Monthly Archives: Μαΐου 2018

Ψάχνεις δουλειά; Ψάχνουμε για σκλάβους!

Μετά τις συγκινητικές ανακοινώσεις των τελευταίων μηνών, από τη διοίκηση της σχολής, που από τη μία μιλούν για μείωση των προϋπολογισμών και από την άλλη ευχαριστούν διδακτικό-διοικητικό προσωπικό και φοιτητές για τον κόπο που καταβάλλουν να γεμίσουν τα κενά της υποχρηματοδότησης (!), ζήσαμε να δούμε και τfdf92ef4d762ad4a4999f107da577c1f.jpgο εξής: Η σχολή Πολιτικών Μηχανικών, προσκαλεί νέους διδάκτορες, να καλύψουν τα διδακτικά κενά του επόμενου έτους. Αυτή τη φορά όχι με πενιχρούς μισθούς και απλήρωτες ώρες εργασίας, όπως γινόταν μέχρι τώρα, αλλά αμισθί!

Είναι γνωστό τοις πάσι, ότι η μόνη έγνοια της διοίκησης όλα αυτά τα χρόνια, είναι να ανυψώσει τη σχολή στα QS rankings και στις παγκόσμιες αξιολογήσεις,  μέσα από μία σειρά μέτρων και προτάσεων (βλ. δίδακτρα στα μεταπτυχιακά, άρνηση μετεγγραφών, αλλαγή στο πρόγραμμα σπουδών). Είναι γνωστό επίσης ότι όποτε θέλει να ανυψώσει τη σχολή, ξεχνάει αυτομάτως τα σημαντικά προβλήματα (βλ. απλήρωτοι εργαζόμενοι και διδακτορικοί, ελλείψεις σε υλικά και προσωπικό, υποχρηματοδότηση), αλλά θυμάται να αναφέρεται πάντα στους «προβληματικούς» φοιτητές που κρατάνε πίσω τη σχολή από το να διαπρέψει.

Για να πάρουμε τα πράγματα όμως από την αρχή. Είναι γεγονός πως η χρηματοδότηση των Πανεπιστημίων, έχει μειωθεί ραγδαία τα τελευταία χρόνια. Η διοίκηση της σχολής, αλλά και ολόκληρου του ΕΜΠ, επιλέγει συνειδητά τόσα χρόνια να υπερψηφίζει τους προϋπολογισμούς, και στην καλύτερη να μιλάει για υποχρηματοδότηση μόνο για μικροπολιτικούς λόγους ή όταν θέλει να δικαιολογηθεί, για τα προβλήματα που προκύπτουν στη σχολή. Μέχρι πριν λίγες μέρες ο κοσμήτορας της σχολής δεν δεχόταν να ολοκληρώσει  την μετεγγραφή 20 φοιτητών, που είχε προηγουμένως εγκρίνει το Υπουργείο Παιδείας, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τα οικονομικά προβλήματα της σχολής. Και παρόλο που πρωταρχικά σκεφτόμαστε ότι είναι υποκριτικές αυτές οι κινήσεις, από έναν Κοσμήτορα που έχει ψηφίσει  όλους τους πετσοκομμένους προϋπολογισμούς,  όσο περνάει ο καιρός γίνονται όλο και πιο επικίνδυνες. Για άλλη μια φορά καινοτόμησε και εισηγήθηκε πρόταση για εισαγωγή διδάκτρων στα μεταπτυχιακά της σχολής, πράγμα πρωτάκουστό για τα δεδομένα του ΕΜΠ, μιας και έχουν παρθεί σειρά αποφάσεων από τη Σύγκλητο, που απορρίπτουν οποιαδήποτε τέτοια σκέψη. Αλλά αυτό το μπαράζ «μεταρρυθμίσεων» είχε και συνέχεια με την τελευταία κατάπτυστη προκήρυξη θέσεων διδακτόρων.

