Όταν οι προβληματικές του ΠΣ, δεν έχουν τέλος….

Όπως όλες και όλοι  θυμόμαστε , το κυρίαρχο θέμα που μας απασχόλησε την  psπροηγούμενη ακαδημαϊκή χρονιά,  ήταν η αλλαγή του Προγράμματος Σπουδών. Παρά τις αρκετές και πολυπληθείς συνελεύσεις που πραγματοποίησε ο σύλλογος μας,  καθώς επίσης και τις προσπάθειες που γίνανε -μέσα από συνελεύσεις ετών και επιτροπές κατάληψης- για να προσεγγιστούν  τα βασικά χαρακτηριστικά ένος Προγράμματος Σπουδών πάνω  στις ανάγκες μας, τελικά πέρασε η πρόταση της κοσμητείας. Μαζί και  ορισμένες μεταβατικές διατάξεις βέβαια, προκειμένου να επιτευχθεί η εφαρμογή του.

Συγκρίνοντας τις μεταβατικές διατάξεις που είχαν δημοσιευθεί τότε με αυτές που αναρτήθηκαν στην ιστοσελίδα της σχολής πριν λίγες μέρες , προκύπτουν οι έξης ενστάσεις. Αρχικά, υπήρχε η δέσμευση ότι μαθήματα που κατεβαίνουν εξάμηνο, θα διδάσκονταν και στα 2 εξάμηνα για όλους τους φοιτητές κάτι το οποιο όπως βλέπουμε δεν ισχύει για όλα τα μαθήματα. Π.χ. στο μάθημα της εδαφομηχανικής 1, το μάθημα θα διδάσκεται στο χειμερινό εξάμηνο, μόνο στους φοιτητές που το προσπέρασαν, δηλαδή του 5ου εξαμήνου, ενώ όσοι το οφείλουν, είναι αναγκασμένοι να χάσουν ένα εξάμηνο και να το δώσουν στο εαρινό. Με αλλα λόγια, ένας φοιτητής που, χωρίς να γνωρίζει τις νέες μεταβατικές, είχε προγραμματίσει να δώσει το μάθημα σε αυτό το χειμερινό, αναγκάζεται να το δώσει στο εαρινό, χάνοντας έτσι ένα εξάμηνο και την αλληλουχία των γεωτεχνικων μαθηματων (εδάφη 2, μαθήματα κατεύθυνσης).

Επίσης, ένα εξίσου σημαντικό ερώτημα που προκύπτει , είναι  το τι εννοείται με τον όρο  «τεκμηρίωση» για απαλλαγή από μάθημα επιλογής,  όταν το μάθημα επιλογής που  ο φοιτητής/ρια είχε περάσει, καταργείται  (π.χ. φιλοσοφία-οικονομική, μηχανική συνεχούς, ειδικά θέματα σχεδιασμών οδού κλπ).  Και ποιοι είναι οι ικανοί λόγοι που πρέπει να συντρέχουν ώστε  να μπορεί κάποιος να πάρει την απαλλαγή; Θα πρέπει να γίνεται αίτηση ξεχωριστά από κάθε φοιτητή και ανά περίπτωση; Αν δεν ικανοποιούνται οι εκάστοτε λόγοι ο φοιτητής οφείλει να δώσει έξτρα μάθημα; Εκτός απ’ αυτά,  γίνεται φανερό ότι τα συγκεκριμένα μαθήματα που έχουν καταργηθεί θα αναγράφονται στην αναλυτική βαθμολογία του πτυχίου αλλά δεν θα προσμετρούνται στο μέσο όρο.

Ήδη γίνεται  αντιληπτό από όλες/ους  οι νέες μεταβατικές διατάξεις είναι τουλάχιστον κακογραμμένες. Κυρίαρχο πρόβλημα δημιουργείται στην δεύτερη γενική αρχή που αφορά τα μαθήματα επιλογής (υποχρεωτικά και μη). Με βάση αυτήν, ένα μάθημα που παλιότερα ήταν υποχρεωτικό και τώρα γίνεται επιλογής, για τον φοιτητή που  το όφειλε, εξακολουθεί να ισχύει ότι το οφείλει. Μαζί μ’ αυτό, υποχρεούται να περάσει και άλλο ένα μάθημα από τα υπόλοιπα της ομάδας επιλογών του εκάστοτε εξαμήνου. Θυμίζουμε ότι, τα υποχρεωτικά  μαθήματα που γίνονται επιλογής, είναι : Παραστατική Γεωμετρία, Στοιχεία Δικαίου, Γεωδαιτικές Εφαρμογές, Τεχνική Γεωλογία, Σίδερα 2. Συγκεκριμένα, η επιβάρυνση αυτή αφορά τα Στοιχεία Δικαίου, την Τεχνική Γεωλογία και τα Σίδερα 2.  Για να γίνουμε ακόμη πιο σαφείς, θα παραθέσουμε ένα παράδειγμα. Η Τεχνική Γεωλογία από υποχρεωτικό μάθημα  6ου εξαμήνου, μετατρέπεται  σε επιλογής 8ου εξαμήνου για όλες τις κατευθύνσεις, εκτός των Γεωτεχνικών στους οποίους είναι υποχρεωτικό. Στην ίδια ομάδα επιλογής υπάρχουν άλλα 6 μαθήματα. Ο φοιτητής που χρωστάει την Τεχνική Γεωλογία, εξακολουθεί να την χρωστάει και επίσης οφείλει να περάσει και 1 από τα υπόλοιπα 6 μαθήματα. Όσον αφορά την Παραστατική Γεωμετρία και τις Γεωδαιτικές Εφαρμογές, οι μεταβατικές διατάξεις δεν είναι ξεκάθαρες και δημιουργούν ερωτήματα. Αφού κάναμε λοιπόν αυτή την προσπάθεια αποκωδικοποίησης των μεταβατικών διατάξεων, που μόνο με κόπο θα μπορούσαν να είναι τόσο διφορούμενες, ας περάσουμε στα εξής συμπεράσματα-προβληματισμούς :

Από την στιγμή που τα μαθήματα αυτά, που μέχρι πρότινος ήταν υποχρεωτικά, η διοίκηση εξακολουθεί να τα θεωρεί βαρύνουσας σημασίας –  αφού  μας υποχρεώνει ακόμη και τώρα να τα περάσουμε -για ποιό λόγο τα κατήργησε από υποχρεωτικά ? Επιπρόσθετα, από που και ως που όλες αυτές οι άστοχες και τραγικές ταυτόχρονα  επιλογές, που συνθέτουν το Νέο ΠΣ, συνοδεύονται με τιμωρητική διάθεση για τους φοιτητές ?

