Ερωτήσεις και απαντήσεις για το πρόγραμμα σπουδών

Με αφορμή τις συζητήσεις και την κατάσταση στην σχολή, προσπαθήσαμε να απαντήσουμε σε βασικά ερωτήματα σχετικά με το πρόγραμμα σπουδών. Έτσι ακολούθησε ο παρακάτω φανταστικός (ή και όχι) διάλογος…

Ερώτ: Βλέπω παντού να λένε για ενιαίο και αδιάσπαστο πενταετές πτυχίο. Τι είναι αυτό τελοσπάντων?

Απαντ: Είναι ένας κύκλος σπουδών ο οποίος εκτείνεται σε 10 εξάμηνα, 5 έτη δηλαδή και αναφέρεται συνήθως σε τεχνολογικά αντικείμενα. Όμως δεν είναι αυτό που το χαρακτηρίζει. Αυτό είναι η διάρθρωσή του. Αυτά τα προγράμματα προσφέρουν τα πρώτα 2 έτη ένα ισχυρό μαθηματικό και φυσικό υπόβαθρο, συνεχίζουν με ένα χρόνο, εισαγωγικό σε μαθήματα του αντικειμένου ανάμεικτα με μαθήματα θεωρίας και στα τελευταία 2 χρόνια ακολουθεί η τεχνολογική σειρά μαθημάτων. Η διάρθρωση αυτή εξασφαλίζει τον απαραίτητο χρόνο αφομοίωσης, την εμβάθυνση του αντικειμένου και την ομαλή μετάβαση σε κάθε στάδιο. Συνέχεια

Ανακοίνωση Συντονιστικής Επιτροπής Κατάληψης από τη συνεδρίαση στις 15/3

Ο φοιτητικός σύλλογος σε τρεις συναπτές αποφάσεις γενικών συνελεύσεων έχει απορρίψει εξ ολοκλήρου την πρόταση για αλλαγή του προγράμματος σπουδών, όπως αυτή διατυπώθηκε από την κοσμητεία. Παράλληλα έχει αποφασίσει ότι είναι απαραίτητη η αλλαγή του υπάρχοντος προγράμματος με βάση κριτήρια τα οποία τον καλύπτουν. Τα κριτήρια αυτά κοινοποιήθηκαν στην κοσμητεία της σχολής ώστε να αποτελέσουν βάση συζήτησης στην διαδικασία αλλαγής του ΠΣ από το επιστημονικό προσωπικό της σχολής. Αντ’ αυτού αυτά διακωμωδήcebaceb1cf84ceb1cebbceb7cf88ceb7θηκαν και βαφτίστηκαν συνθήματα χωρίς την παραμικρή επιστημονική κριτική.

Για αυτό τον λόγο συνεδρίασε εντός της κατάληψης με μαζικότητα συντονιστική επιτροπή του συλλόγου η οποία αποφάσισε να εξειδικεύσει τους γενικούς άξονες, οι οποίοι έχουν τεθεί από το πλαίσιο απόφασης, λαμβάνοντας υπόψιν και όλες τις επισημάνσεις που έγιναν από τα επιμέρους έτη. Τα παρακάτω αιτήματα αφορούν πρώτα και κύρια το φοιτητικό σώμα και θεωρούνται θεμελιώδη, ακριβώς γιατί ορίζουν άμεσα τις σπουδές μας. Το ζήτημα της κατάρτισης του προγράμματος σπουδών δεν είναι αποκλειστικά αρμοδιότητα του φοιτητικού συλλόγου, αλλά η διαμόρφωση του άπτεται του επιστημονικού προσωπικού.

Απαιτούμε από την κοσμητεία να αποσύρει την πρόταση που έχει προκαλέσει τόση αναστάτωση στη σχολή μας και να επαναφέρει το δημοκρατικό διάλογο επάνω στα αιτήματα του φοιτητικού συλλόγου. Είναι πλέον στο χέρι της διοίκησης να κάνει ένα βήμα πίσω, να δεχτεί τα αιτήματα των φοιτητών και να λήξει η κατάληψη αμέσως.

Απαιτούμε:

1) Ενιαίος 5ετής κύκλος σπουδών με ισχυρό θεωρητικό υπόβαθρο στα πρώτα έτη και κορμό που να περιλαμβάνει όλα τα γνωστικά αντικείμενα του πολιτικού μηχανικού. Ενιαίο και αδιάσπαστο πτυχίο με όλα τα δικαιώματα σε αυτό.

a. Όχι στο κατέβασμα μαθημάτων κορμού σε μικρά έτη – ισοκατανομή των μαθημάτων
b. Βασικά μαθήματα τεχνολογίας ΠΜ θα πρέπει να είναι υποχρεωτικά στο κορμό. (Π.Χ. Σίδερα 2, Τεχνική Γεωλογία)
c. Η σύμπτυξη μαθημάτων βασικών επιστημών (5/10 από τα μαθήματα που μειώνο-νται) οδηγεί στην υποβάθμιση του θεωρητικού υποβάθρου.

2) Αλλαγή και εκσυγχρονισμός του προγράμματος σύμφωνα με την εξέλιξη της επιστήμης και του κλάδου του πολιτικού μηχανικού. Όλες οι εξελίξεις της επιστήμης και της τεχνολογίας να ενσωματώνονται στον προπτυχιακό κύκλο σπουδών χωρίς να υποβαθμίζεται το θεωρητικό υπόβαθρο.

