ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Βρισκόμαστε λίγο πριν τη ψή9cc7ad2bf200143d5c00fa41c054dd0eφιση του οριστικοποιημένου προγράμματος σπουδών. Αξίζει να σημειωθεί ότι το προς ψήφιση πρόγραμμα έχει διαφοροποιηθεί από την μέχρι πρότινος πρόταση της επιτροπής προπτυχιακών σπουδών. Η νέα πρόταση της επιτροπής δείχνει να εκπληρώνει στο μέγιστο βαθμό τη λογική  της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, όπως αυτή «υπερψηφίστηκε» στην τελευταία γενική συνέλευση του φοιτητικού συλλόγου. Σίγουρα μας ξαφνιάζει η «αναπάντεχη» αλλαγή στάσης της κοσμητείας απέναντι στις αποφάσεις του συλλόγου, αφού μέχρι στιγμής στεκόταν αδιάλλακτη  και μας αντιμετώπιζε με ειρωνεία και περιπαικτικά σχόλια. Τι μεσολάβησε;

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά τους.  Η πρώτη επαφή του Φ.Σ.  με το νέο πρόγραμμα σπουδών έρχεται στα μέσα του Δεκέμβρη, όπου με την απόφαση του στη τότε γενική συνέλευση εναντιώνεται στη λογική που βάζει το προσχέδιο του προγράμματος. Μία λογική που δεν προήλθε από την ανάγκη για αλλαγή του υπάρχοντος προγράμματος σε ό,τι αφορά το κομμάτι της διδακτέας ύλης, αλλά από την εμμονή της κοσμητείας για μείωση των μαθημάτων από 64 σε 54. Η τότε όμως απόφαση δεν ενδιέφερε τον κοσμήτορα. Όπως δεν τον ενδιέφεραν και οι απόψεις των καθηγητών που διαφωνούσαν στη πρόταση και τοποθετήθηκαν μέσα στη συνέλευση του τμήματος. Μέσα στις γιορτές προέβη σε ηλεκτρονική  ψηφοφορία όπου ο σκελετός υπερψηφίστηκε. Στην συνέχεια εκμεταλλευόμενος την αδυναμία του συλλόγου να συνεδριάσει λόγω εξεταστικής προχώρησε στη κατάρτιση των υλών και των μεταβατικών διατάξεων για την άμεση και καθολική εφαρμογή. Με το πέρας της εξεταστικής, ο ΦΣ ξεκαθαρίζει τη διαφωνία του με την πρόταση της επιτροπής και τη συνολική λογική που αυτή έβαζε για το πτυχίο, προχωρώντας στην πρώτη διήμερη κατάληψη προλαβαίνοντας έτσι την τελική και αμετάκλητη ψήφιση του προγράμματος. Παρόλο που οι προτάσεις του ΦΣ γνωστοποιήθηκαν εξαρχής στον κοσμήτορα, εκείνος εξακολούθησε να τις απορρίπτει και να τις χαρακτηρίζει συνθήματα σε «ακομμάτιστα» συνέδρια. Απόρροια αυτού ήταν διόγκωση του κύματος ενάντια στο ΝΠΣ, που εκφράστηκε στη συνέλευση της επόμενης βδομάδας με την εκ νέου ψήφιση του αγωνιστικού πλαισίου που πρότεινε τετραήμερη κατάληψη και παρέμβαση στη σύγκλητο του ΕΜΠ. Εντός των τεσσάρων αυτών ημερών είδαμε τον ΦΣ να κινητοποιείτε, να παίρνει τη κατάσταση στα χέρια του και να εξειδικεύει τις προτάσεις του τόσο μέσα από τις συντονιστικές επιτροπές κατάληψης όσο και στις  συνελεύσεις ετών. Στη σύγκλητο είδαμε να βαραίνει το κλίμα για τον κοσμήτορα με  χαρακτηριστική τη φράση του πρύτανη «δεν μπορεί οι φοιτητές να έχουν σε όλα άδικο». Στη φάση αυτή εκφράσαμε την απαίτηση μας από τη πρυτανεία να πάρει θέση για την κατάσταση που επικρατούσε, και από τον κοσμήτορα να δεσμευτεί για διάλογο πάνω σε μηδενική βάση ώστε να αποκατασταθεί η ομαλότητα στη σχολή. Την ίδια μέρα αναρτήθηκε στο site της σχολής κάλεσμα για ενημέρωση των φοιτητών πάνω στην πρόταση της ΕΠΣ. Στην αμέσως επόμενη συνέλευση το αγωνιστικό πλαίσιο υπερψηφίζεται και προβλέπει τη συμπύκνωση των προτάσεων σε τρία συγκεκριμένα σημεία (όχι στο κατέβασμα τεχνολογικών μαθημάτων σε μικρότερα εξάμηνα, όχι στη σύμπτυξη μαθημάτων θεωρητικού υποβάθρου και όχι στο πέρασμα μαθημάτων κορμού στις κατευθύνσεις) που αποτελούν τη βάση του διαλόγου. Κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης, τα τρία αυτά σημεία μεταφέρθηκαν στη κοσμητεία η οποία αρνήθηκε να δεσμευτεί πάνω σ’ αυτά. Ακόλουθο αυτού ήταν το κλείσιμο της σχολής για τις επόμενες τρεις μέρες, η τρίτη κατά σειρά παράσταση διαμαρτυρίας στη πρυτανεία και ξανά συνέλευση τη Δευτέρα.

