ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΑΛΛΙΩΣ !!

Η εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο το 73’, κάνει το Νοέμβρη να ναι πάντα συνυφασμένος  με την Ελευθερία, την Δημοκρατία και  την Αντίσταση. Να είναι συνδεδεμένος με τον δίκαιο και αυτονόητο Αγώνα για ψωμί και παιδεία.

23244272_2042899255937998_7999781245195215882_n

 Είναι πηγή έμπνευσης και κουράγιου για την νεολαία, τα  αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας, τους λαούς του κόσμου. Είναι ο ίδιος ο αγώνας εκείνης της νεολαίας, που μας προκαλεί να  σκιαγραφήσουμε την σημερινή πραγματικότητα και να αναλογιστούμε, ποια θέλουμε να ναι η δικιά μας στάση, απέναντι σ’ όσα βιώνουμε.

 

Τα μνημόνια, οι πολιτικές λιτότητας, η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα , οι ελαστικές μορφές εργασίας, η ανεργία της νέας γενιάς είναι βασικά κομμάτια  που συνθέτουν την μεγάλη εικόνα των προβλημάτων  που μαστίζουν την ελληνική κοινωνία. Ταυτόχρονα , αναδεικνύεται σαν κυρίαρχη πρόκληση για μας, η υποβάθμιση της παιδείας και η κατάργηση του Δημόσιου και Δωρεάν Πανεπιστημίου, μέσω του νόμου Γαβρόγλου. Μια κυβερνητική επιλογή που στόχο έχει να διαγράψει κεκτημένα χρόνων.

Υπό το πέπλο του εκσυχρονισμού, ο νόμος Γαβρόγλου έρχεται να αλλάξει, την ίδια την φυσιογνωμία του Ελληνικού Πανεπιστημίου. Η κρατική χρηματοδότηση υποχωρεί, οι ιδιώτες εισέρχονται και ελέγχουν τα των πανεπιστημίων, η γνώση μετατρέπεται σε εμπόρευμα, οι φοιτητές σε πελάτες και η εκπαίδευση από αγαθό πλέον καταντάει προνόμιο των λίγων.  Πιο συγκεκριμένα, τα πανεπιστήμια πια δεν διοικούνται από τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας αλλά από περιφεριακά συμβούλια, τα οποία θα κατευθύνουν την εκπαιδευτική και αναπτυξιακή πολιτική των ιδρυμάτων με βάση την γνωμοδότηση των  βιομηχανικών- εμπορικών επιμελητηρίων της εκάστοτε περιφέρειας. Οι ανάγκες των ιδρυμάτων και η έρευνα δεν θα χρηματοδοτούνται από το κράτος αλλά από χορηγίες, ενώ ταυτόχρονα τα ιδρύματα θα πρέπει να  μπουν και  στην λογική της αυτοχρηματοδότησης, αφού θα παρέχουν την γνώση σαν υπηρεσία, την οποία θα πρέπει να πληρώνει όποια/ος θέλει και μπορεί να την αγοράσει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η θεσμοθέτηση  των  διδάκτρων  στα μεταπτυχιακά, που προωθεί σαν καινούργια κανονικότητα το  <<η γνώση για τους λίγους>>.

Βλέπουμε λοιπόν τις  σπουδές μας να διαμορφώνονται με βάση τις ανάγκες της αγοράς, ενώ το πανεπιστήμιο από κοινωνικός χώρος, μετατρέπεται  σε ένα αποστειρωμένο κέντρο κατάρτισης, στον οποίο δεν χωράει προφανώς  η κοινωνικοποίηση, η πολιτικοποίηση και  η ελευθερία για οποιαδήποτε άλλη πνευματική ενασχόληση. Στην πραγματικότητα αυτή, έχουν συντελέσει ωστόσο και οι επιλογές  των ίδιων των διοικήσεων των σχολών που προωθούν τα τελευταία χρόνια την εντατικοποίηση των σπουδών και της καθημερινότητας μας. Όσον αφορά συγκεκριμένα  την δικιά μας την σχολή, όχι μόνο βρισκόμαστε αντιμέτωπες/οι με την θέσπιση του ορίου δήλωσης μαθημάτων και την αλλαγή που έγινε πέρσυ για το Π.Σ, αλλά κίολας από την αρχή της φετινής χρονιάς βρίσκουμε τους εαυτούς μας να είναι εγκλωβισμένοι  σε ένα συνεχές τρέξιμο ανάμεσα σε ενδιάμεσες εξετάσεις και παραδόσεις ασκήσεων,  σχεδόν σε όλα τα μαθήματα. Αυτή η κατάσταση είναι απόρροια  του Ν.Π.Σ, που  προβλέπει υποχρεωτικά για τους καθηγητές την εισαγωγή και δεσμευτικά για τους  φοιτητές την συμμετοχή στα παραπάνω. 

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι είναι ανάγκη για την γενιά μας να απαντήσει σ’ όλα αυτά.  Από το εσωτερικό των  σχολών, με την διεκδίκηση ανθρώπινων ρυθμών σπουδών και ποιότητας  στη γνώση που παίρνουμε, κόντρα στο Νόμο Γαβρόγλου που επιδιώκει να ‘’ξεμπερδεύει’’ με την δημόσια και δωρεάν παιδεία, οικοδομώντας την αντίσταση απέναντι στις πολιτικές λιτότητας και τον εργασιακό μεσαίωνα…

Κι αν με όλα όσα περιγράψαμε παραπάνω, γίνεται ξεκάθαρο ότι έχουμε να κάνουμε με μια κοινωνία που βρίσκεται σε αναβρασμό, τότε σ’ αυτήν την κοινωνία αντιλαμβανόμαστε όλες/οι ότι δεν μπορεί να λείπει  η κρατική καταστολή και η αυταρχικότητα της αστικής δικαιοσύνης, σαν εργαλείο κατάπνιξης οποιασδήποτε διαμαρτυρίας και  αντίστασης. Έτσι, μέσω του τρομονόμου, δύο νέοι, αθώοι  άνθρωποι – η Ηριάννα Β.Λ και ο Περικλής Μ.-  βρίσκονται στην φυλακή, προκειμένου να παραδειγματιστεί μια ολόκληρη γενιά και να πειθαρχήσει.  Αλλά δεν θα το κάνει… Θα συνεχίσουμε και σήμερα τον αγώνα για ελευθερία.  Το άδικο μας εξοργίζει, το δίκιο θα το κατακτήσουμε. Θα περάσουμε στην αντεπίθεση, θα ζήσουμε αλλιώς . Και όπως μας δίδαξε και ο Νοέμβρης του 73, το κάδρο για να σπάσει χρειάζεται τους  συλλογικούς αγώνες …

Σας καλούμε  όλες /όλους, 

την Πέμπτη 9/11,   στη  Γενική Συνέλευση στη Συλλόγου, στο Αμφιθέατρο 1,2.