3) Πρόγραμμα δομημένο έτσι ώστε να συνδέεται η θεωρία με την πράξη. Αυτό πρέπει να εγκολπώνεται στο σύνολο των μαθημάτων της σχολής μέσω της σύνδεσης του θεωρητικού υποβάθρου με τις εφαρμογές του ανεξαρτήτως κατεύθυνσης.

a. Τα προτεινόμενα ολοκληρωμένα θέματα κατεύθυνσης κινούνται αντιδιαμετρικά και εξειδικεύουν περαιτέρω το πρόγραμμα.
b. Τα προτεινόμενα εργαστήρια είναι πλήρως διαχωρισμένα από την θεωρία και δεν προσφέρουν κατανόηση της.

4) Όχι στην εισαγωγή των πιστωτικών μονάδων και του φακέλου ατομικών προσόντων που ποσοτικοποιούν την γνώση και δημιουργούν διαφορετικές ταχύτητες αποφοίτων.

5) Όσον αφορά την ποιότητα σπουδών, η σχολή μπορεί να εξασφαλίσει:

a. Επάρκεια εκπαιδευτικού προσωπικού
b. Επάρκεια υλικοτεχνικού εξοπλισμού εργαστηρίων και αιθουσών
c. Δωρεάν, ποιοτικά και σύγχρονα συγγράμματα και αναλώσιμα για όλα τα μαθή-ματα
d. Σημειώσεις, θέματα και πρότυπες λύσεις θεμάτων σε όλα τα μαθήματα
e. Η διδασκαλία να καλύπτει τους στόχους του μαθήματος

Δεν δεχόμαστε σαν άλλοθι την υποχρηματοδότηση του ιδρύματος. Υπάρχει τεράστια ποσότητα χρημάτων που διοχετεύεται σε ερευνητικά κονδύλια αντί να πηγαίνει για την χρηματοδότηση των σπουδών μας!

6) Οι ρυθμοί σπουδών της σχολής πρέπει να εξασφαλίζουν την ανεμπόδιστη πρόσβαση όλων των φοιτητών στην σφαιρική μόρφωση. Για αυτό τον λόγο:

a. Πρέπει να δίνεται από το πρόγραμμα σπουδών και το ωρολόγιο πρόγραμμα ο χρόνος στον φοιτητή να αναπτύσσει πολύπλευρες δραστηριότητες και να κοινωνικοποιείται, καθώς και χρόνος για την πραγματοποίηση των διαδικασιών του Φ.Σ.
b. Θέσπιση μόνο προαιρετικών προόδων, ασκήσεων και εργαστηρίων. Διδασκαλία εργαστηρίων πρωινές και απογευματινές ώρες, ώστε να γίνεται δυνατή η παρακολούθηση από όλους.
i. Στην περίπτωση θέσπισης προόδων οι οποίες καλύπτουν συνολικά την ύλη, αυτές θα είναι απαλλακτικές.
c. Καταμερισμός μαθημάτων ώστε να υπάρχουν ισοβαρή, ως προς τον φόρτο εργα-σίας, εξάμηνα.
d. Ομοιόμορφη κατανομή του ωρολογίου προγράμματος. Συμμόρφωση όλων των καθηγητών με αυτό.

Διεκδικούμε:

Μόρφωση για όλους! Όλη η γνώση στο πτυχίο, όχι στο σύστημα της διαρκούς επανακάταρτισης. Μόρφωση σύμφωνα με τις κλίσεις και τις δεξιότητες μας, που επιβάλλουν οι σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες. Ενιαίο και αδιάσπαστο πτυχίο με όλα τα δικαιώματα σε αυτό.

Εργασία για όλους! Οι σπουδές πρέπει να είναι διαβατήριο στην δουλειά και όχι στον μεσαίωνα της ανεργίας. Απέναντι στο τεράστιο κύμα μετανάστευσης, τις απλήρωτες πρακτικές, τις δουλειές με μπλοκάκι και την τραγική κατάσταση στον κλάδο μας, θέλουμε οι σπουδές να μπορούν να μας εξασφαλίζουν όλα τα εφόδια για την εργασία, για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα.

Ανθρώπινοι ρυθμοί σπουδών! Δυνατότητα του καθενός και της καθεμιάς να σπουδάζει, απέναντι στους ταξικούς φραγμούς. Προαιρετικά όλα τα εργαστήρια/θέματα/ παρακολουθήσεις, να στα-ματήσουν τα μαζικά κοψίματα χωρίς όριο στα μαθήματα. Διαθέσιμο πλήρες υλικό/πρότυπα θέ-ματα σε όλα τα μαθήματα για το διάβασμα και για την εξέταση από την σχολή, και όχι από την πελατεία και τα «φροντιστήρια».

Συνολική εποπτεία του αντικειμένου, ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση! Μπορούμε να έχουμε επίγνωση των διαφόρων πτυχών του ενιαίου γνωστικού αντικειμένου, και όχι αυτό να καταμερί-ζεται και να διασπάται. Ενιαιότητα της θεωρητικής μάθησης με την πρακτική διαδικασία μέσα από την διαδικασία των σπουδών. Ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο ενάντια στην διάκριση σε ΑΕΙ-ΤΕΙ-ΙΕΚ-Σχολές κατάρτισης.

Γνώση και έρευνα για τις λαϊκές ανάγκες! Η ανάπτυξη της έρευνας να σχεδιάζεται με κριτήριο που επιβάλλουν οι σύγχρονες λαϊκές ανάγκες και όχι τα συμφέροντα των επιχειρήσεων, των πο-λυεθνικών, των κρατών και της ΕΕ όπως γίνεται σήμερα. Κανένα εμπόδιο στην ανάπτυξη της επι-στήμης για την ωφέλεια της. κοινωνίας.