Στην τελευταία συνέλευση αφενός ψηφίστηκε το πλαίσιο της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και αφετέρου ξανανταμώσαμε με συμφοιτητές μας που είχαμε να τους δούμε από τα πρώτα εξάμηνα. Βασική πρόταση της, για το ΠΣ, ήταν  το «ανοιχτή σχολή» υπό το φόβο ότι το εξάμηνο μπορεί να παραταθεί ή ακόμα και να χαθεί. Επιχείρημα το οποίο αναιρείται αυτόματα από τη πρόσφατη ιστορία της σχολής. Είχε όμως και άλλα «επιχειρήματα». ‘Οπως το περιβόητο excel, το οποίο διαμορφώθηκε εντός λίγων ημερών. Μια τέτοια πρόταση μόνο επιπόλαια θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, καθώς βασική της μέριμνα είναι η διατήρηση των τοπογραφικών δικαιωμάτων αφήνοντας τα δικαιώματα των πολιτικών μηχανικών στο περιθώριο. Άλλωστε κατά την άποψη της ΔΑΠ μικρή σημασία έχει αν θα γνωρίζουμε όλοι αντισεισμικό σχεδιασμό στις σιδηρές κατασκευές, σε μία χώρα με έντονη σεισμική δραστηριότητα. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι αυτή η πρόταση δεν τεκμηριώνει με κανένα τρόπο την διασφάλιση του ενιαίου πενταετούς κύκλου σπουδών και περιλαμβάνει το μικρότερο κορμό σε μαθήματα και έκταση από όλες τις σχολές ΠΜ της Ελλάδας. Βλέποντας όμως την πρόταση αυτή (που υιοθετήθηκε από την ΕΠΣ) λίγο πιο σφαιρικά παρατηρούμε ότι μπαίνει στη λογική της κοσμητείας και υπακούει στο νόμο των πενηντατεσσάρων μαθημάτων. Το γεγονός αυτό έρχεται να αναδείξει ότι εν τέλει οι αλλαγές που πρότεινε η ΔΑΠ δεν αποσκοπούσαν στην εξέλιξη του πολιτικού μηχανικού αλλά στο να ικανοποιήσει τις κατευθύνσεις που εξαρχής έβαλε η κοσμητεία. Αυτό όμως δεν την απέτρεψε από το να ονομάζει το πλαίσιό της αντιπρόταση.

Προτού όμως ορίσουμε τι σημαίνει αντιπρόταση, καλό θα ήταν να δούμε τι σημαίνει πρόταση. Μήπως η πρόταση αναγνωρίζεται απ’ το αν κατατίθεται σε excel; Μάλλον όχι. Ειπώθηκε από πολλούς ότι είμαστε αρνητικοί σε οποιαδήποτε αλλαγή και δεν έχουμε προτάσεις. Αν λέγοντας πρόταση εννοούν ένα σκελετό προγράμματος που συμπληρώνει όλα τα κελιά του excel με πρόχειρο και ατεκμηρίωτο τρόπο, τότε έχουν δίκιο. Για εμάς όμως τα τρία προαναφερθέντα σημεία αποτελούν μία συμπαγή και τεκμηριωμένη πρόταση, με βάση τον ορισμό του πενταετούς κύκλου σπουδών, και μάλιστα τη σημαντικότερη, αφού αποτελεί τη βάση της συζήτησης για τη δημιουργία ενός νέου προγράμματος που θα στοχεύει στον εκσυγχρονισμό των σπουδών μας διασφαλίζοντας παράλληλα τα επαγγελματικά μας δικαιώματα. Σημειωτέο, η δημιουργία ενός αξιοπρεπούς προγράμματος σπουδών προϋποθέτει τη συνεργασία και τον ουσιαστικό διάλογο μεταξύ διδασκόντων και ΦΣ.

Ένα ακόμη αξιοσημείωτο γεγονός είναι η αλλαγή στάσης του κοσμήτορα. Μην ξεχνάμε ότι η αρχική πρόταση της ΕΠΣ θα ψηφίζονταν αρχές Μάρτη και το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας θα ήταν μη αναστρέψιμο. Τι ήταν αυτό που το εμπόδισε και που ήταν τότε οι «αντιπροτάσεις» της ΔΑΠ; Όσο κι αν δε θέλουν να το παραδεχτούν αυτό που εμπόδισε την ψηφοφορία και άνοιξε την κουβέντα για το πρόγραμμα σπουδών, ήταν οι αγωνιστικές αποφάσεις του συλλόγου. Μετά από εννιά μέρες κατάληψης και απανωτές παρεμβάσεις στην πρυτανεία δεν αμφισβητεί κανείς την πίεση που ασκήθηκε στον κοσμήτορα. Τότε η ΔΑΠ, σαν από μηχανής θεός ήρθε να καρπωθεί την πίεση αυτή με παραφρασμένη την κατατεθειμένη πρόταση παρουσιάζοντας την ως καινούρια. Μάλλον αυτό εξηγεί τόσο το ελάχιστο του χρόνου που χρειάστηκε στην ΕΠΣ για να ενσωματώσει όλες τις προτεινόμενες «αλλαγές» στην πρόταση της, όσο και την έλλειψη αιτιολόγησης στα πρακτικά της.

Στο σημείο που βρισκόμαστε τώρα, μπορούμε να κοιτάξουμε αναδρομικά και να κάνουμε έναν απολογισμό για το αν τελικά η κατάληψη πέτυχε κάτι ή ήταν απλά χάσιμο μαθημάτων. Είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε το σύλλογο μας να ενεργοποιείτε και να αντιλαμβάνεται πως έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο σε ζητήματα που αφορούν το μέλλον του. Αφού μας αρνήθηκαν τον ειλικρινή διάλογο επιλέξαμε ως μέσο πάλης την κατάληψη, ακριβώς για να ασκηθεί πίεση και να γίνει δεκτό το αίτημα μας για κουβέντα σε λογική βάση. Ο αγώνας αυτός έφτασε πολύ κοντά στο να φέρει υλικές νίκες, κάτι το οποίο η ΔΑΠ εμπόδισε για μικροπολιτικά συμφέροντα. Αυτό που αύριο κάποιοι θα παρουσιάζουν σαν νίκη είναι στην πραγματικότητα για εμάς η μεγαλύτερη ήττα, γιατί πετάχτηκε στον κάλαθο των αχρήστων μια προσπάθεια που συνοδεύτηκε από πολλές προσωπικές θυσίες λίγο πριν εκπληρώσει το στόχο της.

