Monthly Archives: Απρίλιος 2018

Εξεταστική Διαρκείας (?)

“Θα είναι η 7η εβδομάδα παραδόσεων αλλά θα μοιάζει με τη 13η …”

31124566_10211446555456094_9161626315697160192_n.jpgΜετά και την επιστροφή από τις διακοπές του Πάσχα, η φοιτητική καθημερινότητα τείνει να μοιάσει με το ξεκίνημα της εξεταστικής. Τη στιγμή που ο καιρός άνοιξε και κάποιοι φαντασιωνόμασταν τα πρώτα μπάνια, η πραγματικότητα ήρθε να μας προσγειώσει! Τρέξιμο από αίθουσα σε αίθουσα για να προλάβουμε καμιά κενή θέση, κι αυτό αν είμαστε στη σχολή, μιας και πολλοί μένουμε σπίτι για να προλάβουμε την παράδοση του θέματος και να βγάλουμε την ύλη για την πρόοδο. Ήδη από την αρχή του εξαμήνου, στα περισσότερα μαθήματα έχουν ανακοινωθεί υποχρεωτικές ή μη πρόοδοι, συνεχείς παραδόσεις θεμάτων και ασκήσεων, έξτρα ώρες διδασκαλίας, με τις ευλογίες της διοίκησης, στην κατεύθυνση υλοποίησης των στόχων που έθετε το νέο Πρόγραμμα Σπουδών. Αυτή η κατάσταση τείνει να συνιστά μία εξεταστική περίοδο διαρκείας, που δεν περιορίζεται απλά στις 4 εβδομάδες του Ιούνη.

Κάποιοι πέρυσι, υπόσχονταν ότι η αλλαγή του προγράμματος σπουδών συντελούταν έτσι ώστε να λυθεί το μεγάλο πρόβλημα της σχολής, δηλαδή τα χαμηλά ποσοστά επιτυχίας στην περίοδο των εξεταστικών. Τα λιγότερα μαθήματα θα σήμαιναν λιγότερες ώρες διδασκαλίας, λιγότερες εξετάσεις, περισσότερος ελεύθερος χρόνος για αξιοποίηση από την πλευρά του φοιτητή. Βέβαια αυτό που βιώνουμε φέτος ούτε καν πλησιάζει τις παραπάνω υποσχέσεις, αλλά είναι και ακόμη χειρότερο από την περσινή καθημερινότητα. Το γεγονός της ταχείας μετάβασης στο νέο πρόγραμμα σπουδών, έφερε τεράστιες προβληματικές, τόσο με το εγγραφολόγιο, όσο και με τη διαμόρφωση των παραδόσεων στα αλλαγμένα ή τα νέα μαθήματα. Καθηγητές που δεν ξέρουν πώς να προχωρήσουν με τη διδασκαλία του μαθήματος, καθηγητές που τρέχουν να βγάλουν υπέρογκες ύλες, μαθήματα που τελειώνουν τη νύχτα, και μία γραμματεία που  προφανώς και δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στον τεράστιο όγκο δουλειάς. Με όλο αυτό το βάρος να πέφτει εν τέλει στις πλάτες του φοιτητή. Και κάπου εκεί ένας Κοσμήτορας σφυρίζει αδιάφορα!

Η φετινή πραγματικότητα, σε κάθε περίπτωση, μόνο ως ένα μεγάλο βήμα προς τα πίσω τόσο για τον ακαδημαϊκό όσο και για τον κοινωνικό ρόλο της σχολή μπορεί να εκληφθεί. Η ενίσχυση του εξετασιοκεντρικού χαρακτήρα της, οδηγεί στην υποχώρηση της σημασίας των παραδόσεων και του επιστημονικού περιεχομένου του αντικειμένου αλλά και στην μετατροπή των φοιτητών σε «μαθητές πανελληνίων» και τη σχολή σε «φροντιστήριο». Επιβάλλεται έτσι μία διαδικασία όπου ο καθένας από εμάς αυτοεντατικοποιείται, βλέπει χρησιμοθηρικά τη γνώση, πειθαρχεί σε ό,τι του πουν οι καθηγητές, και χάνει οποιαδήποτε δυνατότητα δημιουργικής χρήσης του ελεύθερου του χρόνου. Η ουσία της γνώσης και του ρόλου του Πανεπιστημίου, χάνεται στον βωμό της απόκτησης προσόντων και της όσο το δυνατόν πιο γρήγορης περαίωσης των σπουδών.

Παράλληλα, χάνεται το αίσθημα όσο και η δυνατότητα αλληλοβοήθειας και αλληλεγγύης μεταξύ μας, λόγω της ταχύτητας και του «κατ’επείγοντως» των καθημερινών ρυθμών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι στο φόρουμ το MQN όλο και λιγότερες σημειώσεις ανεβαίνουν κι όχι προφανώς γιατί δεν υπάρχουν. Ο μόνος κερδισμένος, δεν είναι άλλος από τη γνωστή μπλε παράταξη, που εκμεταλλευόμενη την όλη κατάσταση μοιράζει σημειώσεις και έτοιμα λυμένα θέματα σε CD (!)

Εμείς από την πλευρά μας, θα επιμένουμε στην ανάγκη η σχολή να αποτελεί έναν ανοιχτό ακαδημαϊκό και κοινωνικό χώρο, που θα δίνει τη δυνατότητα στον φοιτητή να επιλέγει τον τρόπο με τον οποίο θέλει να φτάσει στη γνώση. Επιμένουμε να λέμε ότι οι πρόοδοι θα πρέπει να είναι απαλλακτικές και προαιρετικές, και να μπαίνουν στον βαθμό που υπάρχει η εκφρασμένη βούληση από τους φοιτητές. Αν θέλουμε να βελτιώσουμε το ενδιαφέρον και την απόδοση στα μαθήματα, αυτό θα συμβεί μέσα από την αναβάθμιση των παραδόσεων, τη συνάφεια των εργασιών-θεμάτων με αυτές, την ενίσχυση του απαραίτητου ψηφιακού υλικού. Θέλουμε τα φοιτητικά χρόνια να αποτελούν χρόνια διαμόρφωσης των ανθρώπων κι όχι ένα μεσοδιάστημα μεταξύ σχολείου και εργασίας-ανεργίας.

Advertisements