10+1 λόγοι για τους οποίους δεν πρέπει να περάσει το νέο πρόγραμμα σπουδών!

1. Γιατί αυτό που ζητάμε δεν είναι μία εικονική μείωση μαθημάτων, με παράλληλη δημιουργία μαθημάτων-τεράτων (βλ. Μηχανική 2-Αντοχή υλικών, Ρευστά-Υδραυλική), που κάνουν αδύνατη την παρακολούθηση-διδασκαλία-αφομοίωση.
2. Γιατί η μείωση των ωρών διδασκαλίας θα σημάνει την περεταίρω αύξηση του προσωπικού χρόνου εργασίας και διαβάσματος, καθώς θα αναγκαζόμαστε να “βγάζουμ1837da9c97e86168f0c2b21fef2aed5aε” μόνοι μας τα κομμάτια της ύλης που δεν θα προλαβαίνουν να διδάσκονται.
3. Γιατί θέλουμε να σπουδάζουμε με ανθρώπινους ρυθμούς, χωρίς την περεταίρω εντατικοποίηση μιας ήδη ασφυκτικής καθημερινότητας εντός και εκτός σχολής (ενδιάμεσοι πρόοδοι σε πάρα πολλά μαθήματα, υποχρεωτικά εργαστήρια), έχοντας τη δυνατότητα κοινωνικοποίησης, πολιτικοποίησης, ψυχαγωγίας.
4. Γιατί θέλουμε ένα πρόγραμμα σπουδών, που να προσφέρει βασικό υπόβαθρο γνώσεων σε όλο το εύρος του αντικειμένου και όχι πλήρως εξειδικευμένες και επιμέρους γνώσεις (π.χ Σίδερα 2 υποχρεωτικά μόνο στους Δομοστατικούς, Τεχνική Γεωλογία μόνο στους Γεωτεχνικούς κτλ.) .
5. Γιατί η αφαίρεση σημαντικών κομματιών της ύλης, σημαίνει μη κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα.
6. Γιατί το νέο πρόγραμμα σπουδών υποβαθμίζει το θεωρητικό υπόβαθρο του μηχανικού, δίνοντας ουσιαστικά βάρος μόνο στην τεχνική κατάρτιση.
7. Γιατί το κατέβασμα δύσκολων μαθημάτων σε μικρότερα εξάμηνα (βλ. Μπετό1, Εδαφομηχανική1, Θεμελιώσεις κ.τ.λ.), ανοίγει το δρόμο για τη διάσπαση του πτυχίου σε 3+2 και δεν εξασφαλίζει σε καμία περίπτωση το ενιαίο, πενταετές και συμπαγές δίπλωμα πολιτικού μηχανικού.
8. Γιατί θέλουμε να βγαίνουμε μηχανικοί συνδεδεμένοι με τις κοινωνικές ανάγκες, έχοντας αναπτύξει περιβαλλοντικές ευαισθησίες.
9. Γιατί δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε ένα κοσμήτορα, που το μόνο που έχει επιδείξει τα χρόνια της διοίκησης του, είναι ο δεσποτισμός και η ματαιοδοξία , να πετάξει για άλλη μια φορά τη γνώμη των φοιτητών στον κάλαθο των αχρήστων.
10. Γιατί τον πρώτο και τελευταίο λόγο για το πρόγραμμα σπουδών, τον έχουμε όλοι εμείς, που βλέπουμε το πρόγραμμα στην ολότητα του και επηρεαζόμαστε, περισσότερο από τον καθένα/μια, από τις προβληματικές του.
10+1 Γιατί δεν πρέπει να επιτρέψουμε, μέσω της σχολής μας, να ανοίξει η πόρτα για την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση στα προγράμματα σπουδών, ούτε να γίνουμε τα πειραματόζωα μίας τέτοιας αλλαγής, που επιχειρείται σε βάρος των συμφερόντων και των αναγκών μας.
ΟΛΕΣ/ΟΙ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Φ.Σ. ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 8/3, ΣΤΙΣ 13:30

Κόντρα στις Εργολαβίες, αγώνας για αξιοπρεπή ζωή

%ce%ba%ce%b1%ce%b8%ce%b1%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%b5%cf%82Τον τελευταίο καιρό, με αφορμή το ζήτημα του καθαρισμού στο χώρο των πανεπιστημίων , μας γίνεται ξεκάθαρο ,για ακόμη μια φορά , τι σημαίνει εργολαβίες μέσα στο δημόσιο τομέα.  Η παρούσα κατάσταση και τα προβλήματα που έχει  δημιουργήσει στους εργαζομένους, έχει τις ρίζες της σε κυβερνητικές επιλογές του παρελθόντος, οι οποίες παραχώρησαν λειτουργίες του Πανεπιστημίου, όπως η σίτιση και ο καθαρισμός, σε ιδιωτικές εταιρείες. Ωστόσο, δυναμιτίζεται από τις επιλογές της τωρινής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η οποία όχι μόνο εξακολουθεί να διατηρεί τις εργολαβίες μέσα στις σχολές αλλά ταυτόχρονα, έχοντας  καταστρέψει τις εργασιακές συνθήκες στον ιδιωτικό τομέα και καταστρατηγήσει τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων, έχει δημιουργήσει  συνθήκη  ομηρίας για τις καθαρίστριες των πανεπιστημίων.