Τέλος, καλό είναι να θυμόμαστε ότι για να διεκδικήσει το μέλλον του, ο φοιτητικός σύλλογος θα πρέπει να αγωνιστεί. Σε κάθε άλλη περίπτωση φυγοπονίας και αποστασιοποίησης θα αναγκαστεί να συμβιβάζεται με τις κατευθύνσεις που άλλοι ορίζουν. Τη Δευτέρα δεν ψηφίζαμε στο ερώτημα ανοιχτή ή κλειστή σχολή, αλλά για το πρόγραμμα σπουδών. Με αφορμή αυτό θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε πως ο κάθε φοιτητής θα πρέπει να έχει κριτική ικανότητα και να σκέφτεται το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί σε κάθε ψήφο του. Κι αν τώρα κάποιοι τρίβουν τα χέρια τους με το αποτέλεσμα της τελευταίας συνέλευσης, ας μην ξεχνάνε ότι ο ΦΣ θα κληθεί και στο άμεσο μέλλον να δώσει αγώνες και τότε θα είναι πιο έμπειρος και πιο συσπειρωμένος!

Advertisements

Ερωτήσεις και απαντήσεις για το πρόγραμμα σπουδών

Με αφορμή τις συζητήσεις και την κατάσταση στην σχολή, προσπαθήσαμε να απαντήσουμε σε βασικά ερωτήματα σχετικά με το πρόγραμμα σπουδών. Έτσι ακολούθησε ο παρακάτω φανταστικός (ή και όχι) διάλογος…

Ερώτ: Βλέπω παντού να λένε για ενιαίο και αδιάσπαστο πενταετές πτυχίο. Τι είναι αυτό τελοσπάντων?

Απαντ: Είναι ένας κύκλος σπουδών ο οποίος εκτείνεται σε 10 εξάμηνα, 5 έτη δηλαδή και αναφέρεται συνήθως σε τεχνολογικά αντικείμενα. Όμως δεν είναι αυτό που το χαρακτηρίζει. Αυτό είναι η διάρθρωσή του. Αυτά τα προγράμματα προσφέρουν τα πρώτα 2 έτη ένα ισχυρό μαθηματικό και φυσικό υπόβαθρο, συνεχίζουν με ένα χρόνο, εισαγωγικό σε μαθήματα του αντικειμένου ανάμεικτα με μαθήματα θεωρίας και στα τελευταία 2 χρόνια ακολουθεί η τεχνολογική σειρά μαθημάτων. Η διάρθρωση αυτή εξασφαλίζει τον απαραίτητο χρόνο αφομοίωσης, την εμβάθυνση του αντικειμένου και την ομαλή μετάβαση σε κάθε στάδιο. Συνέχεια

Ανακοίνωση Συντονιστικής Επιτροπής Κατάληψης από τη συνεδρίαση στις 15/3

Ο φοιτητικός σύλλογος σε τρεις συναπτές αποφάσεις γενικών συνελεύσεων έχει απορρίψει εξ ολοκλήρου την πρόταση για αλλαγή του προγράμματος σπουδών, όπως αυτή διατυπώθηκε από την κοσμητεία. Παράλληλα έχει αποφασίσει ότι είναι απαραίτητη η αλλαγή του υπάρχοντος προγράμματος με βάση κριτήρια τα οποία τον καλύπτουν. Τα κριτήρια αυτά κοινοποιήθηκαν στην κοσμητεία της σχολής ώστε να αποτελέσουν βάση συζήτησης στην διαδικασία αλλαγής του ΠΣ από το επιστημονικό προσωπικό της σχολής. Αντ’ αυτού αυτά διακωμωδήcebaceb1cf84ceb1cebbceb7cf88ceb7θηκαν και βαφτίστηκαν συνθήματα χωρίς την παραμικρή επιστημονική κριτική.

Για αυτό τον λόγο συνεδρίασε εντός της κατάληψης με μαζικότητα συντονιστική επιτροπή του συλλόγου η οποία αποφάσισε να εξειδικεύσει τους γενικούς άξονες, οι οποίοι έχουν τεθεί από το πλαίσιο απόφασης, λαμβάνοντας υπόψιν και όλες τις επισημάνσεις που έγιναν από τα επιμέρους έτη. Τα παρακάτω αιτήματα αφορούν πρώτα και κύρια το φοιτητικό σώμα και θεωρούνται θεμελιώδη, ακριβώς γιατί ορίζουν άμεσα τις σπουδές μας. Το ζήτημα της κατάρτισης του προγράμματος σπουδών δεν είναι αποκλειστικά αρμοδιότητα του φοιτητικού συλλόγου, αλλά η διαμόρφωση του άπτεται του επιστημονικού προσωπικού.

Απαιτούμε από την κοσμητεία να αποσύρει την πρόταση που έχει προκαλέσει τόση αναστάτωση στη σχολή μας και να επαναφέρει το δημοκρατικό διάλογο επάνω στα αιτήματα του φοιτητικού συλλόγου. Είναι πλέον στο χέρι της διοίκησης να κάνει ένα βήμα πίσω, να δεχτεί τα αιτήματα των φοιτητών και να λήξει η κατάληψη αμέσως.

Απαιτούμε:

1) Ενιαίος 5ετής κύκλος σπουδών με ισχυρό θεωρητικό υπόβαθρο στα πρώτα έτη και κορμό που να περιλαμβάνει όλα τα γνωστικά αντικείμενα του πολιτικού μηχανικού. Ενιαίο και αδιάσπαστο πτυχίο με όλα τα δικαιώματα σε αυτό.

a. Όχι στο κατέβασμα μαθημάτων κορμού σε μικρά έτη – ισοκατανομή των μαθημάτων
b. Βασικά μαθήματα τεχνολογίας ΠΜ θα πρέπει να είναι υποχρεωτικά στο κορμό. (Π.Χ. Σίδερα 2, Τεχνική Γεωλογία)
c. Η σύμπτυξη μαθημάτων βασικών επιστημών (5/10 από τα μαθήματα που μειώνο-νται) οδηγεί στην υποβάθμιση του θεωρητικού υποβάθρου.

2) Αλλαγή και εκσυγχρονισμός του προγράμματος σύμφωνα με την εξέλιξη της επιστήμης και του κλάδου του πολιτικού μηχανικού. Όλες οι εξελίξεις της επιστήμης και της τεχνολογίας να ενσωματώνονται στον προπτυχιακό κύκλο σπουδών χωρίς να υποβαθμίζεται το θεωρητικό υπόβαθρο.