Όλα λοιπόν δείχνουν, ότι οι αντιδράσεις ενός μεγάλου μέρους των φοιτητών όλη την προηγούμενη χρονιά, δεν ήταν αβάσιμες. Συζητούσαμε από πέρσυ ήδη, ότι όταν η εμμονή με έναν συγκεκριμένο αριθμό μαθημάτων (6 ανά εξάμηνο, 54 συνολικά) ιεραρχείται πιο ψηλά από τη γνώση και τον τρόπο με τον οποίο αυτή λαμβάνεται, καταλήγουμε σε έναν αέναο κύκλο κοπτοραπτικής που και δυσχεραίνει την λειτουργία της σχολής και κατά κύριο λόγο δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα στην καθημερινότητα του φοιτητή. Και αυτό ακριβώς, ήρθαν να μας αποδείξουν και οι νέες μεταβατικές διατάξεις. Το ζήτούμενο δεν είναι, να απαλλαγεί ο φοιτητής από όλα τα χρωστούμενα, παρόλα αυτά, δεν είναι να δυνατόν να υπάρχουν μεταβατικές διατάξεις, που να δρουν τιμωρητικά για ένα μέρος των φοιτητών. Και αν λοιπόν,  αυτά τα 5 μαθήματα  είναι τόσο πολύ πιο σημαντικά από όλα τα υπόλοιπα μαθήματα επιλογής, για ποιο λόγο δεν έμειναν στα υποχρεωτικά μαθήματα του κορμου. Για να μην χαλάσει ένα νούμερο;

Όλες αυτές οι αντιφάσεις και τα ερωτήματα θα απαντηθούν πριν ή αφότου ξεκινήσει το νέο ακαδημαϊκό έτος; Είναι σαφές ότι το timing της κοσμητείας κάπου χάνει. Για ποιο λόγο να ψηφιστούν και να κοινοποιηθούν οι διατάξεις μία εβδομάδα πριν το τέλος της εξεταστικής; Δεδομένου ότι η  πλειοψηφία των φοιτητών είχε κάνει προγραμματισμό για δύο εξεταστικές με βάση τις διατάξεις που συνόδευαν αρχικά το πρόγραμμα σπουδών ,είναι αυτονόητο ότι οι «διευκρινήσεις» των μεταβατικών θα έπρεπε να έχουν γνωστοποιηθεί στους φοιτητές εγκαίρως και όχι να ψηφιστούν εν μέσω εξεταστικής για να μην υπάρξει καμία αντίδραση τους. Όπως επίσης θα έπρεπε,  να μην είναι διφορούμενες.

Καταλαβαίνουμε λοιπόν, ότι οι χειρισμοί της κοσμητείας σε συνδυασμό με τις ευνοϊκότερες διατάξεις του Απρίλη, οδήγησαν σε έναν εφησυχασμό από τη μεριά των φοιτητών, και μάλλον σε αυτό στόχευαν. Όπως επίσης καταλαβαίνουμε ότι , όπως και στο όριο δήλωσης, η ανάμειξη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, που εγγυήθηκε για την αλλαγή του προγράμματος και τα πράγματα εν τέλη έγιναν λίγο διαφορετικά απ’όσα είχε δεσμευτεί, βοήθησε για άλλη μια φορά τη διοίκηση της σχολής και όχι τους φοιτητές.

Στο χέρι μας είναι λοιπόν από εδώ και πέρα, να συνεχίσουμε να διεκδικούμε τους όρους με τους οποίους θα σπουδάζουμε και τους τρόπους με τους οποίους θα λαμβάνουμε τη γνώση, όπως επίσης στο χέρι μας είναι να συνεχίζουμε να διαμαρτυρόμαστε και να παλεύουμε ενάντια σε όσους εντατικοποιούν και δυσχεραίνουν την καθημερινότητα μας μέσα στη σχολή.

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

31/05 κτ.Αντοχής Υλικών: Φοιτητικές Εκλογές -Ανακοίνωση Εγκέλαδου Πολιτικών Μηχανικών

Την Τετάρτη 24 Μαΐου, κατά τη διεξαγωγή των εκλογών του φοιτητικού μας συλλόγου, στο κτίριο Γκίνη, ομάδα τραμπούκων εισέβαλε οργανωμένα στο χώρο διεξαγωγής των εκλογών και κατάφερε να τις διακόψει, καίγοντας κάλπες, ψηφοδέλτια και πρακτικά.

Ο Εγκέλαδος Πολιτικών Μηχανικών καταγγέλει τη μαφιόζικη επίθεση της ομάδας των τραμπούκων που θύμισε πρακτικές από άλλες εποχές. Εποχές που μας γυρίζουν πολύ πίσω στο χρόνο, τότε που το παρακράτος προσπαθούσε βιαίως να τσακίσει τις αντιστάσεις των μαχόμενων φοιτητών, που πάλευαν για τα αυτονόητα δημοκρατικά δικαιώματα και την ελευθερία στην πολιτική έκφραση και δράση.

Είναι χρέος τόσο δικό μας, ως πολιτική δύναμη που δραστηριοποιείται μέσα στη σχολή, όσο και ευθύνη του καθενός ανένταχτου φοιτητή μεμονωμένα, να μην επιτρέψει στον φόβο να κυριαρχήσει. Είναι χρέος μας να υπερασπιστούμε τα δημοκρατικά μας δικαιώματα απέναντι σε κάθε τραμπούκο που νομίζει ότι μπορεί να επεμβαίνει και να διαλύει στις διαδικασίες των συλλόγων, προσφέροντας την καλύτερη υπηρεσία στους δυνάστες αυτού του τόπου. Είμαστε όλες και όλοι υποχρεωμένοι να μη σκύψουμε το κεφάλι σε αυτές τις πρακτικές, όπως επιλέγουμε να μην το κάνουμε σε οποιονδήποτε θέλει να ορίζει τις ζωές μας!

Έχοντας στο νου τα παραπάνω, όλες οι πολιτικές δυνάμεις του συλλόγου (Εγκέλαδος, Πκς, Εαακ, Πασπ) προτείναμε τη διεξαγωγή εκ νέου των φοιτητικών εκλογών στο Κτήριο Αντοχής Υλικών αυτή τη φορά, όπου και μπορεί να κυλήσει απολύτως ομαλά η διαδικασία, την Τετάρτη 31 Μαΐου.

Παρ΄όλα αυτά, τη στιγμή που η ίδια η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Πολιτκιών Μηχανικών πέρσι είχε προτείνει το Αντοχής Υλικών ως ασφαλή χώρο για τη διενέργεια των εκλογών, αντί των κτηρίων της ΣΕΜΦΕ, φέτος διατεινόταν ότι δεν συμφωνεί και αποφάσισε να μην συμμετάσχει στις εκλογές, επικαλούμενη υποτιθέμενους λόγους ασφαλείας.

Την ίδια στιγμή, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Μηχανολόγων Μηχανικών, αποφάσισε να συμμετάσχει κανονικά στις φοιτητικές εκλογές του συλλόγου των Μηχ.Μηχ., που θα διενεργηθούν την ίδια μέρα και στο ίδιο μέρος με αυτές του δικού μας Συλλόγου.