Ας παραθέσουμε λοιπόν τα γεγονότα με τη σειρά τους. Στα μέσα του Δεκέμβρη, υπό το πρόσχημα της μείωσης του ποσοστού του προϋπολογισμού που αναφέρεται στα πανεπιστήμια,   η ιδιωτική εταιρεία ISS, που έχει αναλάβει την καθαριότητα στο ΕΜΠ, ανακοινώνει στις εργαζόμενες την περικοπή του επιδόματος γάμου αλλά και την μείωση των ωρών υπηρεσίας τους  με επακόλουθο την μείωση του μισθού τους, συναρτήσει των τριετιών που δουλεύει η καθεμιά. Οι καθαρίστριες απευθυνόμενες στον πρύτανη του ΕΜΠ αρχικά, αν και λάβαν την υπόσχεση ότι θα μιλήσει με τον εργοδότη προκειμένου να μην μειωθούν οι ώρες εργασίας, καθώς για το επίδομα γάμου δεν μπορεί να κάνει κάτι μιας και αποτελεί κυβερνητική απόφαση, η τελική στάση απέναντί τους είναι αυτή της αδιαφορίας. Όσον αφορά τον εργολάβο, ύστερα από την πίεση που του προκαλέσαν οι 48ώρες απεργίες των καθαριστριών, τους έθεσε το εξής δίλλημα. Είτε θα δεχτούν τις παραπάνω μειώσεις , είτε θα προσληφθούν από τον ΑΣΕΠ με 2ετής συμβάσεις εργασίας, οι οποίες θα έχουν σαν βασικό κριτήριο τα χρόνια ανεργίας.  Δηλαδή όλες αυτές οι εργαζόμενες που διεκδικούν τώρα τον μισθό τους, θα απολυθούν αρχικά , όντας μέχρι τώρα εργαζόμενες, για να προσληφθούν στην θέση τους μακροχρόνια άνεργες. Στην επόμενη διετία θα απολυθούν οι δεύτερες και θα προσληφθούν οι πρώτες. Με απλά λόγια μιλάμε για μια πρόταση που στοχεύει στην  ανακύκλωση της ανεργίας και τον κοινωνικό κανιβαλισμό. Ας σημειωθεί ότι βασικό-ρατσιστικής χροιάς-κριτήριο για την πρόσληψη είναι η ελληνική ιθαγένεια, ενώ είναι γεγονός ότι , οι περισσότερες εργαζόμενες στον καθαρισμό δεν έχουν.

Παράλληλα για να μη νομίζει κανείς ότι ο συγκεκριμένος εργολάβος κάνει ‘’πλημμελώς’’ τη δουλειά του και προκειμένου να αναδειχθεί ότι δεν είναι θέμα εταιρίας αλλά συνολικά πρόβλημα της ίδιας της λογικής των εργολαβιών, ας παραθέσουμε δειγματολογικά και την περίπτωση του ΕΚΠΑ και συγκεκριμένα των κτηρίων του Μεγάρου Θεωρητικών Επιστημών του ΝΟΠΕ. Στις Σχολές του ΝΟΠΕ εδώ και κάποια χρόνια και λόγω της μείωσης των αποθεματικών(από 40 εκατομμύρια το 2010 σε 8 με το τρίτο μνημόνιο για το ΕΚΠΑ), η καθαριότητα από δικαίωμα των φοιτητών/τριών προκειμένου να σπουδάζουν σε ανθρώπινες κι υγιεινές συνθήκες, έχει μετατραπεί μέσω αλλεπάλληλων διαγωνισμών σε μπαλάκι στα χέρια εργολάβων. Μετά από σύντομη συζήτησή μας με εργαζόμενη στο ΕΚΠΑ καθαρίστρια, πληροφορηθήκαμε ότι στην αρχή της φετινής χρονιάς το Πανεπιστήμιο προσέλαβε με 3-4μηνη σύμβαση έναν περιορισμένο αριθμό γυναικών με μηνιαίο μισθό περίπου 600 ευρώ. Μόλις οι συμβάσεις έληξαν, οι γυναίκες απολύθηκαν και διεξήχθη διαγωνισμός. Όμως σε αυτό το πόκερ στο οποίο οι εργολάβοι έπαιξαν με την εργασία και τις ζωές των καθαριστριών και το δικαίωμα μας σε καθαρές κτηριακές υποδομές, μια από τις ηττημένες εταιρίες κίνησε διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων .Έτσι μέχρι να εκδικαστεί η προσφυγή, τα κτήρια του ΝΟΠΕ εγκαταλείφθηκαν στη μοίρα τους και κατάντησαν για πολλοστή φορά τα τελευταία χρόνια για διάστημα περίπου ενάμιση μήνα σκουπιδότοπος.Από αυτή την κατάσταση βέβαια δεν βλάπτεται ο εργολάβος, που είναι και ο απόλυτα υπέυθυνος αλλα οι χαμιλομισθες καθαρίστριες και οι ιδιοι οι φοιτητες.  Μαλιστα, η εικόνα αυτή όχι μόνο ήταν αντιαισθητική  αλλά έδωσε και πάτημα στην κυρίαρχη αφήγηση και σε αντιδραστικές δυνάμεις εντός των Σχολών να κάνουν λόγο για ‘’δημόσια Πανεπιστήμια-μπάχαλο’’ ενώ η ίδια η πολιτική τους είναι αυτή που υποβαθμίζει τους κοινωνικούς μας χώρους θέτοντας και σε κίνδυνο την υγεία τόσων φοιτητών/τριών .Ταυτόχρονα οι καθαρίστριες πλέον με τη νέα εργολαβία όπως οι ίδιες αναφέρουν, εργάζονται για κάτι παραπάνω από 300 ευρώ,όπως διαχρονικά συμβαίνει με τους μισθούς όταν εμπλέκονται εργολάβοι και με εντελώς ευέλικτο ωράριο εργασίας.Όσο για ένσημα….ούτε λόγος.