3) Πρόγραμμα δομημένο έτσι ώστε να συνδέεται η θεωρία με την πράξη. Αυτό πρέπει να εγκολπώνεται στο σύνολο των μαθημάτων της σχολής μέσω της σύνδεσης του θεωρητικού υποβάθρου με τις εφαρμογές του ανεξαρτήτως κατεύθυνσης.

a. Τα προτεινόμενα ολοκληρωμένα θέματα κατεύθυνσης κινούνται αντιδιαμετρικά και εξειδικεύουν περαιτέρω το πρόγραμμα.
b. Τα προτεινόμενα εργαστήρια είναι πλήρως διαχωρισμένα από την θεωρία και δεν προσφέρουν κατανόηση της.

4) Όχι στην εισαγωγή των πιστωτικών μονάδων και του φακέλου ατομικών προσόντων που ποσοτικοποιούν την γνώση και δημιουργούν διαφορετικές ταχύτητες αποφοίτων.

5) Όσον αφορά την ποιότητα σπουδών, η σχολή μπορεί να εξασφαλίσει:

a. Επάρκεια εκπαιδευτικού προσωπικού
b. Επάρκεια υλικοτεχνικού εξοπλισμού εργαστηρίων και αιθουσών
c. Δωρεάν, ποιοτικά και σύγχρονα συγγράμματα και αναλώσιμα για όλα τα μαθή-ματα
d. Σημειώσεις, θέματα και πρότυπες λύσεις θεμάτων σε όλα τα μαθήματα
e. Η διδασκαλία να καλύπτει τους στόχους του μαθήματος

Δεν δεχόμαστε σαν άλλοθι την υποχρηματοδότηση του ιδρύματος. Υπάρχει τεράστια ποσότητα χρημάτων που διοχετεύεται σε ερευνητικά κονδύλια αντί να πηγαίνει για την χρηματοδότηση των σπουδών μας!

6) Οι ρυθμοί σπουδών της σχολής πρέπει να εξασφαλίζουν την ανεμπόδιστη πρόσβαση όλων των φοιτητών στην σφαιρική μόρφωση. Για αυτό τον λόγο:

a. Πρέπει να δίνεται από το πρόγραμμα σπουδών και το ωρολόγιο πρόγραμμα ο χρόνος στον φοιτητή να αναπτύσσει πολύπλευρες δραστηριότητες και να κοινωνικοποιείται, καθώς και χρόνος για την πραγματοποίηση των διαδικασιών του Φ.Σ.
b. Θέσπιση μόνο προαιρετικών προόδων, ασκήσεων και εργαστηρίων. Διδασκαλία εργαστηρίων πρωινές και απογευματινές ώρες, ώστε να γίνεται δυνατή η παρακολούθηση από όλους.
i. Στην περίπτωση θέσπισης προόδων οι οποίες καλύπτουν συνολικά την ύλη, αυτές θα είναι απαλλακτικές.
c. Καταμερισμός μαθημάτων ώστε να υπάρχουν ισοβαρή, ως προς τον φόρτο εργα-σίας, εξάμηνα.
d. Ομοιόμορφη κατανομή του ωρολογίου προγράμματος. Συμμόρφωση όλων των καθηγητών με αυτό.

Διεκδικούμε:

Μόρφωση για όλους! Όλη η γνώση στο πτυχίο, όχι στο σύστημα της διαρκούς επανακάταρτισης. Μόρφωση σύμφωνα με τις κλίσεις και τις δεξιότητες μας, που επιβάλλουν οι σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες. Ενιαίο και αδιάσπαστο πτυχίο με όλα τα δικαιώματα σε αυτό.

Εργασία για όλους! Οι σπουδές πρέπει να είναι διαβατήριο στην δουλειά και όχι στον μεσαίωνα της ανεργίας. Απέναντι στο τεράστιο κύμα μετανάστευσης, τις απλήρωτες πρακτικές, τις δουλειές με μπλοκάκι και την τραγική κατάσταση στον κλάδο μας, θέλουμε οι σπουδές να μπορούν να μας εξασφαλίζουν όλα τα εφόδια για την εργασία, για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα.

Ανθρώπινοι ρυθμοί σπουδών! Δυνατότητα του καθενός και της καθεμιάς να σπουδάζει, απέναντι στους ταξικούς φραγμούς. Προαιρετικά όλα τα εργαστήρια/θέματα/ παρακολουθήσεις, να στα-ματήσουν τα μαζικά κοψίματα χωρίς όριο στα μαθήματα. Διαθέσιμο πλήρες υλικό/πρότυπα θέ-ματα σε όλα τα μαθήματα για το διάβασμα και για την εξέταση από την σχολή, και όχι από την πελατεία και τα «φροντιστήρια».

Συνολική εποπτεία του αντικειμένου, ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση! Μπορούμε να έχουμε επίγνωση των διαφόρων πτυχών του ενιαίου γνωστικού αντικειμένου, και όχι αυτό να καταμερί-ζεται και να διασπάται. Ενιαιότητα της θεωρητικής μάθησης με την πρακτική διαδικασία μέσα από την διαδικασία των σπουδών. Ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο ενάντια στην διάκριση σε ΑΕΙ-ΤΕΙ-ΙΕΚ-Σχολές κατάρτισης.

Γνώση και έρευνα για τις λαϊκές ανάγκες! Η ανάπτυξη της έρευνας να σχεδιάζεται με κριτήριο που επιβάλλουν οι σύγχρονες λαϊκές ανάγκες και όχι τα συμφέροντα των επιχειρήσεων, των πο-λυεθνικών, των κρατών και της ΕΕ όπως γίνεται σήμερα. Κανένα εμπόδιο στην ανάπτυξη της επι-στήμης για την ωφέλεια της. κοινωνίας.

10+1 λόγοι για τους οποίους δεν πρέπει να περάσει το νέο πρόγραμμα σπουδών!