Ο κοσμήτορας λοιπόν της σχολής είναι ακριβός στα πίτουρα και φτηνός στο αλεύρι. Είναι αυτός που επαναστατεί όταν το Υπουργείο του στέλνει 20 παραπάνω φοιτητές, αλλά είναι ο ίδιος, που στο τεράστιο πρόβλημα της έλλειψης πόρων και χρηματοδότησης από το κράτος, απαντάει σαν άλλη Μαρία Αντουαννέτα «δουλέψτε τσάμπα», «πληρώστε δίδακτρα» κτλ. Δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίζεται το πρόβλημα της υποχρηματοδότησης, της τεράστιας έλλειψης καθηγητικού προσωπικού, και της προοπτικής κατάρρευσης των ΑΕΙ, σαν φυσικό φαινόμενο. Δεν είναι δυνατόν όλο το κόστος αυτό να μετακυλίεται στις πλάτες των φοιτητών, των διδακτόρων και των εργαζομένων. Δεν είναι δυνατόν το Πανεπιστήμιο να λειτουργεί με όρους αυτοχρηματοδότησης, εθελοντισμού και ανταποδοτικότητας.

Εμείς απ’ την πλευρά μας μόνο ντροπή για αυτόν τον Κοσμήτορα και αυτή την Σχολή μπορούμε να νιώσουμε, όταν καλεί σε δουλειά αμισθί, σε δημόσια μάλιστα ανακοίνωση της. Νιώθουμε πραγματικά ντροπή, γιατί η Σχολή εκμεταλλεύεται το γεγονός, ότι πολλοί διδάκτορες που επιθυμούν να ακολουθήσουν ερευνητική-ακαδημαϊκή σταδιοδρομία, θέλουν να διατηρήσουν σχέσεις με το ίδρυμα για να εμπλουτίσουν το βιογραφικό τους, προσβλέποντας σε ένα μελλοντικό άνοιγμα θέσεων ΔΕΠ. Νιώθουμε ντροπή για αυτή τη Σχολή, καθώς αντί να αντιμετωπίζει αυτούς τους ανθρώπους σαν «κεφάλαιο» για το μέλλον της, τους καλεί να κάνουν τα κορόιδα.

Αυτή η κίνηση είναι μια προσβολή για τους νυν Υποψηφίους Διδάκτορες – που γνωρίζουν από πρώτο χέρι τι θα πει απλήρωτη διδασκαλία- στους οποίους καταδεικνύεται με τον πιο ωμό τρόπο το μέλλον που τους επιφυλάσσεται, όπως και στους νέους διδάκτορες της Σχολής που έχουν προσφέρει στο Ίδρυμα σε αντίξοες συνθήκες τα τελευταία χρόνια και έχουν ως αντάλλαγμα εξωθηθεί σε πανεπιστήμια του εξωτερικού.

Είναι ασέβεια απέναντι στους τελειόφοιτους φοιτητές της Σχολής που σκέφτονται να ξεκινήσουν ένα διδακτορικό και θέλουν να προσπαθήσουν να το κάνουν στην χώρα τους. Είναι επίσης κοροϊδία, για κάθε νέο και νέα απόφοιτο της Σχολής που φεύγει απογοητευμένος για το εξωτερικό, επειδή ακριβώς θέλει να κάνει τις διδακτορικές σπουδές υπό αξιοπρεπείς συνθήκες, αλλά ελπίζει ότι κάποια μέρα ενδεχομένως θα μπορέσει να επιστρέψει στο Ίδρυμα και να εργασθεί.

Πώς περιμένετε, αλήθεια, να πείσετε τους νέους ανθρώπους να μείνουν στη χώρα;

Και όλα αυτά μέσα σε μία περίοδο που, το να δουλεύεις «εθελοντικά» , «για την εμπειρία» και «αν σ’ αρέσει», έχει γίνει μόδα. Σε μία περίοδο που το να βρεις δουλειά, με τον «κατώτατο μισθό», για πολλούς είναι  όνειρο. Σε μία περίοδο που το να έχεις «εργασιακή εμπειρία χρόνων», ενώ είσαι μόλις 24, είναι αναγκαία προϋπόθεση. Και αν αυτή η πραγματικότητα είναι μία φορά αισχρή, τότε είναι ακόμη πολλές φορές πιο αισχρό,  ένα Πανεπιστήμιο, να λειτουργεί με τους ίδιους όρους που λειτουργεί η αγορά και να ζητάει από νέους επιστήμονες να εργαστούν εθελοντικά. Να θεσπίζονται επισήμως ελαστικές σχέσεις εργασίας και εκμετάλλευση εργαζομένων εντός των Πανεπιστημίων. Είναι αισχρό, μέσα στα Πανεπιστήμια, να αναπαράγεται και να ευδοκιμεί, όλη αυτή η κατάσταση, που κάνει πολλά χρόνια τώρα, τόσους νέους, εργαζόμενους και εργαζόμενες, να επιλέγουν τη μετανάστευση, ως λύση απέναντι στην ανεργία και την επισφαλή εργασία.