Στο σημείο αυτό , θα είναι σφάλμα να μην αναφερθούμε στο κέρδος που αντλεί ο εκάστοτε εργολάβος εις βάρος τόσο της πολιτείας όσο και των ίδιων των εργαζομένων. Η καθαριότητα στο δημόσιο, θα κόστιζε περίπου τα μισά λεφτά αν οι καθαρίστριες ήταν μόνιμο προσωπικό, διορισμένο από το δημόσιο. Αντ’ αυτού , την καθαριότητα όπως και άλλες λειτουργίες του πανεπιστημίου, τις αναλαμβάνουν εργολαβίες , υπογράφοντας συμβάσεις με τα διπλάσια λεφτά. Η διαφορά αυτή, αποτελεί το κέρδος του εργοδότη. Με τα νέα δεδομένα στο ζήτημα των καθαριστριών, αυτό που ουσιαστικά βλέπουμε είναι ότι ο εργολάβος εκμεταλλευόμενος τις εργασιακές συνθήκες που έχουν διαμορφώσει από τα πριν ,οι κυβερνητικές επιλογές, μετατρέπει σε βάρος των εργαζομένων, τις περικοπές των μισθών σε δικό του κέρδος.

Από τη μεριά μας θεωρούμε ότι οι εργολαβίες συνεπάγονται πολλαπλό κακό για τα Πανεπιστήμια, τα φοιτητικά συμφέροντα και τους/τις εργαζόμενους/ες στην καθαριότητα. Αφενός δε νοιάζονται πραγματικά για τις Σχολές μας ,τη συντήρηση των εγκαταστάσεων και τις συνθήκες καθαριότητας κι αφετέρου καταδικάζουν επιδιώκοντας μονάχα την αποκόμιση κέρδους ,το καθαριστικό προσωπικό σε μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας. Είμαστε κατηγορηματικοί/ές ότι οι εργολαβίες και οι εταιρίες εν γένει δεν έχουν χώρο στα Πανεπιστήμια. Οι αγωνιζόμενες καθαρίστριες του ΕΜΠ με τις συνεχόμενες 48ωρες απεργίες τους δείχνουν το δρόμο της διεκδίκησης για τους όρους εργασίας κι αξιοπρεπούς ζωής τους. Οφείλουμε να δείξουμε αλληλεγγύη και να ενώσουμε τις φωνές μας με αυτές τις γυναίκες, να απαιτήσουμε τη μόνιμη πρόσληψη τους αλλά και γενικά του προσωπικού καθαριότητας από τα Πανεπιστήμια χωρίς τη μεσολάβηση κανενός εργολάβου, κανενός επιχειρηματία που καρπώνεται τον κόπο τους.

Οι ανάγκες φοιτητών/τριών και τα συμφέροντα των εργαζομένων πάνω από τα κέρδη τους!

Στο ίδιο έργο θεατές…

Στην προηγούμενη Γενική Συνέλευση ,τη Δευτέρα 12/12, ο Φοιτητικός μας Σύaebcba2d1b3c40f972585ae52e5010beλλογος αποφάσισε να εναντιωθεί στο καινούργιο πρόγραμμα σπουδών και στην εφαρμογή του. Πιο συγκεκριμένα, δεν δεχόμαστε ένα πρόγραμμα σπουδών το οποίο, στερούμενο οποιασδήποτε σοβαρής επεξεργασίας, αποτελεί μια κοπτοραπτική τίτλων μαθημάτων, έχοντας σαν αποτέλεσμα τόσο την εντατικοποίηση της καθημερινότητας μας, όσο και την υποβάθμιση του θεωρητικού υποβάθρου που θα λαμβάνουν οι φοιτητές. Με βασικό κριτήριο, την διατήρηση της ποσοτικής υπεροχής των μαθημάτων που ανήκουν στους ‘’ισχυρούς’’ τομείς έναντι των υπολοίπων, των οποίων τα μαθήματα συρρικνώνονται, προβλέπεται να συμπτύσσονται μεγάλα μαθήματα, όπως η Αντοχή των Υλικών με τη Μηχανική 2, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο, όπως είπε ο ίδιος ο κοσμήτορας, οι φοιτητές να διαβάζουν κομμάτια της ύλης μόνοι τους. Επιπρόσθετα, η συμπύκνωση μαθημάτων ,λ.χ Σίδερα 1 με Σίδερα 2, αλλά και η μετακίνηση δύσκολων μαθημάτων ,όπως το Μπετό 1, σε μικρότερα εξάμηνα διαβρώνουν την ποιότητα των θεωρητικών και συνολικών γνώσεων που θα προσφέρει η σχολή. Στο σημείο αυτό, και συμπληρωματικά με το ότι βασικά μαθήματα, όπως το Μπετό 2, παύουν να ναι μαθήματα κορμού, αποτυπώνεται η αντίληψη σύμφωνα με την οποία, ο απόφοιτος θα πρέπει να ‘χει επιμέρους, τεχνικές και εξειδικευμένες γνώσεις και όχι ολοκληρωμένη αντίληψη του αντικειμένου. Με αυτό τον τρόπο, ανοίγεται ο δρόμος τόσο για την αποσύνδεση του πτυχίου από τα επαγγελματικά δικαιώματα, λογική στην οποία κινείται και το επερχόμενο νομοσχέδιο για τους μηχανικούς, ενώ αφήνεται το περιθώριο για τη διάσπαση του, κάτι που προβλέπει η συνθήκη της Μπολόνια (σε 3 συν 2).