1. Γιατί αυτό που ζητάμε δεν είναι μία εικονική μείωση μαθημάτων, με παράλληλη δημιουργία μαθημάτων-τεράτων (βλ. Μηχανική 2-Αντοχή υλικών, Ρευστά-Υδραυλική), που κάνουν αδύνατη την παρακολούθηση-διδασκαλία-αφομοίωση.
2. Γιατί η μείωση των ωρών διδασκαλίας θα σημάνει την περεταίρω αύξηση του προσωπικού χρόνου εργασίας και διαβάσματος, καθώς θα αναγκαζόμαστε να “βγάζουμ1837da9c97e86168f0c2b21fef2aed5aε” μόνοι μας τα κομμάτια της ύλης που δεν θα προλαβαίνουν να διδάσκονται.
3. Γιατί θέλουμε να σπουδάζουμε με ανθρώπινους ρυθμούς, χωρίς την περεταίρω εντατικοποίηση μιας ήδη ασφυκτικής καθημερινότητας εντός και εκτός σχολής (ενδιάμεσοι πρόοδοι σε πάρα πολλά μαθήματα, υποχρεωτικά εργαστήρια), έχοντας τη δυνατότητα κοινωνικοποίησης, πολιτικοποίησης, ψυχαγωγίας.
4. Γιατί θέλουμε ένα πρόγραμμα σπουδών, που να προσφέρει βασικό υπόβαθρο γνώσεων σε όλο το εύρος του αντικειμένου και όχι πλήρως εξειδικευμένες και επιμέρους γνώσεις (π.χ Σίδερα 2 υποχρεωτικά μόνο στους Δομοστατικούς, Τεχνική Γεωλογία μόνο στους Γεωτεχνικούς κτλ.) .
5. Γιατί η αφαίρεση σημαντικών κομματιών της ύλης, σημαίνει μη κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα.
6. Γιατί το νέο πρόγραμμα σπουδών υποβαθμίζει το θεωρητικό υπόβαθρο του μηχανικού, δίνοντας ουσιαστικά βάρος μόνο στην τεχνική κατάρτιση.
7. Γιατί το κατέβασμα δύσκολων μαθημάτων σε μικρότερα εξάμηνα (βλ. Μπετό1, Εδαφομηχανική1, Θεμελιώσεις κ.τ.λ.), ανοίγει το δρόμο για τη διάσπαση του πτυχίου σε 3+2 και δεν εξασφαλίζει σε καμία περίπτωση το ενιαίο, πενταετές και συμπαγές δίπλωμα πολιτικού μηχανικού.
8. Γιατί θέλουμε να βγαίνουμε μηχανικοί συνδεδεμένοι με τις κοινωνικές ανάγκες, έχοντας αναπτύξει περιβαλλοντικές ευαισθησίες.
9. Γιατί δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε ένα κοσμήτορα, που το μόνο που έχει επιδείξει τα χρόνια της διοίκησης του, είναι ο δεσποτισμός και η ματαιοδοξία , να πετάξει για άλλη μια φορά τη γνώμη των φοιτητών στον κάλαθο των αχρήστων.
10. Γιατί τον πρώτο και τελευταίο λόγο για το πρόγραμμα σπουδών, τον έχουμε όλοι εμείς, που βλέπουμε το πρόγραμμα στην ολότητα του και επηρεαζόμαστε, περισσότερο από τον καθένα/μια, από τις προβληματικές του.
10+1 Γιατί δεν πρέπει να επιτρέψουμε, μέσω της σχολής μας, να ανοίξει η πόρτα για την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση στα προγράμματα σπουδών, ούτε να γίνουμε τα πειραματόζωα μίας τέτοιας αλλαγής, που επιχειρείται σε βάρος των συμφερόντων και των αναγκών μας.
ΟΛΕΣ/ΟΙ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Φ.Σ. ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 8/3, ΣΤΙΣ 13:30

Κόντρα στις Εργολαβίες, αγώνας για αξιοπρεπή ζωή

%ce%ba%ce%b1%ce%b8%ce%b1%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%b5%cf%82Τον τελευταίο καιρό, με αφορμή το ζήτημα του καθαρισμού στο χώρο των πανεπιστημίων , μας γίνεται ξεκάθαρο ,για ακόμη μια φορά , τι σημαίνει εργολαβίες μέσα στο δημόσιο τομέα.  Η παρούσα κατάσταση και τα προβλήματα που έχει  δημιουργήσει στους εργαζομένους, έχει τις ρίζες της σε κυβερνητικές επιλογές του παρελθόντος, οι οποίες παραχώρησαν λειτουργίες του Πανεπιστημίου, όπως η σίτιση και ο καθαρισμός, σε ιδιωτικές εταιρείες. Ωστόσο, δυναμιτίζεται από τις επιλογές της τωρινής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η οποία όχι μόνο εξακολουθεί να διατηρεί τις εργολαβίες μέσα στις σχολές αλλά ταυτόχρονα, έχοντας  καταστρέψει τις εργασιακές συνθήκες στον ιδιωτικό τομέα και καταστρατηγήσει τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων, έχει δημιουργήσει  συνθήκη  ομηρίας για τις καθαρίστριες των πανεπιστημίων.

Ας παραθέσουμε λοιπόν τα γεγονότα με τη σειρά τους. Στα μέσα του Δεκέμβρη, υπό το πρόσχημα της μείωσης του ποσοστού του προϋπολογισμού που αναφέρεται στα πανεπιστήμια,   η ιδιωτική εταιρεία ISS, που έχει αναλάβει την καθαριότητα στο ΕΜΠ, ανακοινώνει στις εργαζόμενες την περικοπή του επιδόματος γάμου αλλά και την μείωση των ωρών υπηρεσίας τους  με επακόλουθο την μείωση του μισθού τους, συναρτήσει των τριετιών που δουλεύει η καθεμιά. Οι καθαρίστριες απευθυνόμενες στον πρύτανη του ΕΜΠ αρχικά, αν και λάβαν την υπόσχεση ότι θα μιλήσει με τον εργοδότη προκειμένου να μην μειωθούν οι ώρες εργασίας, καθώς για το επίδομα γάμου δεν μπορεί να κάνει κάτι μιας και αποτελεί κυβερνητική απόφαση, η τελική στάση απέναντί τους είναι αυτή της αδιαφορίας. Όσον αφορά τον εργολάβο, ύστερα από την πίεση που του προκαλέσαν οι 48ώρες απεργίες των καθαριστριών, τους έθεσε το εξής δίλλημα. Είτε θα δεχτούν τις παραπάνω μειώσεις , είτε θα προσληφθούν από τον ΑΣΕΠ με 2ετής συμβάσεις εργασίας, οι οποίες θα έχουν σαν βασικό κριτήριο τα χρόνια ανεργίας.  Δηλαδή όλες αυτές οι εργαζόμενες που διεκδικούν τώρα τον μισθό τους, θα απολυθούν αρχικά , όντας μέχρι τώρα εργαζόμενες, για να προσληφθούν στην θέση τους μακροχρόνια άνεργες. Στην επόμενη διετία θα απολυθούν οι δεύτερες και θα προσληφθούν οι πρώτες. Με απλά λόγια μιλάμε για μια πρόταση που στοχεύει στην  ανακύκλωση της ανεργίας και τον κοινωνικό κανιβαλισμό. Ας σημειωθεί ότι βασικό-ρατσιστικής χροιάς-κριτήριο για την πρόσληψη είναι η ελληνική ιθαγένεια, ενώ είναι γεγονός ότι , οι περισσότερες εργαζόμενες στον καθαρισμό δεν έχουν.