Εμείς λοιπόν λέμε, ότι  αυτό το Πανεπιστήμιο δεν χωράει κανένα και καμία μας! Εμείς λοιπόν λέμε, ότι θα κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας, έτσι ώστε το Πανεπιστήμιο, να μην μετατραπεί, με άλλοθι την υποχρηματοδότηση,  σε επιχείρηση με ακριβές υπηρεσίες και αναλώσιμους, άμισθους και εύκολα εκμεταλλεύσιμους εργαζόμενους!

Υ.Γ: Κύριε Κοσμήτορα να χαίρεστε τα 130 χρόνια ιστορίας της Σχολής. Αποδεικνύεται συνεχώς ότι μπορείτε να βρείτε εκατοντάδες τρόπους για να την ατιμάσετε.

Advertisements

Να δεις που κάποτε θα μας πούνε και μαλάκες vol.16518

 

Μετά τις αξεπέραστες πρωτοβουλίες που πήρε όλη αυτή τη χρονιά η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ αλλά και τις καταγγελίες στο ΔΣ του συλλόγου για απραγία (!), θα περίμενε κανείς, ότι μετά από ένα τόσο σημαντικό ζήτημα, όπως η άρνηση μετεγγραφής 20 συναδέλφων μας από την Κοσμητεία της σχολής, θα παρέμενε λαλίστατη. Παρόλα αυτά, ούτε μισή ανακοίνωση δεν βγήκε αυτές τις μέρες από την αγαπημένη (ή και όχι) μπλε παράταξη, η οποία εδώ και δύο βδομάδες δείχνει την ανοχή της –αν όχι την υποστήριξη της-   χωρίς να παίρνει καμία θέση απέναντι στο ζήτημα. Και παρότι είναι αυτοί που κάθε χρονιά αυτοαποκαλούνται «υπεύθυνη δύναμη» της σχολής, παρότι είναι αυτοί που έχουν κάνει σλόγκαν τους το «πράξεις όχι λόγια», παρότι είναι αυτοί που «δρουν για το συμφέρον των φοιτητών», μας κάνουν να αναρωτιόμαστε κάθε φορά, σε κάθε τι σημαντικό, αν αυτά που λένε τα πιστεύουν κι οι ίδιοι ή αν απλώς μας κοροϊδεύουν. Θυμόμαστε λοιπόν κάποιες από τις χρυσές στιγμές της σχολής, που η «υπευθυνότητα» και οι «πράξεις» τους, έφεραν τον σύλλογο σε καλύτερη θέση.

13133374_1707710769476650_2220227220580382379_nΘυμόμαστε τη συμβολή τους, όταν «άνοιγαν τη σχολή», κάθε φορά που οι αγώνες του συλλόγου, άρχιζαν να πετυχαίνουν νίκες και να πιέζουν τη διοίκηση. Όπως πέρσι με το νέο πρόγραμμα σπουδών, που με τεράστια υπευθυνότητα -απέναντι στη διοίκηση-, άνοιξε  τη σχολή κάνοντας 2 μικροαλλαγές στο πρόγραμμα, γιατί αυτό σημαίνει να δρας προς το συμφέρον των φοιτητών. Δύο μικροαλλαγές μάλιστα, που δέχτηκε ο Κοσμήτορας, ενώ μέχρι εκείνο το διάστημα δεν δεχόταν να συνομιλήσει με κανέναν, ούτε καν με τους ίδιους τους καθηγητές που αντιτίθονταν στο πρόγραμμα. Προφανώς κι έχουν βασική ευθύνη λοιπόν, για την κατάσταση που επικρατεί φέτος στη σχολή μας. Με τις ατελείωτες προόδους και τις εργασίες που έχουν εισαχθεί σε όλα τα μαθήματα, κάτι που προέβλεπε το Νέο Πρόγραμμα Σπουδών και που αγωνιζόμασταν πέρσυ να αποτρέψουμε. Θυμόμαστε επίσης τις φετινές μεταβατικές διατάξεις και το χάος που προκλήθηκε, που αν δεν ήταν η ΔΑΠ, πιθανότατα δεν θα είχαμε τη χαρά να ζήσουμε. Θυμόμαστε το όριο δήλωσης μαθημάτων, που τότε η ΔΑΠ αποφάσισε να «σώσει» τους φοιτητές των μεγαλύτερων ετών και να φορτώσει το όριο στους φοιτητές από 2ο έτος και κάτω.