Την παραπάνω απόφαση μας, υπερασπιστήκαμε την Τρίτη 13/12, στη Γενική Συνέλευση Τμήματος, η οποία είχε καλεστεί για να εγκρίνει τις αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών. Θα πρέπει να αναφερθεί ότι, το κλίμα ήταν εξ αρχής περιπαικτικό εις βάρος των φοιτητών που τοποθετούνταν, με τον κύριο Κοσμήτορα να βάζει χρονόμετρο μόνο κάθε φορά που τοποθετούνταν κάποιος συμφοιτητής μας. Επιπρόσθετα, σε καμία από τις ερωτήσεις που έγιναν, σε σχέση με το ποια ήταν τα κριτήρια διαμόρφωσης των προσχεδίων ή για ποιο λόγο δεν έγινε καμία συζήτηση στους Τομείς σχετικά με το πώς αποτιμούν τις αλλαγές που προβλέπεται να γίνουν, δεν πήραμε καμία απάντηση. Γιατί προφανώς η αλήθεια είναι αυτή που αναλύθηκε παραπάνω και ‘’δεν λέγεται’’. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι οι καθηγητές που είχαν εκφράσει το προηγούμενο διάστημα διαφωνίες σχετικά με το νέο Π.Σ, όταν πήγαν να τοποθετηθούν στη Γ.Σ.Τ, όπως τους προκαλέσαμε να κάνουν, τους ‘’ έκοψε’’ ο ίδιος ο κοσμήτορας, όπως έκανε και με τους φοιτητές που είχαν ζητήσει εκείνη την ώρα τον λόγο. Αυτή η πραγματικότητα απεικονίζει την πλήρη αυταρχικοποίηση της σχολής ,ακόμη και σε σχέση με το καθηγητικό σύνολο. Ο κύριος Κουτσογιάννης, λειτουργώντας με αυτόν τον τρόπο και καταπατώντας ακόμη και τη στοιχειώδη δημοκρατικότητα της διαδικασίας, προκάλεσε από μόνος του την διακοπή της.

Στο σημείο αυτό, θα ‘ταν σφάλμα να μην σημειώσουμε το γεγονός ότι, η διοίκηση της σχολής δεν είχε ενδιαφερθεί εξ αρχής για την γνώμη των φοιτητών. Ωστόσο , εμείς είμαστε αυτοί που παρακολουθούν στην ολότητα του το πρόγραμμα σπουδών και μπορούμε να καταλάβουμε καλύτερα από τον καθέναν, τις προβληματικές του. Τέλος, όπως αποφασίσαμε και στη Γενική Συνέλευση, δεν δεχόμαστε κανένας να αποφασίζει για ζητήματα που θα επηρεάσουν κυρίως την δική μας ζωή μες στη σχολή, χωρίς εμάς. Και πρέπει να αποτελεί εξίσου βασικό μας μέλημα , να αντιπαλέψουμε κάθε λογική που θέλει τους φοιτητές εξουσιαζόμενους και όχι συμμετέχοντες στις αποφάσεις που αφορούν πτυχές του πανεπιστημιακού βίου. Βάση λοιπόν της συλλογικής μας απόφασης και των παραπάνω συνθηκών , προφανώς και δεν επιτρέψαμε να γίνει η ψηφοφορία του νέου Π.Σ.
Στη νέα Γενική Συνέλευση, τη Δευτέρα 19/12 στις 14.30 , καλούμαστε να αποφασίσουμε εκ νέου πάνω στο ζήτημα του προγράμματος σπουδών, με βάση τις καινούργιες εξελίξεις.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΟ ΣΧΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ

Με τις τελευταίες εξελίξεις από την πλευρά των καθηγητών φαίνεται πως πάει να κλείσει ένας κύκλος που ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια και αφορά την αλλαγή του προγράμματος σπουδών της σχολης.Τα αποτελέσματα των αλλαγών αυτών συνοψίζονται στα παρακάτω:

  • συρρίκνωση μαθημάτων και ωρών
  • συρρίκνωση θεωρητικού υποβάθρου
  • κάθοδος μεγαλύτερων μαθημάτων σε μικρότερα εξάμηνα
  • διαχωρισμός κατεύθυνσης σε 8ο και 9ο εξάμηνο

Εντελώς αυθαίρετα όμως ο κοσμήτορας και οι καθηγητές έχουν υποστηρίξει ότι η πραγματοποίηση της μείωσης αυτής των ωρών και των μαθημάτων, θα πραγματοποιηθεί χωρίς την αλλαγή της ύλης  αυτών. Πως όμως θα επιτευχθεί κάτι τέτοιο; Και εδώ έρχονται να ισχυριστούν πως αυτό μπορεί να πραγματωθεί με την αυτενέργεια των φοιτητών. Κανείς βέβαια δεν έχει την αυταπάτη, ότι οι απαιτήσεις της σχολής στο παρόν είναι λίγες και άρα γίνεται ξεκάθαρο το πόσο θα επιβαρύνει την καθημερινότητα του καθενός αντί να την ανακουφίζει. Είναι λοιπόν αναμενόμενο, ο φοιτητής μέσα σε  τόσο εντατικούς ρυθμούς να μην μπορεί να ανταπεξέλθει15403109_10207765411909806_1218031459_n σε αυτή την κατάσταση και έτσι η κατάληξη όλων αυτών να είναι η μείωση της ύλης.  Αυτό αναπόφευκτα έχει σαν αποτέλεσμα την υποβάθμιση του γνωστικού υποβάθρου.