Παράλληλα για να μη νομίζει κανείς ότι ο συγκεκριμένος εργολάβος κάνει ‘’πλημμελώς’’ τη δουλειά του και προκειμένου να αναδειχθεί ότι δεν είναι θέμα εταιρίας αλλά συνολικά πρόβλημα της ίδιας της λογικής των εργολαβιών, ας παραθέσουμε δειγματολογικά και την περίπτωση του ΕΚΠΑ και συγκεκριμένα των κτηρίων του Μεγάρου Θεωρητικών Επιστημών του ΝΟΠΕ. Στις Σχολές του ΝΟΠΕ εδώ και κάποια χρόνια και λόγω της μείωσης των αποθεματικών(από 40 εκατομμύρια το 2010 σε 8 με το τρίτο μνημόνιο για το ΕΚΠΑ), η καθαριότητα από δικαίωμα των φοιτητών/τριών προκειμένου να σπουδάζουν σε ανθρώπινες κι υγιεινές συνθήκες, έχει μετατραπεί μέσω αλλεπάλληλων διαγωνισμών σε μπαλάκι στα χέρια εργολάβων. Μετά από σύντομη συζήτησή μας με εργαζόμενη στο ΕΚΠΑ καθαρίστρια, πληροφορηθήκαμε ότι στην αρχή της φετινής χρονιάς το Πανεπιστήμιο προσέλαβε με 3-4μηνη σύμβαση έναν περιορισμένο αριθμό γυναικών με μηνιαίο μισθό περίπου 600 ευρώ. Μόλις οι συμβάσεις έληξαν, οι γυναίκες απολύθηκαν και διεξήχθη διαγωνισμός. Όμως σε αυτό το πόκερ στο οποίο οι εργολάβοι έπαιξαν με την εργασία και τις ζωές των καθαριστριών και το δικαίωμα μας σε καθαρές κτηριακές υποδομές, μια από τις ηττημένες εταιρίες κίνησε διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων .Έτσι μέχρι να εκδικαστεί η προσφυγή, τα κτήρια του ΝΟΠΕ εγκαταλείφθηκαν στη μοίρα τους και κατάντησαν για πολλοστή φορά τα τελευταία χρόνια για διάστημα περίπου ενάμιση μήνα σκουπιδότοπος.Από αυτή την κατάσταση βέβαια δεν βλάπτεται ο εργολάβος, που είναι και ο απόλυτα υπέυθυνος αλλα οι χαμιλομισθες καθαρίστριες και οι ιδιοι οι φοιτητες.  Μαλιστα, η εικόνα αυτή όχι μόνο ήταν αντιαισθητική  αλλά έδωσε και πάτημα στην κυρίαρχη αφήγηση και σε αντιδραστικές δυνάμεις εντός των Σχολών να κάνουν λόγο για ‘’δημόσια Πανεπιστήμια-μπάχαλο’’ ενώ η ίδια η πολιτική τους είναι αυτή που υποβαθμίζει τους κοινωνικούς μας χώρους θέτοντας και σε κίνδυνο την υγεία τόσων φοιτητών/τριών .Ταυτόχρονα οι καθαρίστριες πλέον με τη νέα εργολαβία όπως οι ίδιες αναφέρουν, εργάζονται για κάτι παραπάνω από 300 ευρώ,όπως διαχρονικά συμβαίνει με τους μισθούς όταν εμπλέκονται εργολάβοι και με εντελώς ευέλικτο ωράριο εργασίας.Όσο για ένσημα….ούτε λόγος.

Στο σημείο αυτό , θα είναι σφάλμα να μην αναφερθούμε στο κέρδος που αντλεί ο εκάστοτε εργολάβος εις βάρος τόσο της πολιτείας όσο και των ίδιων των εργαζομένων. Η καθαριότητα στο δημόσιο, θα κόστιζε περίπου τα μισά λεφτά αν οι καθαρίστριες ήταν μόνιμο προσωπικό, διορισμένο από το δημόσιο. Αντ’ αυτού , την καθαριότητα όπως και άλλες λειτουργίες του πανεπιστημίου, τις αναλαμβάνουν εργολαβίες , υπογράφοντας συμβάσεις με τα διπλάσια λεφτά. Η διαφορά αυτή, αποτελεί το κέρδος του εργοδότη. Με τα νέα δεδομένα στο ζήτημα των καθαριστριών, αυτό που ουσιαστικά βλέπουμε είναι ότι ο εργολάβος εκμεταλλευόμενος τις εργασιακές συνθήκες που έχουν διαμορφώσει από τα πριν ,οι κυβερνητικές επιλογές, μετατρέπει σε βάρος των εργαζομένων, τις περικοπές των μισθών σε δικό του κέρδος.