Θυμόμαστε επίσης κάθε φορά τη συμβολή της στις συλλογικές διαδικασίες του συλλόγου. Τότε που αντί να μιλάει για τα προβλήματα της σχολής, καλλιεργούσε το δίπολο κατάληψη-ανοιχτή σχολή. Τότε που καλλιεργούσε τον φόβο για χαμένα εξάμηνα και εξεταστικές εν μέσω καλοκαιριού, για να μπορεί να ανοίγει τη σχολή, ποντάροντας στο άγχος των φοιτητών. Θυμόμαστε τότε που 5’ πριν τη λήξη της συνέλευσης, έφερνε κόσμο να ψηφίσει χωρίς να έχει ακούσει κουβέντα από αυτά που συζητούσε ο σύλλογος. Θυμόμαστε τέλος, τη στάση της πέρσι, που έβαλε πιο πάνω το συμφέρον της, και με τον φόβο να χάσει την αυτοδυναμία, αποφάσισε να απέχει από τις εκλογές. Όταν με τη στάση της, συνέβαλλε στην απονομιμοποίηση του φοιτητικού συλλόγου.

Παρά λοιπόν τις προσπάθειες τους, να μας πείσουν για το διαφορετικό, ξέρουμε πολύ καλά ποιοι έιναι. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που μοιράζουν σημειώσεις και οργανώνουν μαζικές αντιγραφές, ενώ σου μιλούν για «αριστεία» και «αξιοκρατία». Είναι οι ίδιοι που μιλούν για «ανομία» και «εγκληματικότητα», ενώ ανάμεσα στα στελέχη τους υπάρχουν από μπράβοι, μέχρι νεοναζί και μέλη εγκληματικών οργανώσεων. Είναι οι ίδιοι που μιλούν για τις υψηλές θέσεις των πανεπιστημίων της χώρας, ενώ παράλληλα οραματίζονται ένα πανεπιστήμιο ιδιωτικό, ένα πανεπιστήμιο με δίδακτρα και με φοιτητικές παροχές επί πληρωμή. Είναι οι ίδιοι που σου λένε ότι παλεύουν για το συμφέρον σου, ενώ η ψήφος σου εξασφαλίζει την ανέλιξη τους στην ΟΝΝΕΔ.

18320484_10209017669575465_1214006019015502804_o.jpgΓια να τελειώνουμε λοιπόν, η μόνη εγγύηση που δίνει τόσα χρόνια η ΔΑΠ μέσα στους συλλόγους είναι, ότι θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της, για να υλοποιηθούν ανεμπόδιστα όλα εκείνα τα μέτρα που καταστρέφουν το παρόν και το μέλλον μας. Θα σιγοντάρει την διάλυση των πτυχίων μας και της εργασιακής μας προοπτικής. Όταν όλοι εμείς θα παλεύουμε ενάντια στις μεταρρυθμίσεις που μας οδηγούν στην ανεργία, θα οργανώνει εκδρομές στην Αράχοβα και party στο Lohan, και θα μας τονίζει πόσο ανούσιες είναι οι Γενικές Συνελεύσεις.  Αυτοί που σήμερα μας κουνούν το δάχτυλο για την κατάσταση των Πανεπιστημίων, είναι αυτοί που έχουν συμβάλλει τα μέγιστα, σε κάθε πτυχή της διάλυσης τους. Είναι αυτοί που πάνε κόντρα στις αλλαγές μόνο όταν θέλουν να κάνουν αντιπολίτευση. Είναι αυτοί που ο μόνος στον  οποίο λογοδοτούν, είναι ο κομματικός τους φορέας, η ΝΔ και η ΟΝΝΕΔ.

Όλοι εμείς λοιπόν, που παλεύουμε για μία διαφορετική καθημερινότητα στις σχολές, για ένα ανοιχτό και δημόσιο Πανεπιστήμιο, για ένα Πανεπιστήμιο δωρεάν, είμαστε εκείνοι και εκείνες που δεν θα τους αφήσουμε να υλοποιήσουν τις επιδιώξεις τους για ένα πανεπιστήμιο για λίγους. Είμαστε εκείνοι και εκείνες που δεν θα τους επιβραβεύσουμε για την συμβολή τους στην απονομιμοποίηση του συλλόγου και για την χρόνια αποχή τους από τα πραγματικά προβλήματα των συλλόγων. Είμαστε εκείνοι και εκείνες που απέναντι στα δικά τους συμφέροντα, θα προτάξουμε τα δικά μας, που δεν θα κάνουμε βήμα πίσω από τα δικαιώματα μας.