Αν κοιτάξει κανείς τη μεγάλη εικόνα στον εργασιακό τομέα με τα νομοσχέδια που ετοιμάζονται, εύκολα καταλαβαίνει ότι σκοπός τους είναι η καθαίρεση και η εξειδίκευση των επαγγελματικών δικαιωμάτων με αποτέλεσμα την παραγωγή εργαζομένων εύκολα εκμεταλλεύσιμων.Ακόμα αν σκεφτούμε ότι υπάρχει ήδη το νομικό πλαίσιο για την εξειδίκευση και σπάσιμο των πτυχίων (νόμος Διαμαντοπούλου) θα πρέπει να μπαίνουμε σε υποψίες σχετικά με τις προτεινόμενες αλλαγές.  Συγκεκριμένα με την κάθοδο των βασικών τεχνολογικών μαθημάτων στο 3ο έτος και τον διαχωρισμό της κατεύθυνσης στο 8ο και 9ο εξάμηνο, ανοίγεται πια ο δρόμος για την τεκμηρίωση και σε επίπεδο προγράμματος ενός σπασίματος του ενιαίου κύκλου σπουδών.

Οι παραπάνω προβληματισμοί τέθηκαν και στον κοσμήτορα και στον πρόεδρο της επιτροπής προπτυχιακών σπουδών στην «διαβούλευση» που είχε καλέσει ο πρώτος. Αντί να υπάρξει κάποιος αντίλογος ή τεκμηρίωση έστω ως προς την επιλογή των 54 μαθημάτων ή κάποια διάψευση για τον κίνδυνο διάσπασης του πτυχίου, ακούσαμε ένα λόγο βαθιά υποτιμητικό. Μάθαμε ότι δεν γνωρίζουμε και πολλά για τις σπουδές μας, ότι οι καθηγητές είναι αυτοί που φέρουν το κύρος της σχολής, ότι δεν έχουμε εμπειρία και τελικά η γνώμη μας δεν μετράει και τόσο πολύ. Αναρωτιέται λοιπόν κανείς γιατί, αφού είναι έτσι, ο κοσμήτορας μας κάλεσε εξαρχής. Μήπως για να προβάλλει για ακόμα μία φορά ένα ψευδώς δημοκρατικό πρόσωπο και να νομιμοποιήσει την διαδικασία στα μάτια των φοιτητών? Μήπως γιατί το πρόγραμμα θα εφαρμοστεί καθολικά από του χρόνου για όλους τους φοιτητές και γνωρίζει ότι θα συναντήσει αντιδράσεις;

Έτσι λοιπόν προχωράει η πρόταση «αναμόρφωσης» του προγράμματος και κατατίθεται προς συζήτηση και ψήφιση την Τρίτη 13 Δεκεμβρίου. Σε αυτά το πλαίσια ο Εγκέλαδος οργανώνεται και συζητάει την Τετάρτη 7.12, στις 14:30.