Από τη μεριά μας θεωρούμε ότι οι εργολαβίες συνεπάγονται πολλαπλό κακό για τα Πανεπιστήμια, τα φοιτητικά συμφέροντα και τους/τις εργαζόμενους/ες στην καθαριότητα. Αφενός δε νοιάζονται πραγματικά για τις Σχολές μας ,τη συντήρηση των εγκαταστάσεων και τις συνθήκες καθαριότητας κι αφετέρου καταδικάζουν επιδιώκοντας μονάχα την αποκόμιση κέρδους ,το καθαριστικό προσωπικό σε μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας. Είμαστε κατηγορηματικοί/ές ότι οι εργολαβίες και οι εταιρίες εν γένει δεν έχουν χώρο στα Πανεπιστήμια. Οι αγωνιζόμενες καθαρίστριες του ΕΜΠ με τις συνεχόμενες 48ωρες απεργίες τους δείχνουν το δρόμο της διεκδίκησης για τους όρους εργασίας κι αξιοπρεπούς ζωής τους. Οφείλουμε να δείξουμε αλληλεγγύη και να ενώσουμε τις φωνές μας με αυτές τις γυναίκες, να απαιτήσουμε τη μόνιμη πρόσληψη τους αλλά και γενικά του προσωπικού καθαριότητας από τα Πανεπιστήμια χωρίς τη μεσολάβηση κανενός εργολάβου, κανενός επιχειρηματία που καρπώνεται τον κόπο τους.

Οι ανάγκες φοιτητών/τριών και τα συμφέροντα των εργαζομένων πάνω από τα κέρδη τους!

Στο ίδιο έργο θεατές…

Στην προηγούμενη Γενική Συνέλευση ,τη Δευτέρα 12/12, ο Φοιτητικός μας Σύaebcba2d1b3c40f972585ae52e5010beλλογος αποφάσισε να εναντιωθεί στο καινούργιο πρόγραμμα σπουδών και στην εφαρμογή του. Πιο συγκεκριμένα, δεν δεχόμαστε ένα πρόγραμμα σπουδών το οποίο, στερούμενο οποιασδήποτε σοβαρής επεξεργασίας, αποτελεί μια κοπτοραπτική τίτλων μαθημάτων, έχοντας σαν αποτέλεσμα τόσο την εντατικοποίηση της καθημερινότητας μας, όσο και την υποβάθμιση του θεωρητικού υποβάθρου που θα λαμβάνουν οι φοιτητές. Με βασικό κριτήριο, την διατήρηση της ποσοτικής υπεροχής των μαθημάτων που ανήκουν στους ‘’ισχυρούς’’ τομείς έναντι των υπολοίπων, των οποίων τα μαθήματα συρρικνώνονται, προβλέπεται να συμπτύσσονται μεγάλα μαθήματα, όπως η Αντοχή των Υλικών με τη Μηχανική 2, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο, όπως είπε ο ίδιος ο κοσμήτορας, οι φοιτητές να διαβάζουν κομμάτια της ύλης μόνοι τους. Επιπρόσθετα, η συμπύκνωση μαθημάτων ,λ.χ Σίδερα 1 με Σίδερα 2, αλλά και η μετακίνηση δύσκολων μαθημάτων ,όπως το Μπετό 1, σε μικρότερα εξάμηνα διαβρώνουν την ποιότητα των θεωρητικών και συνολικών γνώσεων που θα προσφέρει η σχολή. Στο σημείο αυτό, και συμπληρωματικά με το ότι βασικά μαθήματα, όπως το Μπετό 2, παύουν να ναι μαθήματα κορμού, αποτυπώνεται η αντίληψη σύμφωνα με την οποία, ο απόφοιτος θα πρέπει να ‘χει επιμέρους, τεχνικές και εξειδικευμένες γνώσεις και όχι ολοκληρωμένη αντίληψη του αντικειμένου. Με αυτό τον τρόπο, ανοίγεται ο δρόμος τόσο για την αποσύνδεση του πτυχίου από τα επαγγελματικά δικαιώματα, λογική στην οποία κινείται και το επερχόμενο νομοσχέδιο για τους μηχανικούς, ενώ αφήνεται το περιθώριο για τη διάσπαση του, κάτι που προβλέπει η συνθήκη της Μπολόνια (σε 3 συν 2).

Την παραπάνω απόφαση μας, υπερασπιστήκαμε την Τρίτη 13/12, στη Γενική Συνέλευση Τμήματος, η οποία είχε καλεστεί για να εγκρίνει τις αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών. Θα πρέπει να αναφερθεί ότι, το κλίμα ήταν εξ αρχής περιπαικτικό εις βάρος των φοιτητών που τοποθετούνταν, με τον κύριο Κοσμήτορα να βάζει χρονόμετρο μόνο κάθε φορά που τοποθετούνταν κάποιος συμφοιτητής μας. Επιπρόσθετα, σε καμία από τις ερωτήσεις που έγιναν, σε σχέση με το ποια ήταν τα κριτήρια διαμόρφωσης των προσχεδίων ή για ποιο λόγο δεν έγινε καμία συζήτηση στους Τομείς σχετικά με το πώς αποτιμούν τις αλλαγές που προβλέπεται να γίνουν, δεν πήραμε καμία απάντηση. Γιατί προφανώς η αλήθεια είναι αυτή που αναλύθηκε παραπάνω και ‘’δεν λέγεται’’. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι οι καθηγητές που είχαν εκφράσει το προηγούμενο διάστημα διαφωνίες σχετικά με το νέο Π.Σ, όταν πήγαν να τοποθετηθούν στη Γ.Σ.Τ, όπως τους προκαλέσαμε να κάνουν, τους ‘’ έκοψε’’ ο ίδιος ο κοσμήτορας, όπως έκανε και με τους φοιτητές που είχαν ζητήσει εκείνη την ώρα τον λόγο. Αυτή η πραγματικότητα απεικονίζει την πλήρη αυταρχικοποίηση της σχολής ,ακόμη και σε σχέση με το καθηγητικό σύνολο. Ο κύριος Κουτσογιάννης, λειτουργώντας με αυτόν τον τρόπο και καταπατώντας ακόμη και τη στοιχειώδη δημοκρατικότητα της διαδικασίας, προκάλεσε από μόνος του την διακοπή της.