Θα το πούμε λοιπόν, απλά και απόλυτα ξεκάθαρα γιατί  τα ψέμματα επιτέλους πρέπει να τελειώσουν: Ο μόνος λόγος για τον οποίον η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ δεν κατεβαίνει στις εκλογές είναι επειδή φοβάται ότι δεν θα μπορέσει να κινητοποιήσει ολόκληρο τον μηχανισμό της για δεύτερη φορά μέσα σε 7 μέρες και έτσι θα χάσει την αυτοδυναμία.

Η ΔΑΠ ελπίζει ότι με τη στάση της αυτή θα προκαλέσει αύξηση της αποχής και, άρα, ελπίζει ότι θα απονομιμοποιηθεί ο σύλλογος στα μάτια των φοιτητών, των καθηγητών και της διοίκησης. Είναι δηλαδή προφανές ότι αδιαφορεί πλήρως για την ίδια την υπόσταση του φοιτητικού μας συλλόγου και προτιμά να απέχει από τις διαδικασίες του και να τον υπονομεύσει, παρά να χάσει την αυτοδυναμία.

Ο Εγκέλαδος Πολιτικών Μηχανικών καταγγέλει τη διαλυτική για το σύλλογο στάση της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και την καλεί έστω και την τελευταία στιγμή, να αλλάξει γνώμη και να βάλει το συμφέρον του φοιτητικού μας συλλόγου, πάνω από το στενό κομματικό της συμφέρον.

Παρ΄ ότι η αποχή της ΔΑΠ από τις εκλογές μπορεί να οδηγούσε στην ανάδειξή μας σε πρώτη δύναμη της σχολής, δεν θα δείτε κανέναν από εμάς να πανηγυρίζει μια τέτοια πρωτιά. Για μας η μεγάλη μάχη αυτών των εκλογών επικεντρώνεται στο να πραγματοποιηθεί μια πραγματικά μαζική και δημοκρατική διαδικασία σε πείσμα όσων θέλουν να την υποβαθμίσουν.

 

Είμαστε έτοιμοι/ες να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας, ώστε κανένας συμφοιτητής μας να μην κάτσει στο σπίτι του, υπό το φόβο που έσπειραν οι τραμπούκοι! Δεν θα αφήσουμε να περάσει η τρομοκρατία! Δεν θα κάνουμε βήμα πίσω υπό τις απειλές κάποιων παρακρατικών!

Στις φετινές εκλογές, επομένως, το διακύβευμα υπερβαίνει κατά πολύ την καταγραφή και τον εγωισμό της κάθε πολιτικής συλλογικότητας ξεχωριστά! Παλεύουμε για τον σύλλογό μας, κόντρα στον τραμπουκισμό και τον φόβο, αλλά και κόντρα στη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, που είναι διατεθειμένη τόσο εύκολα να τον διαλύσει, προκειμένου να μη σταματήσει να είναι το τσιφλίκι της!

Καλούμε, λιοπόν, όλους τους φοιτητές και τις φοιτήτριες της σχολής να κάνουν ό,τι περνούν από το χέρι τους για να ΝΙΚΗΣΕΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟΝ  ΣΥΛΛΟΓΟ ΜΑΣ!!!!!

ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ!!!!

ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΤΑΓΗ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΤΡΑΜΠΟΥΚΟ!!!!

ΚΡΑΤΑΜΕ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΔΥΝΑΤΟ, ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΤΗΣ ΔΑΠ!!!!

ΧΤΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΒΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ!!!!!

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΜΑΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ, ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 31 ΜΑΊΟΥ ΣΤΟ ΚΤΗΡΙΟ ΑΝΤΟΧΗΣ ΥΛΙΚΩΝ!!!!!

ÁÈÇÍÁ-ÓõãêÝíôñùóç ìáèçôþí óôá Ðñïðýëáéá ãéá ôçí Ýêôç åðÝôåéï ôïõ èáíÜôïõ ôïõ ÁëÝîç Ãñçãïñüðïõëïõ.
(PHASMA/ÃÉÙÑÃÏÓ ÍÉÊÏËÁÚÄÇÓ)

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΙΤΙΑ) ΤΙΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ…

Που βρισκόμαστε…

Βρισκόμαστε λίγες μέρες μετά την ψήφιση του 4ου μνημονίου. Βρισκόμαστε στον 7ο χρόνο των μνημονιακών πολιτικών, στη συνέχιση της κατάρρευσης της κοινωνίας και των δικαιωμάτων της. Στη περίοδο που κάποιοι μας ονομάζουν «χαμένη γενιά» χωρίς όνειρα και ελπίδες. Στη περίοδο όπου δεν μας επιτρέπουν να νιώσουμε ελεύθεροι και να σχεδιάσουμε το μέλλον μας όπως εμείς θέλουμε. Σε μια περίοδο όπου τα κέρδη τους πατάνε πάνω στις ίδιες μας τις ζωές!

Και μέσα σε όλα αυτά , πως θα σου φαινόταν…

Ένα Πανεπιστήμιο που  όλο και περικόπτονται οι φοιτητικές παροχές, που οι φοιτητικές ανάγκες γίνονται πεδίο κερδοφορίας για κάποιους εργολάβους, που πληρώνεις δίδακτρα στις μεταπτυχιακές σου σπουδές;

Ένα Πανεπιστήμιο που αναλαμβάνει το ρόλο του «επαγγελματικού» φροντιστηρίου, που θα δημιουργεί εργαζομένους χωρίς κριτική σκέψη, χωρίς κοινωνικό ρόλο, χωρίς δικαιώματα;

Ένα Πανεπιστήμιο που δε χωράει o διάλογος μεταξύ των φοιτητών και δεν μετράει η γνώμη τους για τη γνώση και τις σπουδές τους, που δε χωράει ο προβληματισμός και η δράση για προβλήματα της κοινωνίας, που δε χωράνε οι γενικές συνελεύσεις και ο καθένας περιχαρακώνεται στον εαυτό του;

Ένα Πανεπιστήμιο όπου οι όποιες ελλείψεις της διδασκαλίας των μαθημάτων καλύπτονται από σημειώσεις με το λογότυπο της ΔΑΠ; Όπου η γνώση γίνεται εμπόρευμα και οι πελατειακές σχέσεις καθημερινότητα;

Ένα Πανεπιτήμιο που δεν χωράει εμάς και τα όνειρά μας!

Και τι μπορούμε να κάνουμε για όλα αυτά;A_zKXdHCMAAZ_Q3.jpglarge-838x1024.jpeg

Να μην επιτρέπουμε σε κανένα να εξαγοράζει την αξιοπρέπειά μας!

Να μην επιτρέπουμε σε κανένα να απαξιώνει το Φοιτητικό μας Σύλλογο και τις ανάγκες του!

Να καταδικάζουμε τις πολιτικές δυνάμεις που με τη στάση τους ενισχύουν τη διάλυση του δημόσιου Πανεπιστημίου!

Να ξαναεμπιστευτούμε  τη συλλογικότητα και να αποβάλουμε τον ατομισμό μας!

Να μην επαναπαυόμαστε σε μία καθημερινότητα που δεν μας αρκεί!

Να απελευθερώσουμε τη δύναμη που κρύβουμε μέσα μας!