Χούντα δεν γνωρίσαμε, μα ούτε Ελευθερία…

Η εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο το 73’, κάνει το Νοέμβρη να ναι πάντα συνυφασμένος με την Ελευθερία, την Δημοκρατία και την Αντίσταση. Να είναι συνδεδεμένος με τον δίκαιο και αυτονόητο Αγώνα για ψωμί και παιδεία. Είναι πηγή έμπνευσης και κουράγιου για την νεολαία, τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας, τους λαούς του κόσμου.115_1
Από το 1967 η Ελλάδα βρισκόταν υπό τη δικτατορική διακυβέρνηση του στρατού, ενός καθεστώτος που είχε καταργήσει τις ατομικές ελευθερίες, είχε διαλύσει τα πολιτικά κόμματα και είχε εξορίσει, φυλακίσει και βασανίσει πολιτικούς και πολίτες με κριτήριο τις πολιτικές τους πεποιθήσεις. Η χούντα, στην προσπάθειά της να ελέγξει κάθε πλευρά της πολιτικής, είχε αναμιχθεί στον φοιτητικό συνδικαλισμό από το 1967, απαγορεύοντας τις φοιτητικές εκλογές στα πανεπιστήμια , στρατολογώντας υποχρεωτικά τους φοιτητές και επιβάλλοντας μη εκλεγμένους αντιπροσώπους των φοιτητικών συλλόγων στην Εθνική Φοιτητική Ένωση Ελλάδος (ΕΦΕΕ). Η πραγματικότητα αυτή οδήγησε στην οργάνωση της αντίστασης , απ΄τη μεριά των φοιτητών ενάντια στην δικτατορία και πυροδότησε την εξέγερση τους.
Σήμερα στην Ελλάδα, δεν έχουμε Χούντα. Δεν ζούμε τις μαύρες μέρες της επταετίας. Είναι όμως ο αγώνας για Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία επίκαιρος ή είναι μια μουσειακή ανάμνηση ? Εμείς λέμε ότι είναι επίκαιρος. Τα 8 χρόνια μνημονίων έχουν μετατρέψει τις ζωές μας σε απλή επιβίωση. Το αποκορύφωμα των πολιτικών λιτότητας είναι η μετατροπή των κοινωνικών – υγεία, παιδεία- και δημόσιων αγαθών – γη , νερό, ρεύμα- σε εμπορεύσιμα. Η κοινωνία των λίγων είναι πιο ορατή απειλή από ποτέ.
Ο νεοφιλελευθερισμός, εργαλείο του οποίου είναι οι πολιτικές λιτότητας, δεν θα μπορούσε να μην έχει το βλέμμα του στραμμένο και στα Πανεπιστήμια. Εκεί που παιδεύεται γνωστικά και ιδεολογικά η νεολαία. Η υποχρηματοδότηση έχει καταστήσει λογικό και απαραίτητο το να πληρώνουμε για τις σπουδές μας. Από τα συγγράμματα, τα σχεδιαστικά, τα υλικά των εργαστηρίων μέχρι τα δίδακτρα στα μεταπτυχιακά.
Και κάπου εδώ είναι αναγκαίο να μιλήσουμε για την Ελευθερία. Χούντα μπορεί να μην έχουμε, είμαστε όμως ελεύθεροι; Από την μεγάλη εικόνα της κοινωνίας και από το πρόσφατο παράδειγμα της μετατροπής του ΟΧΙ του δημοψηφίσματος σε ΝΑΙ, λαμβάνοντας υπ’ όψιν την καταστολή κάθε κινηματικής δράσης – απ’ την απεργία των εργαζομένων της ΒΙΟΜΕ, στην επέμβαση των ΜΑΤ εναντίον μας και πλάι της ΧΑ στα Προσφυγικά- έχοντας στο νου της απελάσεις των προσφύγων. Όχι δεν είμαστε ελεύθεροι να διαμορφώνουμε τις συνθήκες στις οποίες θα ζούμε, να διεκδικούμε, να υπάρχουμε. Ας κοιτάξουμε την μικρή εικόνα των σχολών μας , με την καθηγητική αυθαιρεσία να οξύνεται , με τους φοιτητές να έχουν μείνει εκτός όλων των οργάνων λήψης αποφάσεων , με την διοίκηση της δικιάς μας σχολής που αποφασίζει τι και πώς θα σπουδάζουμε , χωρίς εμάς. Ας κοιτάξουμε την ίδια την καθημερινότητα μας. Με την συνεχή εντατικοποίηση των σπουδών, έχουμε δικαίωμα προσωπικού χρόνου; Η νεολαία σ’ αυτή τη συγκυρία ζεί με το φάντασμα της ανεργίας. Πάνω σ’ αυτό της το φόβο έχουν παγιωθεί οι ελαστικές μορφές εργασίας, που πέρα από την πενιχρή ανταμοιβή, δεν προβλέπουν και καμία ασφάλιση για τον εργαζόμενο. Με την απειλή της απόλυσης καταπατούνται το οκτάωρο, οι άδειες, καταργείται η υποχρέωση για τήρηση ασφαλών συνθηκών εργασίας. Με την παρούσα κατάσταση, μπορούμε να επιλέξουμε αν θα ζήσουμε στη χώρα μας ή αν θα φύγουμε μετανάστες; Χούντα λοιπόν δεν έχουμε γνωρίσει, αλλά ούτε και ελευθερία!
Οι φοιτητές το ’73 αντιστέκονταν ενάντια στην δικτατορία που στηριζόταν από το Αμερικάνικο κεφάλαιο, ενάντια στον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ. Φέτος θα φωνάξουμε και εμείς εναντίον τους , πιο δυνατά από κάθε άλλη χρονιά. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ, που με βάση όλα τα παραπάνω έχει αναλάβει το ρόλο του καταπιεστή των ζωών μας , θα δεχτεί στις 15/11, την επίσκεψη του πρώην προέδρου των ΗΠΑ , Μπάρακ Ομπάμα μετά τιμών. Θα τον υποδεχτούμε και εμείς . Με μια δυναμική διαδήλωση, που θα υπερασπίζεται όχι μόνο τους λαούς του κόσμου αλλά και την τιμή των νεκρών του Πολυτεχνείου.
Τέλος, η εξέγερση του Πολυτεχνείου , είναι ακόμη ένα παράδειγμα μέσα από την ανθρώπινη ιστορία , για το πως η νεολαία είναι πάντα πρωταγωνίστρια στον ωραίο αγώνα για έναν καλύτερο κόσμο. Είμαστε η γενιά που κάποιοι ονομάζουν κατ’ επανάληψη χαμένη . Να τους διαψεύσουμε. Ας εμπνευστούμε από τους αγώνες του παρελθόντος και ας νιώσουμε ότι δεν έχουμε μόνο την ανάγκη αλλά και τη δύναμη να τα ανατρέψουμε όλα . Ας διεκδικήσουμε όλα αυτά που μας αξίζουν !

Καλούμε όλες και όλους:

Στις 15/11, στην πορεία ενάντια στην επίσκεψη του Μπαράκ Ομπάμα. Προσυγκέντρωση στις 5 μ.μ ,έξω από το κάτω Πολυτεχνείο.
Στις 15,16,17/11, στον τριήμερο εορτασμό στο κάτω Πολυτεχνείο. Στο χώρο θα υπάρχουν εκθέσεις της Αριστερής Ενότητας καθώς και εκδήλωση με τίτλο » Ο αντιφασισμός ως διαρκές διακύβευμα » την Τετάρτη στις 4μ.μ .
Στις 17/11 στην πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου. Προσυγκέντρωση στη 1μ.μ , έξω από το κάτω Πολυτεχνείο.