Στο σημείο αυτό, θα ‘ταν σφάλμα να μην σημειώσουμε το γεγονός ότι, η διοίκηση της σχολής δεν είχε ενδιαφερθεί εξ αρχής για την γνώμη των φοιτητών. Ωστόσο , εμείς είμαστε αυτοί που παρακολουθούν στην ολότητα του το πρόγραμμα σπουδών και μπορούμε να καταλάβουμε καλύτερα από τον καθέναν, τις προβληματικές του. Τέλος, όπως αποφασίσαμε και στη Γενική Συνέλευση, δεν δεχόμαστε κανένας να αποφασίζει για ζητήματα που θα επηρεάσουν κυρίως την δική μας ζωή μες στη σχολή, χωρίς εμάς. Και πρέπει να αποτελεί εξίσου βασικό μας μέλημα , να αντιπαλέψουμε κάθε λογική που θέλει τους φοιτητές εξουσιαζόμενους και όχι συμμετέχοντες στις αποφάσεις που αφορούν πτυχές του πανεπιστημιακού βίου. Βάση λοιπόν της συλλογικής μας απόφασης και των παραπάνω συνθηκών , προφανώς και δεν επιτρέψαμε να γίνει η ψηφοφορία του νέου Π.Σ.
Στη νέα Γενική Συνέλευση, τη Δευτέρα 19/12 στις 14.30 , καλούμαστε να αποφασίσουμε εκ νέου πάνω στο ζήτημα του προγράμματος σπουδών, με βάση τις καινούργιες εξελίξεις.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΟ ΣΧΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ

Με τις τελευταίες εξελίξεις από την πλευρά των καθηγητών φαίνεται πως πάει να κλείσει ένας κύκλος που ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια και αφορά την αλλαγή του προγράμματος σπουδών της σχολης.Τα αποτελέσματα των αλλαγών αυτών συνοψίζονται στα παρακάτω:

  • συρρίκνωση μαθημάτων και ωρών
  • συρρίκνωση θεωρητικού υποβάθρου
  • κάθοδος μεγαλύτερων μαθημάτων σε μικρότερα εξάμηνα
  • διαχωρισμός κατεύθυνσης σε 8ο και 9ο εξάμηνο

Εντελώς αυθαίρετα όμως ο κοσμήτορας και οι καθηγητές έχουν υποστηρίξει ότι η πραγματοποίηση της μείωσης αυτής των ωρών και των μαθημάτων, θα πραγματοποιηθεί χωρίς την αλλαγή της ύλης  αυτών. Πως όμως θα επιτευχθεί κάτι τέτοιο; Και εδώ έρχονται να ισχυριστούν πως αυτό μπορεί να πραγματωθεί με την αυτενέργεια των φοιτητών. Κανείς βέβαια δεν έχει την αυταπάτη, ότι οι απαιτήσεις της σχολής στο παρόν είναι λίγες και άρα γίνεται ξεκάθαρο το πόσο θα επιβαρύνει την καθημερινότητα του καθενός αντί να την ανακουφίζει. Είναι λοιπόν αναμενόμενο, ο φοιτητής μέσα σε  τόσο εντατικούς ρυθμούς να μην μπορεί να ανταπεξέλθει15403109_10207765411909806_1218031459_n σε αυτή την κατάσταση και έτσι η κατάληξη όλων αυτών να είναι η μείωση της ύλης.  Αυτό αναπόφευκτα έχει σαν αποτέλεσμα την υποβάθμιση του γνωστικού υποβάθρου.

Αν κοιτάξει κανείς τη μεγάλη εικόνα στον εργασιακό τομέα με τα νομοσχέδια που ετοιμάζονται, εύκολα καταλαβαίνει ότι σκοπός τους είναι η καθαίρεση και η εξειδίκευση των επαγγελματικών δικαιωμάτων με αποτέλεσμα την παραγωγή εργαζομένων εύκολα εκμεταλλεύσιμων.Ακόμα αν σκεφτούμε ότι υπάρχει ήδη το νομικό πλαίσιο για την εξειδίκευση και σπάσιμο των πτυχίων (νόμος Διαμαντοπούλου) θα πρέπει να μπαίνουμε σε υποψίες σχετικά με τις προτεινόμενες αλλαγές.  Συγκεκριμένα με την κάθοδο των βασικών τεχνολογικών μαθημάτων στο 3ο έτος και τον διαχωρισμό της κατεύθυνσης στο 8ο και 9ο εξάμηνο, ανοίγεται πια ο δρόμος για την τεκμηρίωση και σε επίπεδο προγράμματος ενός σπασίματος του ενιαίου κύκλου σπουδών.

Οι παραπάνω προβληματισμοί τέθηκαν και στον κοσμήτορα και στον πρόεδρο της επιτροπής προπτυχιακών σπουδών στην «διαβούλευση» που είχε καλέσει ο πρώτος. Αντί να υπάρξει κάποιος αντίλογος ή τεκμηρίωση έστω ως προς την επιλογή των 54 μαθημάτων ή κάποια διάψευση για τον κίνδυνο διάσπασης του πτυχίου, ακούσαμε ένα λόγο βαθιά υποτιμητικό. Μάθαμε ότι δεν γνωρίζουμε και πολλά για τις σπουδές μας, ότι οι καθηγητές είναι αυτοί που φέρουν το κύρος της σχολής, ότι δεν έχουμε εμπειρία και τελικά η γνώμη μας δεν μετράει και τόσο πολύ. Αναρωτιέται λοιπόν κανείς γιατί, αφού είναι έτσι, ο κοσμήτορας μας κάλεσε εξαρχής. Μήπως για να προβάλλει για ακόμα μία φορά ένα ψευδώς δημοκρατικό πρόσωπο και να νομιμοποιήσει την διαδικασία στα μάτια των φοιτητών? Μήπως γιατί το πρόγραμμα θα εφαρμοστεί καθολικά από του χρόνου για όλους τους φοιτητές και γνωρίζει ότι θα συναντήσει αντιδράσεις;

Έτσι λοιπόν προχωράει η πρόταση «αναμόρφωσης» του προγράμματος και κατατίθεται προς συζήτηση και ψήφιση την Τρίτη 13 Δεκεμβρίου. Σε αυτά το πλαίσια ο Εγκέλαδος οργανώνεται και συζητάει την Τετάρτη 7.12, στις 14:30.