 

Advertisements

Ένα σώμα, πολλές ταυτότητες!

Με αφορμή το νέο νομοσχέδιο για την κατοχύρωση της ταυτότητας φύλου, έρχεται να ανοίξει μία μεγάλη συζήτηση για τα ζητήματα αυτοπροσδιορισμού και τα αυτονόητα δικαιώματα της LGBTQI+ κοινότητας. Η κατάθεση και η ψήφιση του νομοσχεδίου για την αναγνώριση της ταυτότητας φύλου για τα διεμφυλικά άτομα αποτελεί ένα ακόμα βήμα για το LGBTQI+ κίνημα το οποίο βλέπει ακόμα μία διεκδίκηση του να γίνεται πραγματικότητα μετά και από την θεσμοθέτηση του συμφώνου συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια. Πρόκειται για μία σημαντική πρώτη νίκη της τρανς κοινότητας, που αποτελεί βασικό όρο για τη διευκόλυνση της καθημερινότητας των τρανς ατόμων. Χωρίς αυτήν την κατοχύρωση, τα τρανς άτομα είναι περισσότερο εκτεθειμένα στη βία και τις διακρίσεις σε κάθε τομέα της ζωής τους. Στη σχολική και φοιτητική τους ζωή, στην αναζήτηση εργασίας, στις καθημερινές συναλλαγές με το δημόσιο ή με ιδιώτες. Αξίζει όμως να τονιστεί, ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο πέραν τις κατοχύρωσης του αυτονόητου δικαιώματος των τρανς ατόμων, έρχεται μαζί με αρκετά σοβαρές ελλείψεις και περιορισμούς.

 

 

Μιλάμε λοιπόν, για ένα νομοσχέδιο το οποίο ουσιαστικά κατοχυρώνει το δικαίωμα αλλαγής της ταυτότητας φύλου στα έγγραφα των τρανς ατόμων, χωρίς να προαπαιτείται οποιαδήποτε ιατρική/ψυχιατρική γνωμάτευση η κάποια χειρουργική επέμβαση. Συνεχίζει παρόλα αυτά η διαδικασία να είναι δικαστική, πράγμα που σημαίνει ότι παράλληλα θα είναι χρονοβόρα και οικονομικά επιβαρυντική για τα τρανς άτομα, διατηρώντας έτσι τους ήδη υπάρχοντες φραγμούς. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι συνεχίζει να θίγει το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό, αφού ο επαναπροσδιορισμός του φύλου συνεχίζει να εξετάζεται-κρίνεται από κάποιο index.jpgάλλο πρόσωπο και να περνά μέσα από τη δικαιοσύνη.  Μέσα στις παραλήψεις του νομοσχεδίου συγκαταλέγεται τόσο  η έλλειψη πρόβλεψης τρίτης ή κενής καταχώρησης φύλου που αποκλείει από τη διαδικασία φυλοακαθόριστα (non-binary) και μεσοφυλικά (intersex) άτομα, ενώ παράλληλα πρόσφυγες και μετανάστες/στριες μένουν εκτός νομοθετικού πλαισίου καθώς πρόκειται για άτομα που δεν έχουν ληξιαρχική πράξη γέννησης στην Ελλάδα. Τέλος η διαδικασία συνεχίζει να μην αποϊατρικοποιέιται, αφού τουλάχιστον για τα ανήλικα άτομα που έχουν συμπληρώσει το 15ο έτος της ηλικίας τους, απαιτείται γνωμάτευση εξειδικευμένης ιατρικής επιτροπής.

 

 

Ο σημαντικότερος όμως περιορισμός για αυτά τα άτομα, είναι αυτός που τίθεται από την ίδια την κοινωνία. Όπως εξάλλου ήρθε να αποδείξει και η συζήτηση κατά τη διάρκεια της ψήφισης του νομοσχεδίου στη βουλή, συνεχίζει να υπάρχει αδικαιολόγητη και συνήθως επικίνδυνη άγνοια και αδιαφορία για τα ζητήματα της ταυτότητας φύλου, άγνοια που έρχεται συχνά να τροφοδοτήσει ομοφοβικές και τρανσφοβικές ρητορείες και πρακτικές. Οι δημόσιες τοποθετήσεις που ψυχιατρικοποιούν την τρανς κατάσταση, που μιλούν για τη «διαφύλαξη του Άβατου στο Άγιον Όρος» και για τη «διαφύλαξη του ιερού θεσμού της οικογένειας», καλλιεργούν την περιθωριοποίηση, την ομοφοβία και τον ρατσισμό.

Οι τρανς άνθρωποι εκφοβίζονται, κακοποιούνται, στιγματίζονται, περιθωριοποιούνται. Είναι ενδεικτικά άλλωστε, των διακρίσεων, τα πάνω από 100 περιστατικά ομοφοβικών και τρανσφοβικών επιθέσεων που καταγράφονται κάθε χρόνο. Σε καμία λοιπόν περίπτωση δεν περιμένουμε ότι ο στιγματισμός, η άρνηση στην ορατότητα και οι διακρίσεις θα σταματήσουν με ένα νομοσχέδιο. Μένει εξάλλου, να συνεχίσουμε να διεκδικούμε και την εφαρμογή του στην πράξη αλλά και τη διεύρυνση του. Παρ’όλα αυτά, η πλήρης χειραφέτηση των τρανς ατόμων αλλά του συνόλου της lgbtqi+ κοινότητας, δεν θα έρθει μέσα από ένα νομοσχέδιο ούτε μέσα από την ικανοποίηση μόνο επιμέρους διεκδικήσεων του εκάστοτε κινήματος. Μία τρανς γυναίκα άλλωστε, μπορεί να είναι μετανάστρια και άνεργη ταυτόχρονα. Κάθε σώμα έχει πολλές ταυτότητες. Συνεχίζουμε λοιπόν να αγωνιζόμαστε για την αποδοχή της διαφορετικότητας ενάντια στις διακρίσεις και το κυρίαρχο αλλά και για μία συνολική κοινωνική αλλαγή και απελευθέρωση!