Για ένα πανεπιστήμιο των αναγκών μας!

  • Με σπουδές χωρίς δίδακτρα για όλες και όλους
  • Με δωρεάν συγγράμματα και αναλώσιμα υλικά για κάθε φοιτητή/ρια.
  • Με αυτονόητη την δωρεάν παροχή σίτισης , στέγασης, μεταφορών.
  • Με επαρκή κρατική χρηματοδότηση, δίνοντας προτεραιότητα στις ανάγκες των φοιτητών.
  • Που θα προάγει την πολύπλευρη επιστημονική γνώση με κοινωνικό περιεχόμενο.
  • Που θα σμιλεύει τον κριτικά σκεπτόμενο άνθρωπο, το μηχανικό που σκέφτεται με άξονα το κοινωνικό και οικολογικό συμφέρον.
  • Με ανθρώπινος ρυθμούς σπουδών, με μαθησιακό υλικό επαρκές, που ο φοιτητής δεν θα χρειάζεται να καταφεύγει σε βοηθήματα και ιδιωτικά φροντιστήρια.
  • Που θα αποτελεί έναν ελεύθερο ανοιχτό κοινωνικό χώρο, άσυλο για τους φοιτητικούς και κοινωνικούς αγώνες.
  • Με ζωντανούς και μαχητικούς συλλόγους που θα ενθαρρύνουν και θα επιτρέπουν τη συμμετοχή όλων.

Δηλαδή ένα πανεπιστήμιο δημόσιο, δωρεάν και δημοκρατικό! Ένα πανεπιστήμιο για όλους, αλλά και για όλα!

Για μια κοινωνία χωρίς εξαθλίωση και αυταρχισμό…

Ένα ελεύθερο και δημοκρατικό πανεπιστήμιο δεν μπορεί να υπάρξει σε μια κοινωνία στην  οποία κυριαρχούν η καταπίεση και η εκμετάλλευση.  Εμείς προτάσσ160914132647-01-chile-girl-police-protest-restricted-exlarge-169ουμε μία ζωη βασισμένη στις αξίες της αλληλεγγύης, της αυτοοργάνωσης και της δημοκρατίας σε κάθε κοινωνικό χώρο. Μια κοινωνία  ισότητας και δικαιοσύνης που οι από κάτω θα ζουν πραγματικά ελεύθεροι. Μια κοινωνία όπου τα κέρδη λίγων δεν θα καθορίζουν τις ζωές μας.

Για μια άλλη κουλτούρα της νεολαίας…

Γιατί ο δρόμος για την ανατροπή και την κοινωνική απελευθέρωση χαράσσεται πάνω στην επιθυμία μας να ζούμε πέρα από τα κοινωνικά και πολιτιστικά στερεότυπά τους. Συνεπώς, επιλέγουμε να πορευόμαστε με πυξίδα μας.

  • Ένα εναλλακτικό πολιτιστικό πρότυπο για τη νεολαία απέναντι στην κυρίαρχη υποκουλτούρα.
  • Τον αγώνα απέναντι στις σεξιστικές προκαταλήψεις και την έμφυλη καταπίεση. Ώστε το φύλο και ο σεξουαλικός προσανατολισμός να μην χωρίζουν τους ανθρώπους σε κατηγορίες.
  • Την αντιφασιστική πάλη μέσα και έξω από τις σχολές μας.
  • Μια κοινωνία όπου ντόπιοι και ξένοι θα ζούμε μαζί ,αξιοπρεπώς κι ελεύθεροι,μακριά από το ρατσισμό και την ξενοφοβία. Αγωνιζόμαστε ενάντια σ’όλους τους φράχτες ,τα στρατόπεδα συγκέντρωσεις και τις επαναπροωθήσεις προσφύγων.

Γιατί Εγκέλαδος;

Ο Εγκέλαδος είναι ένα φοιτητικό σχήμα που συμμετέχει στην Αριστερή Ενότητα. Η Αριστερή Ενότητα είναι μία δικτύωση αυτόνομων σχημάτων της ριζοσπαστικής αριστεράς που δραστηριοποιούνται στα πανεπιστήμια, που αγωνίζεται για αναβαθμισμένη, δημόσια και δωρεάν παιδεία. Θέτουμε εμφατικά το πρόταγμα για μετωπική συμπαράταξη της αριστεράς , πέρα από κάθε λογική πρωτοπορίας και εργαλειακής αντιμετώπισης της δημοκρατίας,. Επιδιώκουμε την οργανική σύνδεση με τον φοιτητικό κόσμο, χτίζοντας σχέσεις εμπιστοσύνης με τους συμφοιτητές μας, βασισμένες στην αλληλομόλυνση ιδεών και προβληματισμών, στην προσπάθεια αναζωπύρωσης της φοιτητικής συλλογικής ζωής. Η Αριστερή Ενότητα αναπτύσσει έντονη αντιφασιστική-αντιρατσιστική δράση και προσπαθεί να προτάσσει ένα συνολικό αντιπαράδειγμα στον πολιτισμό, στον τρόπο οργάνωσης της καθημερινότητας, στο πανεπιστήμιο, στον τρόπο λειτουργίας της κοινωνίας και τελικά τελικά στην ίδια μας τη ζωή.

ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ!

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ
ΣΤΙΣ 24 ΜΑΗ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ-ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΕΓΚΕΛΑΔΟ

9+1 λόγοι για να ψηφίσουμε στις φοιτητικές εκλογές της 24ης Μαΐου

  1. Γιατί πρέπει στις φετινές εκλογές να αποτυπωθεί ότι το δυναμικό του αγώνα ενάντια στο Πρόγραμμα Σπουδών δεν αφομοιώθηκε από την πρόταση Διοίκησης-ΔΑΠ.
  2. Γιατί δεν μας αρκεί η άποψη του Φοιτητικού Συλλόγου απλά να »καταγράφεται» , αλλά να αποτελεί κυρίαρχο παράγοντα στη λήψη αποφάσεων.
  3. Γιατί στις εκλογές πρέπει να αποτυπωθεί η γνώμη των φοιτητών της σχολής και όχι οι μηχανισμοί των πελατειακών δικτύων.
  4. Γιατί δεν μπορεί να συνεχίσει η αυτοδυναμία της ΔΑΠ, να αποτελεί εργαλείο στα χέρια της διοίκησης, προκειμένου να περνάει μέτρα που υποβαθμίζουν τις σπουδές μας.
  5. Γιατί αύριο θα είναι αδιανόητος ο αγώνας για αξιοπρεπή εργασία, αν σήμερα θεωρήσουμε αδύνατο τον αγώνα ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και την υποτίμηση των πτυχίων μας.
  6. Γιατί η γενιά μας πρέπει να αποτελέσει εφαλτήριο αντεπίθεσης των μνημονιακών πολιτικών, που καταστρέφουν την ζωή μας και εγκλωβίζουν το μέλλον μας.
  7. Γιατί πρέπει να ενισχυθεί ο αντιφασιστικός και αντιρατσιστικός λόγος μέσα στις σχολές.
  8. Γιατί δεν πρέπρει να αφήσουμε να πανηγυρίζουν τη νύχτα των εκλογών, αυτοί που μας αντιμετωπίζουν σαν νούμερα, αυτοί που μας έχουν φακελωμένους.
  9. Γιατί τώρα είναι η στιγμή να αποφασίσεις τι πανεπιστήμιο θέλεις οραματιζόμενος το πανεπιστήμιο των αναγκών μας.