Στις φετινές εκλογές λοιπόν ας μην τους χαρίσουμε την στήριξη μας, ούτε και τη δυνατότητα να βρουν τους συλλόγους πιο αποδυναμωμένους από την επόμενη ημέρα.

9+1 Λόγοι για να Ψηφίσεις στις Φοιτητικές Εκλογές!

 

Γιατί στις φετινές εκλογές πρέπει να αποτυπωθεί ότι ο Σύλλογος μας παραμένει ενεργός, παρόλο που η ΔΑΠ- ΝΔΦΚ πέρσυ έβαλε  την εκλογική της καταγραφή πάνω από την υπόσταση του.

Γιατί η πίεση στη Διοίκηση της Σχολής, η συμμετοχή του Συλλόγου μας στον φοιτητικό αγώνα για δωρεάν παιδεία και εργασιακή προοπτική, ο πολιτικός διάλογος  μέσα από τις δράσεις του,  πρέπει να συνεχιστούν.

Γιατί στις εκλογές πρέπει να αποτυπωθεί η γνώμη των φοιτητών της σχολής και όχι οι μηχανισμοί των πελατειακών δικτύων.

Γιατί δεν  πρέπει να  αφήσουμε τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, που έχει σαν βασικές τις  θέσεις,  την ιδιωτική χρηματοδότηση των Ιδρυμάτων, την επιβολή διδάκτρων,  την κατάργηση του ασύλου, να οικοδομήσει ένα πανεπιστήμιο ανελεύθερο και για λίγους.

Γιατί αύριο θα είναι αδιανόητος ο αγώνας για αξιοπρεπή εργασία, αν σήμερα θεωρήσουμε αδύνατο τον αγώνα ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και την υποτίμηση των πτυχίων μας.

Γιατί η γενιά μας πρέπει να αποτελέσει εφαλτήριο αντεπίθεσης των μνημονιακών πολιτικών, που καταστρέφουν την ζωή μας και εγκλωβίζουν το μέλλον μας.

Γιατί πρέπει να ενισχυθεί ο αντιφασιστικός και αντιρατσιστικός λόγος μέσα στις σχολές.

Γιατί δεν πρέπρει να αφήσουμε να πανηγυρίζουν τη νύχτα των εκλογών, αυτοί που ευθύνονται για την εντατικοποιημένη καθημερινότητα μας μες στη σχολή, αυτοί που βοηθήσαν για να υποβαθμιστεί το πτυχίο και η γνώση που μας παρέχεται.

Γιατί τώρα είναι η στιγμή να αποφασίσεις τι πανεπιστήμιο θέλεις οραματιζόμενος το πανεπιστήμιο των αναγκών μας.

9+1. Για να μην αποκτήσει ξανα αυτοδυναμία η ΔΑΠ ,βυθίζοντας τον σύλλογο στην αδράνεια!!!

Με αφορμη (και οχι αιτια) τις φοιτητικες εκλογες…

Που βρισκόμαστε…

Διανύουμε τον 8ο χρόνο επιβολής μνημονιακών πολιτικών λιτότητας στη χώρα. Ο κοινωνικός ιστός έχει φτάσει να είναι πιο αποσαθρωμένος από ποτέ, βλέπουμε δηλαδη τη βίαιη φτωχοποίση της μεσαίας τάξης, τον αφανισμό των μικροεπαγγελματιών και την άμεση επίθεση στα αδύναμα κοινωνικά και οικονομικά στρώματα. Είδαμε τρεις διαφορετικές κυβερνήσεις να ακολουθούν τις ίδιες ακριβώς πολιτικές, οι οποίες επιβάλλονται εδω και χρόνια από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι αυτές οι πολιτικές που υποθηκεύουν το μέλλον μας, που διαρκώς καλλιεργούν δυσμενείς συνθήκες για τη νέα γενιά, που εν μια νυκτί μας διώχνουν μετανάστες. Και όλα αυτά στο βωμό του εναρμονισμού με τις εντολές της  Ε.Ε και του ΔΝΤ.