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΣΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Όπως γνωρίζουμε όλοι-ες,την Τετάρτη 18/10/17 πραγματοποιήθηκε,ύστερα από αίτημα του ΔΣ, ανοιχτή ενημέρωση των φοιτητών σχετικά με τις μεταβατικές διατάξεις. Θυμόμαστε όλοι ότι οι διευκρινίσεις επί των μεταβατικών διατάξεων που είχαν δημοσιευτεί την τελευταία εβδομάδα της εξεταστικής  του Σεπτεμβρίου παρουσίαζαν μια εντελώς διαφορετική κατάσταση ,σε σχέση με τις μεταβατικές που είχαν ψηφιστεί μαζί με το ΝΠΣ τον περασμένο Απρίλη. Προφανώς η ίδια η ανάγκη για ανοιχτή ενημέρωση φανερώνει την ασάφεια και την προχειρότητα που διαπερνούν  το κείμενο των μεταβατικών διατάξεων. Ανάλογη ήταν και η κατάσταση στην ενημέρωση, η οποία συνοδεύτηκε με περίσσιο χλευασμό από τη μεριά της διοίκησης προς τους φοιτητές που είχαν έρθει να θέσουν τα ερωτήματα τους.

Πιο συγκεκριμένα, στο ερώτημα για το ποια είναι επαρκήςτεκμηρίωση της αίτησης, ώστε ένας φοιτητής που έχειπεράσει ένα μάθημαεπιλογής που καταργείταινα απαλλαγεί από  ομάδα  επιλογής, ο κοσμήτορας τεχνηέντως απέφυγε να δώσει οποιαδήποτε απάντηση.Το μόνο που ακούσαμε από τον κοσμήτορα επανειλημμένα είναι πως εναπόκειται στην ευχέρεια της Επιτροπής Σπουδαστικών Θεμάτων, το αν θα γίνουν δεκτές οι αιτήσεις. Επιπρόσθετα, παρ’ όλο που οι μεταβατικές διατάξεις προβλέπουν για τα μαθήματα που κατεβαίνουν εξάμηνο ότι θα διδάσκονται μεταβατικά και στο χειμερινό και στο εαρινό εξάμηνο, αυτό δεν ισχύει για την Εδαφομηχανική1, καθώς και για άλλα δυο μαθήματα της κατεύθυνσης των Γεωτεχνικών. Στην ερώτηση μας για ποιο λόγο ,εκτός από τους προεγγραφέντες, όλοι οι υπόλοιποι φοιτητές να μην μπορούν να παρακολουθήσουν αυτά τα μαθήματα στο τρέχον εξάμηνο , η επιτροπή μας έδωσε την πολύ συνεπή απάντηση <<δεν μας έβγαινε αλλιώς>>. Καταλαβαίνουμε ,λοιπόν,πως δεν ήταν αβάσιμες οι ενστάσεις μας πέρυσι για τον αν ένα τόσο πρόχειρα γραμμένο πρόγραμμασπουδών θα μπορέσει να εφαρμοστεί χωρίς να επιβαρυνθούν οι φοιτητές.

Στο σημείο αυτό είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι εκ των πραγμάτων διαλύεται ο βασικός εφησυχασμός που καλλιεργούσε τόσο καιρό η διοίκηση. Η υπόσχεση της μη-επιβάρυνσης του φοιτητή με έξτρα μαθήματα καταρρίπτεται καθώς ο μεταβατικός χαρακτήρας του προγράμματος σπουδών απευθύνεται μόνο στη χρονιά 2017-18.Αυτό σημαίνει ότι ο φοιτητής δεσμεύεται φέτος να περάσει το ένα εκ των δύο μαθημάτων που συμπτύσσονται υποχρεωτικά, διαφορετικά από το επόμενο έτος, με την πλήρη εφαρμογή του ΝΠΣ, θα χρωστάει το ολόκληρο ενοποιημένο. Το ίδιο ισχύει και για τα κατηργημένα μαθήματα επιλογής, αφού τότε δεν θα υφίσταται καν το αίτημα απαλλαγής από την ομάδα.

Όσον αφορά την ίδια τη στάση της Διοίκησης κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης, η αδυναμία απάντησης στα κρίσιμα και βασικά ερωτήματα των φοιτητών επιχειρήθηκε να καμουφλαριστεί με χλευαστικές απαντήσεις προς τους φοιτητές. Παράλληλα, ο Κοσμήτορας αντιμετώπισε τις δικαιολογημένες ενστάσεις των φοιτητών  με την γνωστή ατάκα <<καταγράφεται>> αλλά και την καινούρια-και πλήρως ασυνεπή απάντηση-<<αν μπορούσατε να τα φτιάχνατε εσείς καλύτερα>>. Το γεγονός ότι η Επιτροπή Σπουδαστικών Θεμάτων και ο Κοσμήτορας συνεννοούνταν εκείνη τη στιγμή για τις προβληματικές που προέκυπταν επί των μεταβατικών διατάξεων αναδεικνύει  την όλη προχειρότητα που διέπει το ΝΠΣ. Πολύ περισσότερο, αποτυπώνεται μέσα από την ενημέρωση το κλίμα πειθάρχησης, που επιδιώκουν να επιβάλλουν, αλλά και η τιμωρητική διάθεση απέναντι στους φοιτητές, καθώς η πρόεδρος της ΕΠΣ αντιλαμβάνεται ότι δεν έχουν πρόβλημα οι μεταβατικές διατάξεις αλλά το ότι οι φοιτητές δεν έχουν περασμένα όλα τα μαθήματα στην ώρα τους. Από τη στιγμή που μαζί με τον Κοσμήτορα φτάνουν στο σημείο να δικαιολογούν όλα τα ελαττώματα των μεταβατικών διατάξεων με το επιχείρημα <<αν οι φοιτητές δεν όφειλαν κανένα από αυτά τα μαθήματα τώρα δεν θα χρειαζόταν να συζητάμε>>, αμφισβητείται αυτομάτως το δικαίωμα του φοιτητή να διαμορφώνει ο ίδιος το πρόγραμμά του με βάση τις ανάγκες του.