 

9+1. Για να σπάσει η αυτοδυναμία της ΔΑΠ, της οργάνωσης σπουδάζουσας της ΟΝΝΕΔ!!!

Τέταρτο και τελευταίο( ; )

Έως τις 19 Μάη και με τη διαδικασία του επείγοντος η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θα φέρει προς ψήφιση στη βουλή το νέο πακέτο μέτρων όπως αυτό συμφωνήθηκε με τους δανειστές. Η συμφωνία αυτή που έκλεισε ανήμερα Πρωτομαγιάς περιλαμβάνει μέτρα που θα πλήξουν τα εργασιακά δικαιώματα και το ασφαλιστικό σύστημα ενώ θα περιορίσουν ακόμη περισσότερο την πρόσβαση μεγάλου μέρους της κοινωνίας στο σύστημα υγείας και όχι μόνο.
Συγκεκριμένα, για το 2018 προβλέπονται μεταξύ άλλων: η μείωση του επιδόματος θέρμανσης κατά 58 εκατομμύρια ευρώ, η μείωση του επιδόματος ανεργίας κατά 3,5 εκατομμύρια ευρώ, αυξήσεις στις ασφαλιστικές εισφορές των ελεύθερων επαγγελματιών και των αγροτών, μείωση κατά 30% στη συμμετοχή των ασφαλιστικών ταμείων σε διαγνωστικές εξετάσεις και 18446737_429394950774532_5447180139560629873_nφάρμακα, συνολική περικοπή 313 εκατομμυρίων ευρώ στην ιατρική περίθαλψη, κατάργηση του ΕΚΑΣ για όλους τους χαμηλοσυνταξιούχους και νέα κριτήρια στην επιλογή δικαιούχων επιδόματος αναπηρίας. Για το 2019 δρομολογείται η περικοπή συντάξεων κατά 1,8 δισ. ευρώ και για το 2020 η δραματική μείωση του αφορολόγητου ορίου από 8.636 σε 5.681 ευρώ! Για παράδειγμα, ένας συνταξιούχος που λαμβάνει 720 ευρώ το μήνα και μέχρι τώρα δεν πλήρωνε φόρο θα κληθεί να πληρώσει πάνω από 600 ευρώ.
Ριζικές θα είναι όμως οι μεταρρυθμίσεις και σε ό,τι αφορά τα εργασιακά δικαιώματα. Πέρα από την ψήφιση όλων των αντεργατικών νόμων από το 2011 και μετά, η κυβέρνηση δεσμεύτηκε για απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων ενώ ταυτόχρονα θωρακίζει ακόμη περισσότερο τα συμφέροντα της εργοδοσίας προβλέποντας δικαίωμα για lock-out στις επιχειρήσεις. Βάζει επίσης νέα εμπόδια στην προκήρυξη απεργιών με την αύξηση του απαιτούμενου ποσοστού απαρτίας στο 50%, στα πρωτοβάθμια σωματεία. Τέλος, για 30 Κυριακές το χρόνο προβλέπεται να είναι ανοιχτά τα καταστήματα σε τουριστικές περιοχές, μεταξύ των οποίων η Αθήνα και ο Πειραιάς. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η κατεύθυνση των ιδιωτικοποιήσεων στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων ακολουθείται απαρέγκλιτα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ξεπούλημα του 40% των λιγνιτικών μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της ΔΕΗ και του 17% της εταιρείας, μέσω του ΤΑΙΠΕΔ.
Από όλα τα παραπάνω γίνεται ξεκάθαρο το ποιοι θα είναι αυτοί που θα κλιθούν να πληρώσουν το τέταρτο μνημόνιο. Αυτοί που πλήρωσαν και τα προηγούμενα τρία. Οι χαμηλόμισθοι και οι χαμηλοσυνταξιούχοι τα μεσαία και χαμηλά οικονομικά στρώματα και εμείς. Οι νέοι και οι νέες, οι αυριανοί εργαζόμενοι ή άνεργοι. Η γενιά που τόσο συστηματικά και μεθοδευμένα τα τελευταία χρόνια εξωθείται στη μετανάστευση. Απέναντι στη νέα αυτή ολομέτωπη επίθεση στις ήδη υποθηκευμένες ζωές μας, η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι συλλογική και αποφασιστική. Δε θα τους κάνουμε το χατίρι. Δε θα σωπάσουμε και δε θα ενημερωνόμαστε για το μέλλον μας από τις ειδήσεις. Θα το διαμορφώσουμε οι ίδιοι/ες μέσα από τις συλλογικές διαδικασίες και τη γενική μας συνέλευση.
Όλες και όλοι στη Γενική Συνέλευση τη Δευτέρα 15 Μάη για τη κινητοποίηση του Φοιτητικού Συλλόγου απέναντι στη ψήφιση των μέτρων!

4 χρόνια αυτοδύναμη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, 4 χρόνια επιτυχίες!