© Lerson Pannawit 05-Escape from the Black HoleΚαι μέσα σε όλα αυτά , πως θα σου φαινόταν…

Ένα Πανεπιστήμιο που  όλο και περικόπτονται οι φοιτητικές παροχές, που οι φοιτητικές ανάγκες γίνονται πεδίο κερδοφορίας για κάποιους εργολάβους, που πληρώνεις δίδακτρα στις μεταπτυχιακές σου σπουδές;

Ένα Πανεπιστήμιο που ενώ υποχωρεί συνεχώς η κρατική χρηματοδότηση, θα μετατρέπονται  οι φοιτητές του  σε πελάτες και η γνώση σε εμπόρευμα. Όπου η ιδιωτική χρηματοδότηση, θα είναι η νέα κανονικότητα. Με τα προγράμματα σπουδών και την πανεπιστημιακή έρευνα να διαρθρώνονται με βάση την κερδοφοριά των λίγων και όχι για να λυθούν τα προβλήματα των πολλών.

Ένα Πανεπιστήμιο που αναλαμβάνει το ρόλο του «επαγγελματικού» φροντιστηρίου. Που θα προσφέρει μερική γνώση και θα μας ωθεί στην δια βίου κατάρτιση. Έτσι θα εναρμονίζεται με την κυβερνητική πολιτική που θέλει τα επαγγελματικά  δικαιώματα να αποσυνδέονται από τα πτυχία μας, με τα δεύτερα να είναι απλά το εισητήριο για τη συνεχή επιμόρφωση. Ένα Πανεπιστήμιο δηλαδή , που θα δημιουργεί εργαζομένους χωρίς κριτική σκέψη, χωρίς κοινωνικό ρόλο, χωρίς δικαιώματα;

Ένα Πανεπιστήμιο που δε χωράει o διάλογος μεταξύ των φοιτητών και δεν μετράει η γνώμη τους για τη γνώση και τις σπουδές τους, που δε χωράει ο προβληματισμός και η δράση για προβλήματα της κοινωνίας, που δε χωράνε οι γενικές συνελεύσεις και ο καθένας περιχαρακώνεται στον εαυτό του;

Ένα Πανεπιστήμιο όπου οι όποιες ελλείψεις της διδασκαλίας των μαθημάτων καλύπτονται από σημειώσεις με το λογότυπο της ΔΑΠ; Όπου η γνώση γίνεται εμπόρευμα και οι πελατειακές σχέσεις καθημερινότητα;

Ένα Πανεπιστήμιο που δεν χωράει εμάς και τα όνειρά μας!

Και τι μπορούμε να κάνουμε για όλα αυτά;

Να μην επιτρέπουμε σε κανένα να εξαγοράζει την αξιοπρέπειά μας!

Να μην επιτρέπουμε σε κανένα να απαξιώνει το Φοιτητικό μας Σύλλογο και τις ανάγκες του!

Να καταδικάζουμε τις πολιτικές δυνάμεις που με τη στάση τους ενισχύουν τη διάλυση του δημόσιου Πανεπιστημίου!

Να ξαναεμπιστευτούμε τη συλλογικότητα και να αποβάλουμε τον ατομισμό μας!

Να μην επαναπαυόμαστε σε μία καθημερινότητα που δεν μας αρκεί!

Να απελευθερώσουμε τη δύναμη που κρύβουμε μέσα μας!

Για ένα πανεπιστήμιο των αναγκών μας!

Με σπουδές χωρίς δίδακτρα για όλες και όλους.

Με δωρεάν συγγράμματα και αναλώσιμα υλικά για κάθε φοιτητή/ρια.

Με αυτονόητη την δωρεάν παροχή σίτισης , στέγασης, μεταφορών.

Με επαρκή κρατική χρηματοδότηση, δίνοντας προτεραιότητα στις ανάγκες των φοιτητών.

Που θα προάγει την πολύπλευρη επιστημονική γνώση με κοινωνικό περιεχόμενο.

Που θα σμιλεύει τον κριτικά σκεπτόμενο άνθρωπο, το μηχανικό που σκέφτεται με άξονα το κοινωνικό και οικολογικό συμφέρον.