Από τη μεριά μας καταγγέλλουμε την χλευαστική στάση της Διοίκησης απέναντι στους φοιτητές, την ασυνέπεια-αδιαφορία της για την ομαλότητα και την ποιότητα των σπουδών μαςαλλά και το ότι εμείς οι ίδιοι καταντάμε πειραματόζωα στη διαδικασία εφαρμογής του ΝΠΣ. Η κριτική και οι ενστάσεις μας όσον αφορά τις μεταβατικές διατάξεις δεν είναι ασύνδετες με την κριτική που ασκούσαμε  στο ΝΠΣ. Η λογική της επιδερμικότητας που διακατέχει τις μεταβατικές διατάξεις είναι συνέχεια της επιδερμικότητας με την οποία σχεδιάστηκε το νέο πρόγραμμα σπουδών. Η συνέχεια της υποβάθμισης της ποιότητας των σπουδών μας φανερώνεται με το να μετακυλίονται οι επιπτώσεις του κακοφτιαγμένου προγράμματος σπουδών στις πλάτες των φοιτητών.

Εν κατακλείδι, αντιλαμβανόμαστε ότι για ακόμη μια φορά είναι στο χέρι μας το αν θα επιτρέψουμε την υπονόμευση των συνθηκών υπό τις οποίες σπουδάζουμε. Πολύ περισσότερο  είναι χρέος όλων μας να σπάσει η αυταρχικότητα της Διοίκησης ώστε οι κλειστές πόρτες απέναντι στις ανησυχίες και στα αιτήματα των φοιτητών να μην αποτελέσουν τη νέα κανονικότητα μέσα στη σχολή.

Ποιων η δικαιοσύνη, το δίκιο θα δικάσει;

Αργά το απόγευμα της περασμένης Δευτέρας και εν μέσω αποδοκιμασιών ανακοινώθηκε η απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκαν οι αιτήσεις για διακοπή της κράτησής τους, τόσο για την Ηριάννα όσο και για τον συγκατηγορούμενό της Περικλή, που εκτίουν ποινές 13 ετών κάθειρξης, με τη κατηγορία της εμπλοκής στη δράση των «Πυρήνων της Φωτιάς». Πώς όμως «στοιχειοθετήθηκε» η κατηγορία αυτή;

Αποτέλεσμα εικόνας για Ηριαννα

Στην περίπτωση της Ηριάννας η ενοχή εντοπίζεται από τους δικαστικούς σε ένα μερικό δείγμα DNA, χαμηλής ποσότητας και ποιότητας, που βρέθηκε σε γεμιστήρα εκτός όπλου το 2011 στην Πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου. Ο επίσημος πραγματογνώμονας των ελληνικών δικαστηρίων και γενικός διευθυντής του Ευρωπαϊκού Κέντρου Γενετικής και Ταυτοποίησης DNA, στην έκθεση του  αμφισβητεί τη διαδικασία ταυτοποίησης του εν λόγω δείγματος με εκείνο της Ηριάννας. Όπως αναφέρει, σημειώθηκαν «τραγικά λάθη, σοβαρές ελλείψεις και σημαντικές αποκλίσεις από τους κανόνες που έχει θεσπίσει η διεθνής επιστημονική κοινότητα για την ανάλυση DNA δειγμάτων εγκληματολογικού χαρακτήρα». Ο Περικλής από την άλλη κρίθηκε ένοχος για ένα τμήμα αποτυπώματος στην εσωτερική επιφάνεια εξωφύλλου βιβλίου, το οποίο είχε εντοπιστεί σε σπίτι στο Βόλο, στο οποίο διέμεναν κατηγορούμενοι σε άλλη δικογραφία  που αφορά την οργάνωση ΣΠΦ. Άλλο ενοχοποιητικό στοιχείο για τους δύο ήταν η σχέση τους με τον Κωνσταντίνο, σύντροφο της Ηριάννας, ο οποίος όμως απαλλάχθηκε από κάθε κατηγορία ήδη από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο και μάλιστα αμετάκλητα. Τα «αδιάσειστα» στοιχεία της δικογραφίας έρχονται να συμπληρώσουν τα «αδικαιολόγητα» ταξίδια στο εξωτερικό.

Φαίνεται από όλα τα παραπάνω, πως πλέον η ελληνική δικαιοσύνη έχει ξεπεράσει κάθε όριο παραλογισμού και κυνικότητας. Από τη μια στιγμή στην άλλη, ο οποιοσδήποτε μπορεί να κλιθεί να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας. Κι αυτό γιατί με τον περιβόητο τρομονόμο 187Α (με τον οποίο διώκονται Ηριάννα και Περικλής) η νομιμότητα αποκτά γκρίζες ζώνες στις οποίες συνωστίζεται η πλειοψηφία των πολιτών και πολύ περισσότερο όσοι/ες συμμετέχουν σε συλλογικότητες και αγωνίζονται ενάντια στις πολιτικές που πλήττουν τις ζωές τους. Με το συγκεκριμένο άρθρο, ακόμη και πλημμελήματα μπορεί να χαρακτηριστούν ως τρομοκρατικές ενέργειες, ανάλογα με την αυθαίρετη και υποκειμενική κρίση δικαστών, ανακριτών ακόμη και αστυνομικών! Είναι εμφανή επομένως τα χαρακτηριστικά δίωξης φρονημάτων που έχει ελληνική αστική «δικαιοσύνη».

Η ίδια εκείνη «δικαιοσύνη» που αφήνει τους ναζιστές δολοφόνους της Χρυσής Αυγής να αλωνίζουν, φροντίζει να μας ξεκαθαρίσει πώς θα αντιμετωπίζονται οι άνθρωποι των κινημάτων, των πολιτικών και των κοινωνικών αγώνων που εναντιώνονται στις πολιτικές εξαθλίωσης και υποβάθμισης των ζωών τους. Είναι λοιπόν και δικό μας χρέος σαν γενιά που έρχεται άμεσα αντιμέτωπη με την ανεργία και τη μετανάστευση να τους ξεκαθαρίσουμε ότι όχι μόνο δε θα εγκαταλείψουμε τους αγώνες αυτούς, αλλά δε αφήσουμε και καμία ζωή να χαραμιστεί αναίτια σε κάποιο κελί. Στεκόμαστε σήμερα δίπλα στην Ηριάννα και τον Περικλή για να μη σταθούμε αύριο στη θέση τους.

Όταν οι προβληματικές του ΠΣ, δεν έχουν τέλος….