Σε λίγες μέρες είναι οι φοιτητικές εκλογές και όπως όλοι θα έχουμε παρατηρήσει οι συνάδελφοι απο τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ έχουν ξεκινήσει να ζητούν την ψήφο των φοιτητών, προκείμένου να αναδειχθούν για άλλη μια χρονία εγγυήτρια δύναμη μέσω της αυτοδυναμίας στο διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου. Απο την πλευρά μας, μιας και πλησιάζει αυτή η μέρα, συλλέξαμε τις καλύτερες στιγμές που μας χάρισε η αυτοδύναμη τα τελευταία τέσσερα χρόνια ΔΑΠ και σας τις παρουσιάζουμε:17499214_1371624656231513_6278063687704307358_n
Νέο Πρόγραμμα Σπουδών (2016-2017)
Την φετινή χρονιά ο Σύλλογος μας ήρθε αντιμέτωπος με την εφαρμογή του Νέου Προγράμματος Σπουδών. Δώσαμε καθ’ όλη την διάρκεια της χρονιάς έναν αγώνα ενάντια στο Νέο Πρόγραμμα Σπουδών που έφερνε η κοσμητεία, το οποίο αλλάζει ριζικά όσα γνωρίζαμε μέχρι τώρα για τη σχολή μας. Πιο συγκεκριμένα εναντιωθήκαμε στην διάσπαση του πτυχίου σε 3+2 κύκλους σπουδών, στην αμφισβήτηση του ενιαίου πτυχίου Πολιτικού Μηχανικού,στην περαιτέρω εντατικοποίηση των σπουδών μας. Όσον αφορά στη στάση της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, από την αρχή συντάχθηκε με την άποψη της διοίκησης , αναγνωρίζοντας ότι το Πρόγραμμα κινείται σε καλή κατεύθυνση, υπερψηφίζοντας το στην ΕΠΣ, χωρίς να έχει πάρει απόφαση ο Φοιτητικός Σύλλογος. Απέναντι στις ανησυχίες του ΦΣ σχετικά με την υποβάθμιση του πτυχίου του και του μέλλοντος των σπουδών του, η ΔΑΠ προέβαλλε το λαικίστικο επιχείρημα ότι ‘’ Επιτέλους πρέπει να αλλάξει το ΠΣ γιατί είναι παλιό ‘’ παραγνωρίζοντας ότι ένα ΠΣ δεν κρίνεται από την παλαιότητα του, αλλά από την ποιότητα του και τις ανάγκες που εξυπηρετεί. Επίσης πρόβαλλαν σαν επιπλέον επιχείρημα, την καλή πρόθεση της διοίκησης της σχολής, των ανθρώπων δηλαδή που προσέβαλλαν τις αποφάσεις του φοιτητών που εναντιώνονταν στο Ν.Π.Σ. , φτάνοντας στο σημείο να αμφισβητήσουν ακόμη και την ίδια την ύπαρξη του συλλόγου. Ενδεικτικό είναι ότι πρίν την τελαυταία ΓΣ του συλλόγου , ο κοσμήτορας ανακοινώνει ότι στην Επιτροπή Προπτυχιακών Σπουδών- που θα γινόταν την επόμενη μέρα της ΓΣ- θα εξεταστούν όλες οι προτάσεις των φοιτητών. Στα ανεβασμένα στην ιστοσελίδα της Σχολής αρχεία ωστόσο, δεν υπήρχε η ψηφισμένη απο 179 άτομα πρόταση του ενωτικού αγωνιστικού πλαισίου, αλλά η μειοψηφούσα πρόταση της ΔΑΠ, η οποία αποτελούσε μια παραλλαγή της πρότασης της διοίκησης.
Εκτός απο την προφανή πλέον συνενόηση και συμπαράταξη της με τη διοίκηση, η ΔΑΠ χρησιμοπόιησε το παραδοσιακό της όπλο, τη μετατόπιση της συζήτησης στο δίπολο «κατάληψη-ανοιχτή σχολή». Ύστερα από πέντε μαζικές γενικές συνελεύσεις που απέρριπταν την πρόταση της διοίκησης, δημιουργώντας τεράστια πίεση τόσο στον κοσμήτορα όσο και στην πρυτανεία, οι κινηματικές διαδικασίες σταμάτησαν όταν στην έκτη συνέλευση υπερίσχυσε το πλαίσιο της ΔΑΠ. Φέρνοντας κόσμο στο αμφιθέατρο μόνο την ώρα της ψήφισης των πλαισίων, η παραπάνω παράταξη προκειμένου να ναι αυτή που θα σφράγιζε την έκβαση του ζητήματος και όχι το αγωνιστικό μπλόκ του συλλόγου, ευθύνεται για το ΠΣ που θα εφαρμοστεί από του χρόνου. Ευθύνεται για τις δυσμενείς συνθήκες που θα δημιουργήσει η εφαρμογή του στις ζωές μας. Εμείς αναρωτιόμαστε πραγματικά αν και οι ίδιοι τολμάνε να το παρουσιάσουν σαν δικιά τους επιτυχία.
Όριο Δήλωσης Μαθημάτων (2015-2016)
Ας φέρουμε στο μυαλό μας όσα έγιναν πέρσι, σχετικά με το όριο δήλωσης μαθημάτων 12 μαθημάτων ανά εξάμηνο. Απέναντι στην παράλογη αυτή απόφαση της διοίκησης, ο σύλλογος μέσω ΓΣ ,αποφάσισε πως δεν θα δεχθεί κανένα όριο που τον εμποδίζει να καθορίζει μόνος του τις σπουδές του και θα εντατικοποιεί την καθημερινότητά του. Την απόφαση αυτή, για ακόμη μια φορά, η διοίκηση ,με χλευαστικό τρόπο, ξεκαθάρισε πως δεν θα τη λάβει υπόψη, αμφισβητώντας για ακόμη μια φορά την ύπαρξη του συλλόγου. Μπροστά στον τοίχο που ύψωσε ο κοσμήτορας , ο σύλλογος ανάγκαστηκε να απαντήσει με κατάληψη της σχολής. Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ εξ’αρχής είχε ξεκαθαρίσει πως διαφωνεί πολιτικά με την εφαρμογή του ορίου δήλωσης, θεωρόντας όμως σωστό να εφαρμοσθεί από το σημερινό πρώτο έτος. Με τον τρόπο αυτό επιδίωκαν και να μην στρέψουν εναντίον τους φοιτητές μετακυλίοντας το πρόβλημα στους επόμενους εισαχθέντες που δεν μπορούσαν ούτε να διαμαρτυρηθούν, ούτε και να ψηφίσουν εφόσον δεν υπήρχαν στη σχολή. Υπό την πίεση των μη ομαλών συνθηκών λόγω της κατάληψης, η πλειοψηφία των καθηγητών, που δεν ήταν θερμοί υποστηρικτές του ορίου, στράφηκαν εναντίον της διοίκησης , θεωρώντας ότι δεν υπάρχει λόγος να δημιουργείται τέτοια κατάσταση στη σχολή για ένα μέτρο το οποίο δεν αποφέρει σε κανέναν όφελος. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα στη Γενική Συνέλευσης Τμήματος, μια μέρα πριν τη ΓΣ των φοιτητών, ο κοσμήτορας να παραδεχθεί δημόσια ότι υπό αυτές τις συνθήκες δεν μπορεί να εφαρμόσει το όριο, ωστόσο δεν δεσμεύτηκε να βγάλει ανακοίνωση ότι το αποσύρει. Μην αναρωτιέται κανείς γιατί …τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους…
Και παρόλο που το αυτονόητο θα ήταν, μετά από αυτή τη δήλωση, οι φοιτητές της σχολής να συνεχίζαν να διεκδικούν την μη εφαρμογή του ορίου, σε κανένα έτος και την αντίστοιχη γραπτή ανακοίνωση του κοσμήτορα, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ επιμένει στην προτασή της. Να εφαρμοστεί δηλαδή το όριο από τους νεοεισαχθέντες. Χρησιμοποιώντας για ακόμη μια φορά το δίπολο ‘’ ανοιχτή- κλειστή’’ σχολή και το γνωστό μηχανισμό της, πέτυχε να βγάλει τον κοσμήτορα από την δύσκολη θέση. Το αποτέλεσμα ήταν στην συνάντηση της διοίκησης της σχολής με τη ΔΑΠ, να αποφασιστεί η εφαρμογή του ορίου από τους σημερινούς πρωτοετείς. Για τους υπόλοιπους, η δήλωση των παραπάνω από δώδεκα μαθημάτων μπορεί να πραγματοποιηθεί, μέσα από ένα δαιδαλώδες σύστημα αιτήσεων. Σαν να μην έφτανε αυτό, την απόφαση αυτή την τροποποίησε μόνος του ο κοσμήτορας, καθιστώντας απαραίτητη για την δήλωση των παραπάνω μαθημάτων , την έγκριση από το σύμβουλο καθηγητή και την Γενική Συνέλευση Τμήματος. Εφαρμόζοντας έτσι πλαγίως, το όριο δήλωσης καθολικά.
Απολύσεις διοικητικών υπαλλήλων ΕΜΠ (2013-2014)
Πέρα από τα ζητήματα της σχολής, έχει μεγάλη σημασία να δούμε την στάση που κράτησε η αυτοδύναμη( για πρώτη χρονιά) ΔΑΠ σε ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα στην ιστορία του ΕΜΠ. Το φθινόπωρο του 2013,ο τότε υπουργός Δοικητικής Μεταρύθμισεις Κυριάκος Μητσοτάκης, και σημερινός πρόεδρος της ΝΔ σε συνεργασία με το Υπ.Παιδείας επιδίωκε να διαλύσει συθέμελα τη δημόσια παιδεία απολύοντας 1.349 υπαλλήλους σε ΑΕΙ-ΤΕΙ και συγκεκριμένα 399 από τους 883 υπαλλήλους στο ΕΜΠ. Με τον τρόπο αυτό, εκτός από τις 399 οικογένειες που πετιόνταν στο δρόμο, το ΕΜΠ συνολικά θα υπολειτουργούσε , ανοίγοντας το δρόμο στην είσοδο του ιδιωτικού κεφαλαίου, στην κάλυψη βασικών λειτουργιών του ΕΜΠ ( βιβλιοθήκη, φύλαξη, δίκτυα ) από ιδιωτικές εταιρείες και στην συγχώνευση σχολών. Απέναντι σ’ όλα αυτά, η ΔΑΠ, δεν εναντιώθηκε ποτέ στις απολύσεις αυτές, με το πρόσχημα, ότι κάποια στιγμή έπρεπε να γίνει αξιολόγηση του προσωπικού, ενώ θεωρούσε θετική την χρήση ιδιωτικού κεφαλαίου, για την κάλυψη των αναγκών του ΕΜΠ. Αυτό προφανώς δεν θα γινόταν από την μεριά των εταιρειών, χωρίς αντάλλαγμα. Επιπλέον χρησιμοποιώντας την αυτοδυναμία στο ΔΣ, δεν υπέγραφε για την διεξαγωγή ΓΣ του συλλόγου, εμποδίζοντας τον για 8 εβδομάδες να συζητήσει για αυτό το τόσο σοβαρό ζήτημα, με το αδιανόητο και αντιδημοκρατικό επιχείρημα ότι η ΓΣ θα αποφάσιζε κατάληψη της σχολής. Προσπάθησε με κάθε τρόπο να κρατήσει το σύλλογο μακριά από αυτόν τον μαζικό και κρίσιμο αγώνα, υπογράφοντας μόνο όταν αυτός ήταν στο τέλος του.
Εν κατακλείδι, δεν χρειάζεται να ξαναδούμε τη χειραψία του υπεύθυνου της ΔΑΠ Πολ. Μηχ. με τον Κυριάκο Μητσοτάκη για να καταλάβουμε ποιο είναι το πραγματικό πρόσωπο της ΔΑΠ- ΝΔΦΚ. Πίσω από το προσωπείο των ‘’εθελοντών’’ που μοιράζουν σημειώσεις, προσποιούμενοι τους ενδιαφερόμενους για τις ανάγκες του φοιτητή, βρίσκονται αυτοί που με τις πολιτικές τους επιλογές και την στάση τους μέσα στις σχολές, δημιουργούν πρόβλημα στις ζωές μας. Από την μια, βρίσκεται η συσστράτευση τους με όλες τις πολιτικές που πλήττουν τον κόσμο της εργασίας και την νεολαία. Είναι αυτοί που υπερασπίζονται την ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων και την κατάργηση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας. Από την άλλη, αντιλαμβανόμαστε ότι η παρουσία τους μέσα στη σχολή μας, έχει συνεισφέρει ώστε να εφαρμοστούν όλα όσα υποβαθμίζουν την ποιότητα των σπουδών μας, την καθημερινοτητά μας, το επίπεδο της γνώσης που αποκομίζουμε από τη σχολή, το πτυχίο μας. Ήρθε η ώρα να βάλουμε ένα τέλος σ’ όλα αυτά. Να μην αφήσουμε τα μπλέ βαρίδια να μας πάνε πιο κάτω. Να σταθούμε επιτέλους στο μπόι των αγώνων μας, στο μπόι των ονείρων μας !
Οι σημειώσεις, τα δωρεάν βοηθήματα δεν θα βοηθήσουν κανέναν σε ένα Πανεπιστήμιο για λίγους όπως το οραματίζεται η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, για αυτό στις φετινές εκλογές ας μην τους χαρίσουμε μια ακόμη αυτοδυναμία !