Με ανθρώπινος ρυθμούς σπουδών, με μαθησιακό υλικό επαρκές, που ο φοιτητής δεν θα χρειάζεται να καταφεύγει σε βοηθήματα και ιδιωτικά φροντιστήρια.

Που θα αποτελεί έναν ελεύθερο ανοιχτό κοινωνικό χώρο, άσυλο για τους φοιτητικούς και κοινωνικούς αγώνες.

Με ζωντανούς και μαχητικούς συλλόγους που θα ενθαρρύνουν και θα επιτρέπουν τη συμμετοχή όλων.

Δηλαδή ένα πανεπιστήμιο δημόσιο, δωρεάν και δημοκρατικό! Ένα πανεπιστήμιο για όλους, αλλά και για όλα!

Για μια κοινωνία χωρίς εξαθλίωση και αυταρχισμό…

Ένα ελεύθερο και δημοκρατικό πανεπιστήμιο δεν μπορεί να υπάρξει σε μια κοινωνία στην  οποία κυριαρχούν η καταπίεση και η εκμετάλλευση.  Εμείς ζουμε μία ζωη βασισμένη στις αξίες της αλληλεγγύης, της αυτοοργάνωσης και της δημοκρατίας σε κάθε κοινωνικό χώρο. Μια κοινωνία  ισότητας και δικαιοσύνης που οι από κάτω θα ζουν πραγματικά ελεύθεροι. Μια κοινωνία όπου τα κέρδη λίγων δεν θα καθορίζουν τις ζωές μας.

Για μια άλλη κουλτούρα της νεολαίας…cfa1988f7e5193b84e5f8cd30bd03b88.jpg

Γιατί ο δρόμος για την ανατροπή και την κοινωνική απελευθέρωση χαράσσεται πάνω στην επιθυμία μας να ζούμε πέρα από τα κοινωνικά και πολιτιστικά στερεότυπά τους. Συνεπώς, επιλέγουμε να πορευόμαστε με πυξίδα μας:

Ένα εναλλακτικό πολιτιστικό πρότυπο για τη νεολαία απέναντι στην κυρίαρχη υποκουλτούρα.

Τον αγώνα απέναντι στις σεξιστικές προκαταλήψεις και την έμφυλη καταπίεση. Ώστε το φύλο και ο σεξουαλικός προσανατολισμός να μην χωρίζουν τους ανθρώπους σε κατηγορίες.

Την αντιφασιστική πάλη μέσα και έξω από τις σχολές μας.

Μια κοινωνία όπου ντόπιοι και ξένοι θα ζούμε μαζί, αξιοπρεπώς κι ελεύθεροι, μακριά από το ρατσισμό και την ξενοφοβία. Αγωνιζόμαστε ενάντια σ’όλους τους φράχτες, τα στρατόπεδα συγκέντρωσεις και τις επαναπροωθήσεις προσφύγων.

Γιατί Εγκέλαδος;

Ο Εγκέλαδος είναι ένα φοιτητικό σχήμα που συμμετέχει στην Αριστερή Ενότητα. Η Αριστερή Ενότητα είναι μία δικτύωση αυτόνομων σχημάτων της ριζοσπαστικής αριστεράς που δραστηριοποιούνται στα πανεπιστήμια, που αγωνίζεται για αναβαθμισμένη, δημόσια και δωρεάν παιδεία. Θέτουμε εμφατικά το πρόταγμα για μετωπική συμπαράταξη της αριστεράς , πέρα από κάθε λογική πρωτοπορίας και εργαλειακής αντιμετώπισης της δημοκρατίας. Επιδιώκουμε την οργανική σύνδεση με τον φοιτητικό κόσμο, χτίζοντας σχέσεις εμπιστοσύνης με τους συμφοιτητές μας, βασισμένες στην αλληλομόλυνση ιδεών και προβληματισμών, στην προσπάθεια αναζωπύρωσης της φοιτητικής συλλογικής ζωής. Η Αριστερή Ενότητα αναπτύσσει έντονη αντιφασιστική-αντιρατσιστική δράση και προσπαθεί να προτάσσει ένα συνολικό αντιπαράδειγμα στον πολιτισμό, στον τρόπο οργάνωσης της καθημερινότητας, στο πανεπιστήμιο, στον τρόπο λειτουργίας της κοινωνίας και τελικά τελικά στην ίδια μας τη ζωή.

ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ!
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ

ΣΤΙΣ 16 ΜΑΗ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ-ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΕΓΚΕΛΑΔΟ