πρακτικές, που καμία σχέση με την αριστερά δεν έχουν και ότι και ο κόσμος αυτός θα παίξει τον καταλυτικό ρόλο και θα ασκήσει την απαραίτητη εκείνη πολιτική πίεση, ώστε τα φαινόμενα αυτά να μην επαναληφθούν.

Το πολιτικό του ζητήματος: Ποιος είναι τελικά ο αντίπαλος;

Σε αυτό το σημείο, θέλουμε να σταθούμε κυρίως στην πολιτική πτυχή του ζητήματος, που, στην τελική, αυτό είναι και το μοναδικό που μας ενδιαφέρει. Θεωρούμε, ότι αν πρέπει να ερμηνεύσουμε αυτό το φαινόμενο, οφείλουμε να θέσουμε δύο κεντρικά ερωτήματα:

α) Σίγουρα είναι μεγάλη επιτυχία η πρωτιά των ΕΑΑΚ συγκεντρωτικά στο Πολυτεχνείο, αλλά, αξίζει να αναρωτηθεί κανείς, πώς είναι δυνατόν σε μία σχολή που η ΔΑΠ κερδίζει για τρίτη συνεχόμενη χρονιά αυτοδυναμία, οι συνάδελφοι των ΕΑΑΚ να πανηγυρίζουν, επειδή ανέβηκαν 8 ψήφους, σε σχέση με την περσινή τους καταγραφή.

β)Για ποιο λόγο ένα αριστερό σχήμα που έχει δώσει αγώνες στη σχολή, όπως ο Εγκέλαδος, στοχοποιείται και η ΔΑΠ συνεχίζει να μένει στο απυρόβλητο, δύο μόλις μέρες μετά την εκλογική διαδικασία;

Εμείς, ως ΕΓΚΕΛΑΔΟΣ Πολιτικών Μηχανικών, από την αρχή της χρονιάς θέσαμε έναν απόλυτα ξεκάθαρο και σαφή στόχο: «Να σπάσουμε την αυτοδυναμία της ΔΑΠ». Σε αυτόν τον στόχο καταθέσαμε όλες μας τις δυνάμεις και τα ψυχικά μας αποθέματα. Από την εκλογική μάχη ο Εγκέλαδος βγήκε σαφώς πιο συσπειρωμένος και δυνατός, με αυξημένη καταγραφή και παγιωμένη τη δεύτερη θέση. Σίγουρα, όμως, το αποτέλεσμα δεν μπορεί να θεωρηθεί ως επιτυχία, καθώς αποτύχαμε στο βασικό μας στόχο. Η αυτοδυναμία, αν και οριακά, δεν έσπασε. Επομένως, δεν πρόκειται να πανηγυρίσουμε την Αποτυχία μας, ακόμα κι αν αυξήσαμε αισθητά τη δύναμή μας. Αν κάνουμε κάτι τέτοιο θα πρόκειται για μικρότητα.

Επιμένουμε, λοιπόν, θέτοντας τον ίδιο υψηλό πήχυ για τη νέα χρονιά, ότι ο στόχος μας παραμένει ο ίδιος. Θα συνεχίσουμε με όλες μας τις δυνάμεις να αντιπαλεύουμε τη ΔΑΠ. Με κάθε σημείωση, με κάθε ρουσφέτι, με κάθε δίκτυο αντιγραφής της ΔΑΠ, θα παθιαζόμαστε ακόμη περισσότερο, μέχρι να επιτύχουμε τον στόχο αυτόν. Τίποτα λιγότερο από αυτό!

Για την αριστερά και την ενότητα

Πέρα από το να εντοπίζει τον αντίπαλο, η αριστερά, αν θέλει να είναι νικηφόρα, οφείλει να διαμορφώνει προσεκτικά τόσο την τακτική της, όσο και να επιλέγει τα σωστά μέσα για να πετύχει τους στόχους της. Δεν γίνεται να νομίζουμε ότι οι συσχετισμοί αλλάζουν δια της επιβολής. Οι συσχετισμοί αλλάζουν, μόνο όταν άνθρωποι πολιτικοποιούνται και δρουν συλλογικά με αυτοσκοπό (και όχι ως μέσο ή εργαλείο) τη δημοκρατία! Οι συσχετισμοί αλλάζουν μόνο με την καθημερινή παρέμβαση!

Όποτε η αριστερά πέφτει σε υφάλους και αποτυχίες, απλά εντείνει τις προσπάθειές της. Όποτε η αριστερά πέφτει σε αδιέξοδα, απλά συζητάει και δίνει πολιτικές απαντήσεις στα προβλήματά της. Όποτε οι αδύναμοι βρίσκονται στο καναβάτσο, παλεύουν με λύσσα και κάνουν δουλειά μυρμηγκιού, μέχρι να αλλάξουν την κοινωνία. Η αριστερά ποτέ δεν ήταν με τις εύκολες λύσεις, ποτέ δεν ήταν με το φαίνεσθαι. Οι κοινωνίες αλλάζουν μόνο με την ουσία!

Επιμένουμε ότι η αριστερά, παρά τις όποιες διαφορές της, οφείλει να είναι ενωμένη, όχι γιατί «έτσι πρέπει», αλλά γιατί ο αντίπαλος είναι κοινός και ειδικά σε ένα σύλλογο όπως ο δικός μας, που διανύει τις πιο μαύρες σελίδες της ιστορίας του. Η αριστερά οφείλει να είναι ενωμένη, γιατί, όσες κυβερνήσεις κι αν αλλάξουν, ο νεοφιλελευθερισμός, αν δεν τον ξεριζώσουμε εμείς οι ίδιοι, θα παραμένει βαθιά γειωμένος στους κοινωνικούς μας χώρους. Η αριστερά οφείλει να είναι ενωμένη, γιατί, παρά τις διαφορές εντός της, έχει δώσει από κοινού τις μεγαλύτερες μάχες των τελευταίων χρόνων. Μαζί έχουμε γευτεί τις νίκες, αλλά και τις πιο πικρές ήττες και μόνο μαζί, ακόμα και με τις διαφορές μας, μπορούμε να σχεδιάζουμε και να κοιτάμε το μέλλον.

Συστήνουμε, λοιπόν, στα ΕΑΑΚ της σχολής, να μετατρέψουν όλη αυτή την «ενεργητικότητα» και τη «δυναμική» που τους διακατέχει, σε οργή, απέναντι στο σύστημα που μας καταπιέζει. Να τη μετατρέψουν σε τείχος απέναντι στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα. Να τη μετατρέψουν σε πάθος για να σπάσουμε ΜΑΖΙ την αυτοδυναμία της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ στη σχολή μας. Να τη μετατρέψουν σε διάθεση ενδελεχούς αυτοκριτικής, να ξαναβρούν τον πραγματικό αντίπαλο εντός της σχολής και να ξεφύγουν από τις μικρότητες, που μας καθηλώνουν στο να χαιρόμαστε επειδή ανεβήκαμε 8 ψήφους, ενώ η ΔΑΠ παίρνει 431 συνολικά.

Με τις μικρότητες οι κοινωνίες δεν αλλάζουν!

Οι κοινωνίες αλλάζουν μόνο με σκληρή δουλειά στον κοινωνικό μας χώρο και με πάθος και όραμα για μια άλλη κοινωνία!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s