Για έναν κόσμο χωρίς σύνορα!

Τα τελευταία 2 χρόνια, γύρω από το προσφυγικό ζήτημα, βλέπουμε να συγκρούονται 2 αντίθετοι κόσμοι και να δημιουργούνται 2 αντίθετες εικόνες. Από τη μία είναι ο κόσμος των κέντρων κράτησης, της καταστολής, του ρατσισμού και της ξενοφοβίας και από την άλλη βρίσκεται ο κόσμος της αλληλεγγύης, ο κόσμος που δείχνει ότι μπορούμε να ζήσουμε μαζί, ότι μπορούμε να ζήσουμε αλλιώς. Το τελευταίο διάστημα οι συνθήκες κράτησης και φυλάκισης μεταναστών (βλ. Πέτρου Ράλλη, Μόρια, Κόρινθο, Αμυγδαλέζα) συνεχίζουν να είναι επικίνδυνες για την υγεία και την ασφάλεια τους, στερώντας τους κάθε αξιοπρέπεια. Παρ’όλα αυτά η κυβέρνηση, μετά και τιbea459cc47ff0fbce7fa630f13a90eafς εξωφρενικές δηλώσεις Τόσκα, κλιμακώνει την επίθεση στον κόσμο της αλληλεγγύης, έχοντας εκκενώσει ήδη από το καλοκαίρι 5 καταλήψεις στέγης προσφύγων. Αυτή η κυβερνητική επιλογή, στοχεύει ξεκάθαρα να καταπνίξει κάθε φωνή που ζητά δικαιοσύνη και ισότητα, κάθε αγώνα ενάντια στο ρατσισμό και τον αυταρχισμό.

Παράνομοι δεν είναι οι πρόσφυγες…
Από την πρώτη στιγμή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, συνεχίζοντας το έργο της κυβέρνησης Σαμαρά, διατήρησε και τον φράχτη του Έβρου, απέναντι στον οποίο κάποτε διαδήλωνε, αλλά και τόσα κέντρα κράτησης που είχαν δημιουργηθεί μέχρι τότε. Παραβιάζοντας λοιπόν, κάθε κατοχυρωμένο ανθρώπινο δικαίωμα, η κυβέρνηση, υπέγραψε και εφαρμόζει κατά γράμμα τον τελευταίο χρόνο, την ντροπιαστική συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας. Μία συμφωνία που, ενισχύοντας την οικοδόμηση μίας Ευρώπης-Φρούριο, προβλέπει εκτεταμένες επαναπροωθήσεις προσφύγων στην «ασφαλή Τουρκία» (sic), την δημιουργία νέων κέντρων κράτησης, την εντατικοποίηση της φύλαξης των συνόρων. Η εγκληματική αυτή συμφωνία, κάνει την είσοδο των προσφύγων στη χώρα ακόμη πιο επικίνδυνη και φράζει ασφυκτικά όλα τα ασφαλή περάσματα σε αυτή. Παράλληλα όμως -σύμφωνα και με τον ΟΗΕ- καταπατά αναφαίρετα δικαιώματα τους, επιτρέπει τη φυλάκιση τους και σε πολλές περιπτώσεις τη παράνομη απέλαση τους σε γειτονικές χώρες από την Τουρκία.
Επιπρόσθετα σε όλα τα παραπάνω, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, τόσο σε επίπεδο ρητορείας όσο και σε επίπεδο πρακτικών, συνέχισε τον παραγκωνισμό των προσφύγων και τον αποκλεισμό τους από τον αστικό ιστό. Δημιουργώντας νέα κέντρα κράτησης αποκομμένα από τα αστικά κέντρα, αφήνοντας τη διαχείριση του ζητήματος σε ΜΚΟ και διατηρώντας τις άθλιες συνθήκες κράτησης, η κυβέρνηση «προτίμησε τον ρεαλισμό» (sic) και απέδειξε ότι αντιλαμβάνεται τους πρόσφυγες ως αριθμούς. Παράλληλα η συνεχής δυσφήμιση του κινήματος αλληλεγγύης, η ποινικοποίηση των δομών αλληλεγγύης και της δράσης αυτών, έδωσε πάτημα και βήμα, σε ακροδεξιές ρητορείες (Βλ. Σχολεία Ωραιοκάστρου και Φιλιππειάδας) , στην αυθαιρεσία και εγκληματική αδιαφορία της αστυνομίας αλλά και στον φασιστικό ακτιβισμό της Χ.Α.
Παράνομοι λοιπόν δεν είναι οι πρόσφυγες, παράνομος δεν μπορεί να είναι κανένας άνθρωπος που θέλει να επιβιώσει και να διασφαλίσει μία ζωή για εκείνον και την οικογένεια του. Παράνομοι είναι αυτοί που κλείνουν τα σύνορα στους πρόσφυγες, αυτοί που τους επαναπροωθούν στη μέση του Αιγαίου, αυτοί που δημιουργούν Φαρμακονήσια, που τους φυλακίζουν, που τους στοιβάζουν σε κέντρα κράτησης. Παράνομοι είναι όλοι όσοι τους αρνούνται μία αξιοπρεπή ζωή μακριά από τους πολέμους και την περιθωριοποίηση.

Για την οικοδόμηση μίας άλλης κοινωνίας!
Απέναντι σε όλα αυτά, το κίνημα αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε όλο το περασμένο διάστημα, έχει αποδείξει ότι υπάρχει το διαφορετικό, ότι πρόσφυγες και ντόπιοι μπορούν και θέλουν να ζήσουν μαζί. Οι καταλήψεις στέγης που έχουν δημιουργηθεί, απεικονίζουν έναν άλλον τρόπο δόμησης της κοινωνίας, μία κίνηση των «από κάτω» να απαντήσουν στο προσφυγικό ζήτημα, φτιάχνοντας μικρές κοινότητες αυτοοργάνωσης. Οι καταλήψεις στέγης έχουν καταφέρει να αξιοποιήσουν εγκαταλελειμμένα για καιρό κτήρια και να τα μετατρέψουν σε ζωντανούς οργανισμούς, σε νησίδες αξιοπρέπειας κι αλληλεγγύης μέσα στην πόλη. Έχουν καταφέρει να διεκδικήσουν την ένταξη των προσφύγων στις τοπικές κοινωνίες, αλλά και να αποδείξουν ότι υπάρχει ένας άλλος δρόμος, αυτός της συμβίωσης. Πολλά εγχειρήματα κατάφεραν να γίνουν μέρος της τοπικής κοινωνίας, ακόμη και σε περιοχές αρκετά αντιδραστικές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα προσφυγόπουλα, που αυτή τη στιγμή σπουδάζουν σε ελληνικά σχολεία και οι οικογένειες προσφύγων που χτίζουν την καθημερινότητα τους στην πόλη και εντάσσονται στην κοινωνία μακριά από την γκετοποίηση των κέντρων κράτησης.
Οι καταλήψεις στέγης πέραν από την έμπρακτη αλληλεγγύη και την πολιτισμική συνύπαρξη, αποτελούν ταυτόχρονα εστίες αγώνα, χώρους πολιτικής ζύμωσης και μεταφοράς εμπειριών. Με άλλα λόγια, ο τρόπος με τον οποίο γίνεται ο καταμερισμός των εργασιών στα εγχειρήματα, οι ανοιχτές συνελεύσεις και η συμμετοχή των προσφύγων στη λήψη των αποφάσεων, είναι μία διαδικασία χειραφετητική και άρα μία διαδικασία βαθειά πολιτική. Αλληλέγγυοι και πρόσφυγες, συνυπάρχουν, οργανώνονται, διεκδικούν αναφαίρετα δικαιώματα και ελευθερίες και αγωνίζονται για αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης και εργασίας, τόσο για τους πρόσφυγες όσο και για τους ντόπιους που τα τελευταία χρόνια πλήττονται από τις πολιτικές λιτότητας που εφαρμόζονται σε όλη την Ευρώπη.
Απέναντι λοιπόν στον αποκλεισμό και την φυλάκιση των προσφύγων, οι καταλήψεις απαντούν με τη συγκατοίκηση εντός του αστικού ιστού. Απέναντι στον ατομικισμό, με τη συλλογική ζωή. Απέναντι στην ξενοφοβία και τον ρατσισμό, με την αλληλεγγύη και τον σεβασμό στο διαφορετικό. Οι καταλήψεις στέγης αφήνουν υλικό αποτύπωμα στο σήμερα και παράγουν πολιτική υπό το πρίσμα της αλληλεγγύης. Αποτελούν αντιπαραδείγματα σχέσεων και τρόπου ζωής, είναι κοιτίδες ισότητας κι ελευθερίας. Γι’αυτό και θα συνεχίσουμε να φωνάζουμε «Κάτω τα χέρια από της καταλήψεις στέγης!», με τους πρόσφυγες θα ζήσουμε μαζί, θα αγωνιστούμε μαζί, θα ανοίξουμε τον δρόμο για την κοινωνική χειραφέτηση και για την οικοδόμηση μια άλλης, εφικτής κοινωνίας!