Όπως όλες και όλοι  θυμόμαστε , το κυρίαρχο θέμα που μας απασχόλησε την  psπροηγούμενη ακαδημαϊκή χρονιά,  ήταν η αλλαγή του Προγράμματος Σπουδών. Παρά τις αρκετές και πολυπληθείς συνελεύσεις που πραγματοποίησε ο σύλλογος μας,  καθώς επίσης και τις προσπάθειες που γίνανε -μέσα από συνελεύσεις ετών και επιτροπές κατάληψης- για να προσεγγιστούν  τα βασικά χαρακτηριστικά ένος Προγράμματος Σπουδών πάνω  στις ανάγκες μας, τελικά πέρασε η πρόταση της κοσμητείας. Μαζί και  ορισμένες μεταβατικές διατάξεις βέβαια, προκειμένου να επιτευχθεί η εφαρμογή του.

Συγκρίνοντας τις μεταβατικές διατάξεις που είχαν δημοσιευθεί τότε με αυτές που αναρτήθηκαν στην ιστοσελίδα της σχολής πριν λίγες μέρες , προκύπτουν οι έξης ενστάσεις. Αρχικά, υπήρχε η δέσμευση ότι μαθήματα που κατεβαίνουν εξάμηνο, θα διδάσκονταν και στα 2 εξάμηνα για όλους τους φοιτητές κάτι το οποιο όπως βλέπουμε δεν ισχύει για όλα τα μαθήματα. Π.χ. στο μάθημα της εδαφομηχανικής 1, το μάθημα θα διδάσκεται στο χειμερινό εξάμηνο, μόνο στους φοιτητές που το προσπέρασαν, δηλαδή του 5ου εξαμήνου, ενώ όσοι το οφείλουν, είναι αναγκασμένοι να χάσουν ένα εξάμηνο και να το δώσουν στο εαρινό. Με αλλα λόγια, ένας φοιτητής που, χωρίς να γνωρίζει τις νέες μεταβατικές, είχε προγραμματίσει να δώσει το μάθημα σε αυτό το χειμερινό, αναγκάζεται να το δώσει στο εαρινό, χάνοντας έτσι ένα εξάμηνο και την αλληλουχία των γεωτεχνικων μαθηματων (εδάφη 2, μαθήματα κατεύθυνσης).

Επίσης, ένα εξίσου σημαντικό ερώτημα που προκύπτει , είναι  το τι εννοείται με τον όρο  «τεκμηρίωση» για απαλλαγή από μάθημα επιλογής,  όταν το μάθημα επιλογής που  ο φοιτητής/ρια είχε περάσει, καταργείται  (π.χ. φιλοσοφία-οικονομική, μηχανική συνεχούς, ειδικά θέματα σχεδιασμών οδού κλπ).  Και ποιοι είναι οι ικανοί λόγοι που πρέπει να συντρέχουν ώστε  να μπορεί κάποιος να πάρει την απαλλαγή; Θα πρέπει να γίνεται αίτηση ξεχωριστά από κάθε φοιτητή και ανά περίπτωση; Αν δεν ικανοποιούνται οι εκάστοτε λόγοι ο φοιτητής οφείλει να δώσει έξτρα μάθημα; Εκτός απ’ αυτά,  γίνεται φανερό ότι τα συγκεκριμένα μαθήματα που έχουν καταργηθεί θα αναγράφονται στην αναλυτική βαθμολογία του πτυχίου αλλά δεν θα προσμετρούνται στο μέσο όρο.

Ήδη γίνεται  αντιληπτό από όλες/ους  οι νέες μεταβατικές διατάξεις είναι τουλάχιστον κακογραμμένες. Κυρίαρχο πρόβλημα δημιουργείται στην δεύτερη γενική αρχή που αφορά τα μαθήματα επιλογής (υποχρεωτικά και μη). Με βάση αυτήν, ένα μάθημα που παλιότερα ήταν υποχρεωτικό και τώρα γίνεται επιλογής, για τον φοιτητή που  το όφειλε, εξακολουθεί να ισχύει ότι το οφείλει. Μαζί μ’ αυτό, υποχρεούται να περάσει και άλλο ένα μάθημα από τα υπόλοιπα της ομάδας επιλογών του εκάστοτε εξαμήνου. Θυμίζουμε ότι, τα υποχρεωτικά  μαθήματα που γίνονται επιλογής, είναι : Παραστατική Γεωμετρία, Στοιχεία Δικαίου, Γεωδαιτικές Εφαρμογές, Τεχνική Γεωλογία, Σίδερα 2. Συγκεκριμένα, η επιβάρυνση αυτή αφορά τα Στοιχεία Δικαίου, την Τεχνική Γεωλογία και τα Σίδερα 2.  Για να γίνουμε ακόμη πιο σαφείς, θα παραθέσουμε ένα παράδειγμα. Η Τεχνική Γεωλογία από υποχρεωτικό μάθημα  6ου εξαμήνου, μετατρέπεται  σε επιλογής 8ου εξαμήνου για όλες τις κατευθύνσεις, εκτός των Γεωτεχνικών στους οποίους είναι υποχρεωτικό. Στην ίδια ομάδα επιλογής υπάρχουν άλλα 6 μαθήματα. Ο φοιτητής που χρωστάει την Τεχνική Γεωλογία, εξακολουθεί να την χρωστάει και επίσης οφείλει να περάσει και 1 από τα υπόλοιπα 6 μαθήματα. Όσον αφορά την Παραστατική Γεωμετρία και τις Γεωδαιτικές Εφαρμογές, οι μεταβατικές διατάξεις δεν είναι ξεκάθαρες και δημιουργούν ερωτήματα. Αφού κάναμε λοιπόν αυτή την προσπάθεια αποκωδικοποίησης των μεταβατικών διατάξεων, που μόνο με κόπο θα μπορούσαν να είναι τόσο διφορούμενες, ας περάσουμε στα εξής συμπεράσματα-προβληματισμούς :

Από την στιγμή που τα μαθήματα αυτά, που μέχρι πρότινος ήταν υποχρεωτικά, η διοίκηση εξακολουθεί να τα θεωρεί βαρύνουσας σημασίας –  αφού  μας υποχρεώνει ακόμη και τώρα να τα περάσουμε -για ποιό λόγο τα κατήργησε από υποχρεωτικά ? Επιπρόσθετα, από που και ως που όλες αυτές οι άστοχες και τραγικές ταυτόχρονα  επιλογές, που συνθέτουν το Νέο ΠΣ, συνοδεύονται με τιμωρητική διάθεση για τους φοιτητές ?

Όλα λοιπόν δείχνουν, ότι οι αντιδράσεις ενός μεγάλου μέρους των φοιτητών όλη την προηγούμενη χρονιά, δεν ήταν αβάσιμες. Συζητούσαμε από πέρσυ ήδη, ότι όταν η εμμονή με έναν συγκεκριμένο αριθμό μαθημάτων (6 ανά εξάμηνο, 54 συνολικά) ιεραρχείται πιο ψηλά από τη γνώση και τον τρόπο με τον οποίο αυτή λαμβάνεται, καταλήγουμε σε έναν αέναο κύκλο κοπτοραπτικής που και δυσχεραίνει την λειτουργία της σχολής και κατά κύριο λόγο δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα στην καθημερινότητα του φοιτητή. Και αυτό ακριβώς, ήρθαν να μας αποδείξουν και οι νέες μεταβατικές διατάξεις. Το ζήτούμενο δεν είναι, να απαλλαγεί ο φοιτητής από όλα τα χρωστούμενα, παρόλα αυτά, δεν είναι να δυνατόν να υπάρχουν μεταβατικές διατάξεις, που να δρουν τιμωρητικά για ένα μέρος των φοιτητών. Και αν λοιπόν,  αυτά τα 5 μαθήματα  είναι τόσο πολύ πιο σημαντικά από όλα τα υπόλοιπα μαθήματα επιλογής, για ποιο λόγο δεν έμειναν στα υποχρεωτικά μαθήματα του κορμου. Για να μην χαλάσει ένα νούμερο;

Όλες αυτές οι αντιφάσεις και τα ερωτήματα θα απαντηθούν πριν ή αφότου ξεκινήσει το νέο ακαδημαϊκό έτος; Είναι σαφές ότι το timing της κοσμητείας κάπου χάνει. Για ποιο λόγο να ψηφιστούν και να κοινοποιηθούν οι διατάξεις μία εβδομάδα πριν το τέλος της εξεταστικής; Δεδομένου ότι η  πλειοψηφία των φοιτητών είχε κάνει προγραμματισμό για δύο εξεταστικές με βάση τις διατάξεις που συνόδευαν αρχικά το πρόγραμμα σπουδών ,είναι αυτονόητο ότι οι «διευκρινήσεις» των μεταβατικών θα έπρεπε να έχουν γνωστοποιηθεί στους φοιτητές εγκαίρως και όχι να ψηφιστούν εν μέσω εξεταστικής για να μην υπάρξει καμία αντίδραση τους. Όπως επίσης θα έπρεπε,  να μην είναι διφορούμενες.

Καταλαβαίνουμε λοιπόν, ότι οι χειρισμοί της κοσμητείας σε συνδυασμό με τις ευνοϊκότερες διατάξεις του Απρίλη, οδήγησαν σε έναν εφησυχασμό από τη μεριά των φοιτητών, και μάλλον σε αυτό στόχευαν. Όπως επίσης καταλαβαίνουμε ότι , όπως και στο όριο δήλωσης, η ανάμειξη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, που εγγυήθηκε για την αλλαγή του προγράμματος και τα πράγματα εν τέλη έγιναν λίγο διαφορετικά απ’όσα είχε δεσμευτεί, βοήθησε για άλλη μια φορά τη διοίκηση της σχολής και όχι τους φοιτητές.

Στο χέρι μας είναι λοιπόν από εδώ και πέρα, να συνεχίσουμε να διεκδικούμε τους όρους με τους οποίους θα σπουδάζουμε και τους τρόπους με τους οποίους θα λαμβάνουμε τη γνώση, όπως επίσης στο χέρι μας είναι να συνεχίζουμε να διαμαρτυρόμαστε και να παλεύουμε ενάντια σε όσους εντατικοποιούν και δυσχεραίνουν την καθημερινότητα μας μέσα στη σχολή.

 

 

 

 

 

 

 

 

31/05 κτ.Αντοχής Υλικών: Φοιτητικές Εκλογές -Ανακοίνωση Εγκέλαδου Πολιτικών Μηχανικών

Την Τετάρτη 24 Μαΐου, κατά τη διεξαγωγή των εκλογών του φοιτητικού μας συλλόγου, στο κτίριο Γκίνη, ομάδα τραμπούκων εισέβαλε οργανωμένα στο χώρο διεξαγωγής των εκλογών και κατάφερε να τις διακόψει, καίγοντας κάλπες, ψηφοδέλτια και πρακτικά.

Ο Εγκέλαδος Πολιτικών Μηχανικών καταγγέλει τη μαφιόζικη επίθεση της ομάδας των τραμπούκων που θύμισε πρακτικές από άλλες εποχές. Εποχές που μας γυρίζουν πολύ πίσω στο χρόνο, τότε που το παρακράτος προσπαθούσε βιαίως να τσακίσει τις αντιστάσεις των μαχόμενων φοιτητών, που πάλευαν για τα αυτονόητα δημοκρατικά δικαιώματα και την ελευθερία στην πολιτική έκφραση και δράση.

Είναι χρέος τόσο δικό μας, ως πολιτική δύναμη που δραστηριοποιείται μέσα στη σχολή, όσο και ευθύνη του καθενός ανένταχτου φοιτητή μεμονωμένα, να μην επιτρέψει στον φόβο να κυριαρχήσει. Είναι χρέος μας να υπερασπιστούμε τα δημοκρατικά μας δικαιώματα απέναντι σε κάθε τραμπούκο που νομίζει ότι μπορεί να επεμβαίνει και να διαλύει στις διαδικασίες των συλλόγων, προσφέροντας την καλύτερη υπηρεσία στους δυνάστες αυτού του τόπου. Είμαστε όλες και όλοι υποχρεωμένοι να μη σκύψουμε το κεφάλι σε αυτές τις πρακτικές, όπως επιλέγουμε να μην το κάνουμε σε οποιονδήποτε θέλει να ορίζει τις ζωές μας!

Έχοντας στο νου τα παραπάνω, όλες οι πολιτικές δυνάμεις του συλλόγου (Εγκέλαδος, Πκς, Εαακ, Πασπ) προτείναμε τη διεξαγωγή εκ νέου των φοιτητικών εκλογών στο Κτήριο Αντοχής Υλικών αυτή τη φορά, όπου και μπορεί να κυλήσει απολύτως ομαλά η διαδικασία, την Τετάρτη 31 Μαΐου.

Παρ΄όλα αυτά, τη στιγμή που η ίδια η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Πολιτκιών Μηχανικών πέρσι είχε προτείνει το Αντοχής Υλικών ως ασφαλή χώρο για τη διενέργεια των εκλογών, αντί των κτηρίων της ΣΕΜΦΕ, φέτος διατεινόταν ότι δεν συμφωνεί και αποφάσισε να μην συμμετάσχει στις εκλογές, επικαλούμενη υποτιθέμενους λόγους ασφαλείας.

