Κάλεσμα στη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου την Πέμπτη 10/11

Τα τελευταία χρόνια, αποτελεί πάγιο στόχο των μνημονίων η κατάλυση μίας σειράς κεκτημένων δικαιωμάτων των εργαζομένων. Από τα νομοσχέδια για το ασφαλιστικό, μέχρι αυτά για τα εργασιακά και τα επαγγελματικά δικαιώματα, είναι πλέον απολύτως φανερό πως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ,  όπως και οι μνημονιακές κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, στρέφονται ενάντια κυρίως στους νέους και τις νέες εργαζόμενους και εργαζόμενες, επιχειρώντας μία βίαιη και χωρίς άλλο προηγούμενο κατάργηση των δικαιωμάτων τους.banksy-7

Στη νέα κατάσταση που διαμορφώνεται, το νέο νομοσχέδιο για τα μητρώα των μηχανικών προβλέπει ότι τα επαγγελματικά δικαιώματα δεν θα στηρίζονται πλέον σε «ακαδημαϊκούς τίτλους», δηλαδή στο πτυχίο, και δεν θα είναι ενιαία, αλλά θα χωρίζονται ανάλογα με την επαγγελματική εμπειρία και μία σειρά άλλων προσόντων. Δηλαδή το πτυχίο αποσπάται πλήρως από κάθε επαγγελματικό δικαίωμα και απλά γίνεται το εισιτήριο που δυνητικά θα μπορεί να προσφέρει κάποια δικαιώματα, με την προϋπόθεση της περεταίρω κατάρτισης ή εξειδίκευσης του μηχανικού. Πιο συγκεκριμένα, η είσοδος στον κλάδο θα γίνεται ναι μεν με το πτυχίο, παρόλα αυτά,  χωρίς κανένα απολύτως δικαίωμα. Για τα πρώτα 4 χρόνια, ο νέος μηχανικός, θα εργάζεται ουσιαστικά ως μαθητευόμενος, χωρίς δικαίωμα υπογραφής και με τις ανάλογες απολαβές, ενώ παράλληλη προϋπόθεση θα είναι η εγγραφή στο ΤΕΕ και στο ΤΣΜΕΔΕ καθ’ όλη τη διάρκεια των 4 αυτών χρόνων. Τι σημαίνει αυτό; Ένας νέος μηχανικός, με μισθό κάτω του βασικού, καλείται να πληρώνει υπέρογκες εισφορές στο ΤΕΕ και στο ταμείο των μηχανικών,  χωρίς να έχει δικαιώματα άσκησης επαγγέλματος μηχανικού (!).

Η κατεύθυνση αυτή, δεν είναι καθόλου τυχαία, αν αναλογιστεί κανείς μία σειρά μέτρων που έχουν ληφθεί τα τελευταία χρόνια  και που έχουν ανοίξει το δρόμο για την πλήρη απαξίωση των πτυχίων, την εξατομίκευση τους και την αποσύνδεση τους από τα επαγγελματικά δικαιώματα. Μία κατεύθυνση που βαδίζει παράλληλα με το νέο εργασιακό νομοσχέδιο, που προσπαθεί να συρρικνώσει περεταίρω τα συνδικαλιστικά δικαιώματα, που συνεχίζει την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, που αφήνει ανοιχτό το δρόμο για μαζικές απολύσεις χωρίς κυρώσεις για τον εργοδότη.  Όλα αυτά μαζί με μία σειρά αντεργατικών νόμων, που όπως όλα φαίνονται μιλούν για δικαίωμα του εργοδότη στην ανταπεργία και λοκ άουτ στους χώρους εργασίας.

Όλα τα παραπάνω, προφανώς και επηρεάζουν και τα Πανεπιστήμια και θα έπρεπε να τα βλέπουμε και σε σύνδεση με τις επερχόμενες αλλαγές στα προγράμματα σπουδών σε μία σειρά από σχολές, όπως και στη δική μας αλλά και σε σύνδεση με μία σειρά μέτρων που εντατικοποιούν όλο και περισσότερο την καθημερινότητα μας, σε μία προσπάθεια πειθάρχησης στο νέο εργασιακό περιβάλλον που μας περιμένει. Το νέο πρόγραμμα σπουδών, που βρίσκεται σε διαβούλευση στη σχολή, βάζει πλέον την κατεύθυνση εξατομίκευσης και απαξίωσης του πτυχίου, με την εισαγωγή των πιστωτικών μονάδων (ECTS), τη σύμπτυξη μαθημάτων, την εισαγωγή δύσκολων μαθημάτων σε μικρότερα έτη χωρίς να υπάρχουν οι προαπαιτούμενες γνώσεις και εν τέλει τη μείωση της προσφερόμενης γνώσης. Παράλληλα, σε μία προσπάθεια της διοίκησης να κατευνάσει τους καθηγητές, η κουβέντα διεξάγεται περισσότερο σε ένα επίπεδο κοπτο-ραπτικής μαθημάτων και ωρών διδασκαλίας και δεν πατά καθόλου πάνω στις ανάγκες του φοιτητή, στην ανάγκη το πτυχίο του να έχει αξία, στην ανάγκη να έχει ποιότητα και ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών. Πρόκειται για την ίδια διοίκηση, που πέρσι σε έναν παροξυσμό αυταρχισμού, πέρασε το όριο σπουδών, που ,μετά από τις αντιδράσεις των φοιτητών και για να μην παραδεχτεί ότι το μέτρο δεν έχει καμία χρησιμότητα στην εφαρμογή του, θέσπισε το τωρινό σύστημα εγγραφών, γραφειοκρατικοποιώντας περισσότερο τη διαδικασία και εντατικοποιώντας ακόμη περισσότερο την καθημερινότητα του φοιτητή.

Όλες οι παραπάνω αλλαγές, έρχονται απέναντι σε ολόκληρη τη νεολαία, που βλέπει πλέον τη ζωη της χωρίς αξιοπρέπεια και το μέλλον της χωρίς προοπτική. Την επόμενη Πέμπτη, στις 17/11, έρχονται να συμπληρωθουν τα 43 χρόνια από την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Και συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι το αίτημα για Ελευθερία, για Παιδία, για Ψωμί συνεχίζει να υφίσταται.  Μπορεί όχι με τον ίδιο τρόπο, μπορεί όχι για τους ίδιους λόγους, αλλά ας σκεφτούμε αν νιώθουμε ότι έχουμε την ελευθερία να ορίζουμε τις ζωές μας, αν μας καλύπτουν οι σπουδές μας, αν μας καλύπτει η  ποιότητα ζωής μας;  Και αν συνεχίζουμε να φωνάζουμε αυτό το ίδιο σύνθημα μετά από τόσα χρόνια, δεν είναι από συνήθεια. Είναι γιατί οι ανάγκες για όλα αυτά και για πολλά άλλα συνεχίζουν να υπάρχουν, είναι γιατί θέλουμε να νιώθουμε ελεύθεροι να φτιάξουμε τις ζωές μας, είναι γιατί θέλουμε το Πανεπιστήμιο των Αναγκών μας, είναι γιατί θέλουμε ένα μέλλον χωρίς ανεργία και με προοπτική. Είναι γιατί εν τέλει αυτές οι ανάγκες μας κινούν και αυτές εμπνέουν τους αγώνες μας!

Για όλα αυτά καλούμε όλες και όλους σε Γενική Συνέλευση του Φοιτητικού Συλλόγου, την Πέμπτη 10.11, στις 14:30, στο αμφιθέατρο 1,2!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s