Την ίδια στιγμή, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Μηχανολόγων Μηχανικών, αποφάσισε να συμμετάσχει κανονικά στις φοιτητικές εκλογές του συλλόγου των Μηχ.Μηχ., που θα διενεργηθούν την ίδια μέρα και στο ίδιο μέρος με αυτές του δικού μας Συλλόγου.

Θα το πούμε λοιπόν, απλά και απόλυτα ξεκάθαρα γιατί  τα ψέμματα επιτέλους πρέπει να τελειώσουν: Ο μόνος λόγος για τον οποίον η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ δεν κατεβαίνει στις εκλογές είναι επειδή φοβάται ότι δεν θα μπορέσει να κινητοποιήσει ολόκληρο τον μηχανισμό της για δεύτερη φορά μέσα σε 7 μέρες και έτσι θα χάσει την αυτοδυναμία.

Η ΔΑΠ ελπίζει ότι με τη στάση της αυτή θα προκαλέσει αύξηση της αποχής και, άρα, ελπίζει ότι θα απονομιμοποιηθεί ο σύλλογος στα μάτια των φοιτητών, των καθηγητών και της διοίκησης. Είναι δηλαδή προφανές ότι αδιαφορεί πλήρως για την ίδια την υπόσταση του φοιτητικού μας συλλόγου και προτιμά να απέχει από τις διαδικασίες του και να τον υπονομεύσει, παρά να χάσει την αυτοδυναμία.

Ο Εγκέλαδος Πολιτικών Μηχανικών καταγγέλει τη διαλυτική για το σύλλογο στάση της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και την καλεί έστω και την τελευταία στιγμή, να αλλάξει γνώμη και να βάλει το συμφέρον του φοιτητικού μας συλλόγου, πάνω από το στενό κομματικό της συμφέρον.

Παρ΄ ότι η αποχή της ΔΑΠ από τις εκλογές μπορεί να οδηγούσε στην ανάδειξή μας σε πρώτη δύναμη της σχολής, δεν θα δείτε κανέναν από εμάς να πανηγυρίζει μια τέτοια πρωτιά. Για μας η μεγάλη μάχη αυτών των εκλογών επικεντρώνεται στο να πραγματοποιηθεί μια πραγματικά μαζική και δημοκρατική διαδικασία σε πείσμα όσων θέλουν να την υποβαθμίσουν.

 

Είμαστε έτοιμοι/ες να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας, ώστε κανένας συμφοιτητής μας να μην κάτσει στο σπίτι του, υπό το φόβο που έσπειραν οι τραμπούκοι! Δεν θα αφήσουμε να περάσει η τρομοκρατία! Δεν θα κάνουμε βήμα πίσω υπό τις απειλές κάποιων παρακρατικών!

Στις φετινές εκλογές, επομένως, το διακύβευμα υπερβαίνει κατά πολύ την καταγραφή και τον εγωισμό της κάθε πολιτικής συλλογικότητας ξεχωριστά! Παλεύουμε για τον σύλλογό μας, κόντρα στον τραμπουκισμό και τον φόβο, αλλά και κόντρα στη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, που είναι διατεθειμένη τόσο εύκολα να τον διαλύσει, προκειμένου να μη σταματήσει να είναι το τσιφλίκι της!

Καλούμε, λιοπόν, όλους τους φοιτητές και τις φοιτήτριες της σχολής να κάνουν ό,τι περνούν από το χέρι τους για να ΝΙΚΗΣΕΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟΝ  ΣΥΛΛΟΓΟ ΜΑΣ!!!!!

ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ!!!!

ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΤΑΓΗ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΤΡΑΜΠΟΥΚΟ!!!!

ΚΡΑΤΑΜΕ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΔΥΝΑΤΟ, ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΤΗΣ ΔΑΠ!!!!

ΧΤΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΒΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ!!!!!

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΜΑΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ, ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 31 ΜΑΊΟΥ ΣΤΟ ΚΤΗΡΙΟ ΑΝΤΟΧΗΣ ΥΛΙΚΩΝ!!!!!

ÁÈÇÍÁ-ÓõãêÝíôñùóç ìáèçôþí óôá Ðñïðýëáéá ãéá ôçí Ýêôç åðÝôåéï ôïõ èáíÜôïõ ôïõ ÁëÝîç Ãñçãïñüðïõëïõ.
(PHASMA/ÃÉÙÑÃÏÓ ÍÉÊÏËÁÚÄÇÓ)

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΙΤΙΑ) ΤΙΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ…

Που βρισκόμαστε…

Βρισκόμαστε λίγες μέρες μετά την ψήφιση του 4ου μνημονίου. Βρισκόμαστε στον 7ο χρόνο των μνημονιακών πολιτικών, στη συνέχιση της κατάρρευσης της κοινωνίας και των δικαιωμάτων της. Στη περίοδο που κάποιοι μας ονομάζουν «χαμένη γενιά» χωρίς όνειρα και ελπίδες. Στη περίοδο όπου δεν μας επιτρέπουν να νιώσουμε ελεύθεροι και να σχεδιάσουμε το μέλλον μας όπως εμείς θέλουμε. Σε μια περίοδο όπου τα κέρδη τους πατάνε πάνω στις ίδιες μας τις ζωές!

Και μέσα σε όλα αυτά , πως θα σου φαινόταν…

Ένα Πανεπιστήμιο που  όλο και περικόπτονται οι φοιτητικές παροχές, που οι φοιτητικές ανάγκες γίνονται πεδίο κερδοφορίας για κάποιους εργολάβους, που πληρώνεις δίδακτρα στις μεταπτυχιακές σου σπουδές;

Ένα Πανεπιστήμιο που αναλαμβάνει το ρόλο του «επαγγελματικού» φροντιστηρίου, που θα δημιουργεί εργαζομένους χωρίς κριτική σκέψη, χωρίς κοινωνικό ρόλο, χωρίς δικαιώματα;

Ένα Πανεπιστήμιο που δε χωράει o διάλογος μεταξύ των φοιτητών και δεν μετράει η γνώμη τους για τη γνώση και τις σπουδές τους, που δε χωράει ο προβληματισμός και η δράση για προβλήματα της κοινωνίας, που δε χωράνε οι γενικές συνελεύσεις και ο καθένας περιχαρακώνεται στον εαυτό του;

Ένα Πανεπιστήμιο όπου οι όποιες ελλείψεις της διδασκαλίας των μαθημάτων καλύπτονται από σημειώσεις με το λογότυπο της ΔΑΠ; Όπου η γνώση γίνεται εμπόρευμα και οι πελατειακές σχέσεις καθημερινότητα;

Ένα Πανεπιτήμιο που δεν χωράει εμάς και τα όνειρά μας!

Και τι μπορούμε να κάνουμε για όλα αυτά;A_zKXdHCMAAZ_Q3.jpglarge-838x1024.jpeg

Να μην επιτρέπουμε σε κανένα να εξαγοράζει την αξιοπρέπειά μας!

Να μην επιτρέπουμε σε κανένα να απαξιώνει το Φοιτητικό μας Σύλλογο και τις ανάγκες του!

Να καταδικάζουμε τις πολιτικές δυνάμεις που με τη στάση τους ενισχύουν τη διάλυση του δημόσιου Πανεπιστημίου!

Να ξαναεμπιστευτούμε  τη συλλογικότητα και να αποβάλουμε τον ατομισμό μας!

Να μην επαναπαυόμαστε σε μία καθημερινότητα που δεν μας αρκεί!

Να απελευθερώσουμε τη δύναμη που κρύβουμε μέσα μας!

Για ένα πανεπιστήμιο των αναγκών μας!

  • Με σπουδές χωρίς δίδακτρα για όλες και όλους
  • Με δωρεάν συγγράμματα και αναλώσιμα υλικά για κάθε φοιτητή/ρια.
  • Με αυτονόητη την δωρεάν παροχή σίτισης , στέγασης, μεταφορών.
  • Με επαρκή κρατική χρηματοδότηση, δίνοντας προτεραιότητα στις ανάγκες των φοιτητών.
  • Που θα προάγει την πολύπλευρη επιστημονική γνώση με κοινωνικό περιεχόμενο.
  • Που θα σμιλεύει τον κριτικά σκεπτόμενο άνθρωπο, το μηχανικό που σκέφτεται με άξονα το κοινωνικό και οικολογικό συμφέρον.
  • Με ανθρώπινος ρυθμούς σπουδών, με μαθησιακό υλικό επαρκές, που ο φοιτητής δεν θα χρειάζεται να καταφεύγει σε βοηθήματα και ιδιωτικά φροντιστήρια.
  • Που θα αποτελεί έναν ελεύθερο ανοιχτό κοινωνικό χώρο, άσυλο για τους φοιτητικούς και κοινωνικούς αγώνες.
  • Με ζωντανούς και μαχητικούς συλλόγους που θα ενθαρρύνουν και θα επιτρέπουν τη συμμετοχή όλων.

Δηλαδή ένα πανεπιστήμιο δημόσιο, δωρεάν και δημοκρατικό! Ένα πανεπιστήμιο για όλους, αλλά και για όλα!

Για μια κοινωνία χωρίς εξαθλίωση και αυταρχισμό…

Ένα ελεύθερο και δημοκρατικό πανεπιστήμιο δεν μπορεί να υπάρξει σε μια κοινωνία στην  οποία κυριαρχούν η καταπίεση και η εκμετάλλευση.  Εμείς προτάσσ160914132647-01-chile-girl-police-protest-restricted-exlarge-169ουμε μία ζωη βασισμένη στις αξίες της αλληλεγγύης, της αυτοοργάνωσης και της δημοκρατίας σε κάθε κοινωνικό χώρο. Μια κοινωνία  ισότητας και δικαιοσύνης που οι από κάτω θα ζουν πραγματικά ελεύθεροι. Μια κοινωνία όπου τα κέρδη λίγων δεν θα καθορίζουν τις ζωές μας.

Για μια άλλη κουλτούρα της νεολαίας…

Γιατί ο δρόμος για την ανατροπή και την κοινωνική απελευθέρωση χαράσσεται πάνω στην επιθυμία μας να ζούμε πέρα από τα κοινωνικά και πολιτιστικά στερεότυπά τους. Συνεπώς, επιλέγουμε να πορευόμαστε με πυξίδα μας.

  • Ένα εναλλακτικό πολιτιστικό πρότυπο για τη νεολαία απέναντι στην κυρίαρχη υποκουλτούρα.
  • Τον αγώνα απέναντι στις σεξιστικές προκαταλήψεις και την έμφυλη καταπίεση. Ώστε το φύλο και ο σεξουαλικός προσανατολισμός να μην χωρίζουν τους ανθρώπους σε κατηγορίες.
  • Την αντιφασιστική πάλη μέσα και έξω από τις σχολές μας.
  • Μια κοινωνία όπου ντόπιοι και ξένοι θα ζούμε μαζί ,αξιοπρεπώς κι ελεύθεροι,μακριά από το ρατσισμό και την ξενοφοβία. Αγωνιζόμαστε ενάντια σ’όλους τους φράχτες ,τα στρατόπεδα συγκέντρωσεις και τις επαναπροωθήσεις προσφύγων.

Γιατί Εγκέλαδος;

Ο Εγκέλαδος είναι ένα φοιτητικό σχήμα που συμμετέχει στην Αριστερή Ενότητα. Η Αριστερή Ενότητα είναι μία δικτύωση αυτόνομων σχημάτων της ριζοσπαστικής αριστεράς που δραστηριοποιούνται στα πανεπιστήμια, που αγωνίζεται για αναβαθμισμένη, δημόσια και δωρεάν παιδεία. Θέτουμε εμφατικά το πρόταγμα για μετωπική συμπαράταξη της αριστεράς , πέρα από κάθε λογική πρωτοπορίας και εργαλειακής αντιμετώπισης της δημοκρατίας,. Επιδιώκουμε την οργανική σύνδεση με τον φοιτητικό κόσμο, χτίζοντας σχέσεις εμπιστοσύνης με τους συμφοιτητές μας, βασισμένες στην αλληλομόλυνση ιδεών και προβληματισμών, στην προσπάθεια αναζωπύρωσης της φοιτητικής συλλογικής ζωής. Η Αριστερή Ενότητα αναπτύσσει έντονη αντιφασιστική-αντιρατσιστική δράση και προσπαθεί να προτάσσει ένα συνολικό αντιπαράδειγμα στον πολιτισμό, στον τρόπο οργάνωσης της καθημερινότητας, στο πανεπιστήμιο, στον τρόπο λειτουργίας της κοινωνίας και τελικά τελικά στην ίδια μας τη ζωή.

ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ!

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ
ΣΤΙΣ 24 ΜΑΗ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ-ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΕΓΚΕΛΑΔΟ